به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از سیدنی مورنینگ هرالد، فسفات از یک کالای کم‌سروصدای کشاورزی به یک ماده معدنی حیاتی تبدیل شده است. ماده معدنی حیاتی یعنی منبعی که اقتصاد به آن وابسته است و عرضه‌اش آسیب‌پذیر است. علت این تغییر، تقاضای هم‌زمان دو بخش کشاورزی و انرژی است.
این تحول برای مصرف‌کننده عادی یک پیام روشن دارد. فسفات هم به سفره غذا گره خورده و هم به باتری خودرو. هر فشار بر عرضه آن می‌تواند به هزینه تولید غذا و قیمت باتری منتقل شود.
دو مشتری بزرگ برای یک ماده
کشاورزی بیش‌ترین سهم مصرف فسفات جهان را دارد. گیاهان بدون فسفر رشد کافی ندارند و جایگزینی هم برای آن وجود ندارد. به همین دلیل، قیمت کود فسفاته مستقیم بر هزینه تولید گندم، ذرت و برنج اثر می‌گذارد.
مشتری تازه این بازار صنعت باتری است. باتری‌های لیتیوم‌آهن‌فسفات به‌دلیل هزینه کم‌تر و ایمنی بالاتر، سهم رو‌به‌رشدی در خودروهای برقی و ذخیره‌سازی برق یافته‌اند. این باتری‌ها به فسفات بسیار خالص نیاز دارند و تولید چنین فسفاتی دشوارتر و پرهزینه‌تر است.
تمرکز عرضه در چند کشور
داده‌های سازمان زمین‌شناسی آمریکا نشان می‌دهد مراکش نزدیک به ۷۰ درصد ذخایر شناخته‌شده فسفات جهان را در اختیار دارد. چین بزرگ‌ترین تولیدکننده است و در سال‌های اخیر صادرات کود فسفاته را محدود کرده است. چنین تمرکزی یعنی اختلال در یکی دو کشور می‌تواند کل بازار را زیر فشار ببرد.
همین آسیب‌پذیری سبب شده اتحادیه اروپا فسفات را در فهرست مواد خام حیاتی خود قرار دهد. استرالیا نیز با ذخایر قابل‌توجه در ایالت کوئینزلند، به دنبال نقش بیش‌تری در زنجیره تأمین است. روند قیمت کود و رشد تقاضای باتری‌های فسفاتی از شاخص‌هایی است که ارزیابی این بازار را شکل می‌دهد.
نظرات کاربران