به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، برآوردها نشان می‌دهد افزایش ارزش سبد کالابرگ الکترونیکی به بیش از ۶۰۰ همت منابع تازه نیاز دارد. این طرح اکنون یکی از مهم‌ترین پرونده‌های روی میز دولت است. هدف دولت از آن، حفظ معیشت و امنیت غذایی خانوارها در شرایط تحریم و فشار اقتصادی است.
این خبر برای خانوارها دو جنبه دارد. از یک سو، سبد بزرگ‌تر یعنی کالای اساسی بیش‌تر برای خانوارهای مشمول. از سوی دیگر، منبع پول این طرح بر تورم و در نتیجه بر ارزش ریال اثر می‌گذارد. بنابراین پرسش اصلی دیگر افزایش سبد نیست؛ پرسش این است که دولت پول آن را از کجا می‌آورد.
۶۰۰ همت یعنی چه؟
هر همت معادل هزار میلیارد تومان است. پس ۶۰۰ همت برابر ۶۰۰ هزار میلیارد تومان است. این رقم «منابع جدید» به حساب می‌آید. یعنی دولت باید آن را جدا از اعتبار فعلی طرح تأمین کند.
برای ملموس‌شدن این عدد، یک محاسبه فرضی کمک می‌کند. اگر این مبلغ میان ۱۰ میلیون خانوار تقسیم شود، سهم هر خانوار ۶۰ میلیون تومان می‌شود. این محاسبه فقط برای تصویرسازی است. گزارش منتشرشده تعداد دقیق مشمولان و جزئیات توزیع را اعلام نکرده است.
کشمکش معیشت و تورم
دولت برای تأمین چنین رقمی چند مسیر کلی پیش رو دارد: درآمد مالیاتی، فروش دارایی، کاهش سایر هزینه‌ها یا استقراض از بانک مرکزی. مسیر آخر پایه پولی را افزایش می‌دهد. پایه پولی همان پولی است که بانک مرکزی مستقیم خلق می‌کند و زمینه رشد نقدینگی را فراهم می‌کند.
تجربه اقتصاد ایران نشان می‌دهد رشد نقدینگی با فاصله زمانی به تورم می‌رسد. در این حالت، گرانی سایر کالاها بخشی از قدرت خریدی را که کالابرگ به خانوار می‌دهد، دوباره از او می‌گیرد. بازار ارز و طلا معمولاً انتظار تورمی را زودتر از سایر بازارها در قیمت‌ها منعکس می‌کند. انتظار تورمی یعنی پیش‌بینی مردم و فعالان بازار از گرانی‌های آینده.
نشانه‌هایی که باید دنبال کرد
تاکنون جزئیات منبع تأمین و زمان اجرای افزایش سبد اعلام نشده است. سه نشانه در هفته‌های آینده اهمیت دارد: رقم نهایی افزایش، سهم منابع بودجه‌ای در برابر استقراض، و روند نقدینگی در گزارش‌های بعدی بانک مرکزی. همین سه عامل اثر نهایی طرح بر قدرت خرید خانوارها را روشن می‌کند.
نظرات کاربران