به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، مدیرعامل جدید ایکس‌باکس استراتژی گذشته سرویس گیم‌پس را عامل اصلی افت مالی بخش بازی مایکروسافت دانست. به گفته او، این سیاست ترازنامه این بخش را وارد مسیر نزولی تندی کرده بود. ترازنامه همان صورت دارایی‌ها و بدهی‌های یک شرکت است و تضعیف آن یعنی هزینه‌ها از توان درآمدزایی جلو افتاده‌اند.
اهمیت این اظهارنظر در منبع آن است. گیم‌پس سال‌ها ستون اصلی راهبرد ایکس‌باکس معرفی می‌شد و حالا بالاترین مقام این بخش آشکارا از آن انتقاد می‌کند. این تغییر لحن نشان می‌دهد مایکروسافت احتمالاً در قیمت‌گذاری و شیوه عرضه بازی‌ها بازنگری جدی خواهد کرد؛ تغییری که مستقیماً به هزینه ماهانه کاربران مربوط است.
گیم‌پس چه بود و کجا لنگید؟
گیم‌پس یک سرویس اشتراکی است. کاربر با پرداخت مبلغی ثابت در ماه، به کتابخانه‌ای بزرگ از بازی‌ها دسترسی پیدا می‌کند. نکته کلیدی این مدل، عرضه بازی‌های تازه مایکروسافت در همان روز انتشار داخل این سرویس بود. در نتیجه بسیاری از کاربران دیگر دلیلی برای خرید جداگانه بازی با قیمت کامل نمی‌دیدند.
کشمکش اصلی همین‌جاست: رشد تعداد مشترکان در برابر از دست رفتن فروش مستقیم. ساخت یک بازی بزرگ امروز صدها میلیون دلار هزینه دارد. وقتی این محصول با بخشی کوچک از قیمتش در اختیار مشترک قرار می‌گیرد، بازگشت سرمایه به رشد بسیار سریع شمار مشترکان وابسته می‌شود؛ رشدی که داده‌ها نشان می‌دهد به اندازه انتظار محقق نشد.
از خرید اکتیویژن تا گران‌شدن اشتراک
فشار مالی این بخش پیشینه‌ای روشن دارد. مایکروسافت در سال ۲۰۲۳ خرید اکتیویژن بلیزارد را با رقمی حدود ۶۹ میلیارد دلار نهایی کرد. این رقم تقریباً با ارزش بازار برخی از بزرگ‌ترین شرکت‌های صنعت بازی برابری می‌کرد. افزودن عناوینی مانند «کال آو دیوتی» به گیم‌پس، هزینه فرصت این سرویس را بیش‌تر کرد؛ یعنی درآمدی که از فروش مستقیم این بازی‌ها از دست می‌رفت.
مایکروسافت در مهر ۱۴۰۴ (اکتبر ۲۰۲۵) قیمت اشتراک سطح بالای گیم‌پس را حدود ۵۰ درصد افزایش داد. تحلیلگران آن تصمیم را نخستین نشانه عقب‌نشینی از مدل «ارزان و گسترده» دانستند. اظهارات تازه مدیرعامل ایکس‌باکس اکنون همان برداشت را تقویت می‌کند.
برای کاربران، به‌ویژه کسانی که هزینه اشتراک را با کارت‌های هدیه دلاری می‌پردازند، محتمل‌ترین سناریو تداوم فشار بر قیمت یا محدودشدن محتوای سرویس است. برای فعالان بازار سهام نیز این اعتراف نشانه‌ای است از اینکه شرکت‌های فناوری مدل‌های اشتراکی پرهزینه را با معیار سودآوری می‌سنجند، نه صرفاً رشد کاربر.
نظرات کاربران