به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، کشورهای گروه هفت تصمیم گرفتند ۱۰۰ میلیون بشکه نفت را به‌طور هماهنگ از ذخایر اضطراری خود آزاد کنند. این عرضه طی ۴ ماه انجام می‌شود. دو عامل این تصمیم را رقم زد: نوسان شدید قیمت نفت و کمبود گازوئیل در بازار.
اهمیت این خبر از آن‌جاست که نفت در قیمت تقریباً همه کالاها نقش دارد. هزینه حمل‌ونقل، تولید و برق مستقیم به قیمت سوخت وابسته است. بنابراین هر تغییر در بازار نفت می‌تواند به تورم جهانی، سیاست بانک‌های مرکزی و در ادامه به بازار طلا و ارز برسد.
این حجم نفت چقدر است؟
۱۰۰ میلیون بشکه تقریباً با ۱۶ میلیارد لیتر برابر است. اگر این حجم در ۴ ماه تقسیم شود، روزانه حدود ۸۰۰ هزار بشکه به عرضه جهانی اضافه می‌شود. این رقم در برابر مصرف روزانه جهان که بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه برآورد می‌شود، سهم کوچکی دارد. هدف اصلی این عرضه آرام کردن بازار است و نه جبران کامل کمبود.
در بازار نفت کشمکشی میان دو نیرو جریان دارد. از یک سو نگرانی از کمبود عرضه قیمت‌ها را بالا می‌برد. از سوی دیگر دولت‌های مصرف‌کننده با عرضه ذخایر می‌کوشند این فشار را خنثی کنند. ذخایر اضطراری انباشت‌هایی است که کشورها برای مقابله با بحران عرضه نگه می‌دارند.
چرا گازوئیل در مرکز توجه است؟
گازوئیل یا دیزل سوخت اصلی کامیون‌ها، کشتی‌ها، ماشین‌آلات کشاورزی و بخشی از صنعت است. کمبود آن هزینه جابه‌جایی کالا را بالا می‌برد و این هزینه در نهایت به قیمت مصرف‌کننده منتقل می‌شود. به همین دلیل کمبود گازوئیل نسبت به سایر فرآورده‌ها اثر تورمی سریع‌تری دارد.
تجربه‌های پیشین نشان می‌دهد آزادسازی ذخایر اغلب در کوتاه‌مدت از شدت نوسان قیمت می‌کاهد. اما ماندگاری این اثر به رفع علت اصلی کمبود بستگی دارد. اگر عرضه پایدار نشود، بازار احتمالاً پس از پایان این ۴ ماه دوباره با همان پرسش روبه‌رو می‌شود.
برای بازارهای مالی، مسیر قیمت نفت یکی از نشانه‌های مهم تورم آینده است. مهار قیمت انرژی می‌تواند فشار تورمی را کاهش دهد و بر انتظار بازار از نرخ بهره اثر بگذارد. در مقابل، تداوم نوسان می‌تواند تقاضا برای دارایی‌های امن مانند طلا را بالا نگه دارد. واکنش قیمت‌ها در هفته‌های آینده میزان اثرگذاری این تصمیم را روشن‌تر می‌کند.
نظرات کاربران