مدل همکاری دانشگاه و صنعت می‌تواند از سفارش و تحویل پروژه فراتر برود و دو طرف را در سرمایه‌گذاری، تعریف مساله و حتی درآمد حاصل از خروجی نهایی شریک کند. این الگو در دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران با عنوان دانشگاه سرمایه‌گذار دنبال شده است.
محمودرضا هاشمی، دانشیار دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران و رئیس موسسه هوش مصنوعی و فن‌آوری‌های شناختی بانک ملت و دانشگاه تهران، در گفتگو با کاماپرس درباره این الگو گفت: در مدل دانشگاه سرمایه‌گذار، دانشگاه و صنعت به صورت مشترک روی یک طرح سرمایه‌گذاری می‌کنند. سرمایه دانشگاه اعضای هیئت علمی و دانشجویان هستند و صنعت نیز مسائل واقعی و مشارکت نیروی انسانی خود را وارد همکاری می‌کند.
وی افزود: برخلاف مدل‌های رایج، ابتدا درخواست پروژه ارسال نمی‌شود تا دانشگاه برای آن پروپوزال تهیه کند؛ بلکه مساله با مشارکت دو طرف تعریف و پیشرفت کار نیز به صورت هفتگی و مشترک بررسی می‌شود.
هاشمی تصریح کرد: پس از پایان پروژه نیز دانشگاه و صنعت به صورت مشترک تصمیم می‌گیرند که خروجی به یک استارتاپ تبدیل شود، به شرکت فروخته شود یا از طریق مدل حق امتیاز در زمان بهره‌برداری برای دانشگاه درآمد ایجاد کند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: این الگو ابتدا با همکاری شرکت‌هایی از جمله تپسی و شاتل آغاز شد و در ادامه کروز و چند مجموعه دیگر نیز به آن پیوستند. ادامه همکاری شرکت‌ها حتی در شرایط سخت اخیر، یکی از نشانه‌های پایداری این مدل بوده است.
گفتگوی کامل به زودی منتشر می‌شود
نظرات کاربران