به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، متوسط هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری در سال ۱۴۰۴ به حدود ۳۹۲ میلیون تومان رسید. این رقم نسبت به سال قبل ۴۵.۴ درصد افزایش یافت. در همین دوره، متوسط درآمد اظهارشده این خانوارها با رشد ۴۱.۲ درصدی به حدود ۴۸۵ میلیون تومان رسید. تهران در هر دو شاخص هزینه و درآمد، رتبه نخست را میان استان‌ها به دست آورد.
اهمیت این داده‌ها در فاصله ۴ واحد درصدی میان رشد هزینه و رشد درآمد است. وقتی هزینه‌ها سریع‌تر از درآمد بالا می‌رود، بخش کوچک‌تری از درآمد برای پس‌انداز باقی می‌ماند. این بخش همان پولی است که خانوار برای ودیعه اجاره، خرید مسکن یا حفظ ارزش دارایی کنار می‌گذارد.
اعداد سالانه در مقیاس ماهانه
اگر ارقام سالانه به ماه تقسیم شود، متوسط هزینه ماهانه هر خانوار شهری حدود ۳۲.۷ میلیون تومان است. متوسط درآمد ماهانه نیز به حدود ۴۰.۴ میلیون تومان می‌رسد. به این ترتیب، مازاد درآمد بر هزینه ماهانه حدود ۷.۷ میلیون تومان است. این رقم در سال به حدود ۹۳ میلیون تومان می‌رسد.
مقایسه با سال قبل تصویر دقیق‌تری می‌دهد. بر پایه نرخ‌های رشد اعلام‌شده، هزینه خانوار در سال ۱۴۰۳ حدود ۲۷۰ میلیون و درآمد آن حدود ۳۴۴ میلیون تومان بوده است. در آن سال هزینه حدود ۷۸.۵ درصد درآمد را می‌بلعید؛ این نسبت در سال ۱۴۰۴ به حدود ۸۱ درصد رسید. به بیان ساده، از هر ۱۰۰ تومان درآمد، حدود ۱۹ تومان باقی می‌ماند، در حالی که این رقم ۱ سال پیش‌تر نزدیک ۲۱.۵ تومان بود.
مازاد اسمی بیش‌تر، قدرت پس‌انداز کم‌تر
مازاد اسمی خانوار از حدود ۷۴ میلیون به ۹۳ میلیون تومان افزایش یافته است. اما رشد این مازاد حدود ۲۶ درصد است و از رشد ۴۵ درصدی هزینه‌ها عقب می‌ماند. معنای این شکاف آن است که پس‌انداز خانوار در برابر قیمت کالاها و خدمات، از جمله اجاره‌بها و قیمت مسکن، قدرت خرید کم‌تری دارد.
یک نکته فنی نیز در خواندن این ارقام اهمیت دارد. درآمد در این آمار «اظهارشده» است، یعنی خانوارها خودشان آن را گزارش کرده‌اند. ارقام نیز «متوسط» هستند و تفاوت میان دهک‌های درآمدی و استان‌ها را نشان نمی‌دهند. از همین رو، وضعیت خانوارهای کم‌درآمد و مستأجر ممکن است با این میانگین فاصله معناداری داشته باشد.
نظرات کاربران