به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، داده‌های رسمی از افزایش ۴۸ درصدی خانوارهای مستأجرِ درگیر فقر خبر می‌دهد. این آمار هم‌زمان با روز جهانی مستأجران در ۵ اکتبر (۱۳ مهر) منتشر شد. بر پایه همین داده‌ها، بخشی از ساکنان تهران تا ۷۰ درصد درآمد خود را صرف هزینه مسکن می‌کنند.
اهمیت این ارقام در زمان انتشار آن‌هاست. پاییز معمولاً فصل تمدید قراردادهای اجاره و جابه‌جایی خانوارهاست. برای میلیون‌ها مستأجر، این داده‌ها یعنی فشار بیش‌تر بر بودجه ماهانه و سهم کمتر برای خوراک، آموزش، درمان و پس‌انداز.
۷۰ درصد درآمد یعنی چه؟
برای ملموس‌شدن این عدد، خانواری را در نظر بگیرید که ماهانه ۲۰ میلیون تومان درآمد دارد. اگر ۷۰ درصد این مبلغ صرف مسکن شود، ۱۴ میلیون تومان به اجاره و هزینه‌های وابسته می‌رسد. در این حالت، ۶ میلیون تومان برای همه نیازهای دیگر ۱ ماه باقی می‌ماند.
در ادبیات اقتصاد مسکن، شاخصی به نام «بار هزینه مسکن» وجود دارد. این شاخص سهم هزینه سکونت از درآمد خانوار را می‌سنجد. در بسیاری از کشورها، عبور این سهم از ۳۰ درصد نشانه فشار مالی بر خانوار تلقی می‌شود. رقم ۷۰ درصد در تهران بیش از ۲ برابر این آستانه رایج است.
کشمکش اجاره و درآمد
رشد ۴۸ درصدی فقر در میان مستأجران نشان می‌دهد درآمد خانوارها از هزینه سکونت عقب مانده است. در یک سو، اجاره‌بها متأثر از تورم و قیمت مسکن بالا می‌رود. در سوی دیگر، دستمزدها با سرعت کمتری تعدیل می‌شوند. نتیجه این شکاف، کوچک‌شدن قدرت خرید خانوار مستأجر است.
پیامد این روند فراتر از بودجه یک خانوار است. خانواری که بیش‌تر درآمدش را صرف اجاره می‌کند، توان پس‌انداز برای خرید مسکن را از دست می‌دهد. داده‌ها نشان می‌دهد فاصله میان مستأجری و مالکیت برای این گروه بیش‌تر شده است و محتمل‌ترین سناریو، ادامه مهاجرت مستأجران به مناطق ارزان‌تر یا کوچک‌کردن متراژ است.
آمارهای منتشرشده جزئیات بیش‌تری درباره بازه زمانی مقایسه یا تعداد دقیق خانوارها ارائه نکرده است. بااین‌حال، هم‌زمانی این ارقام با فصل جابه‌جایی، اهمیت سیاست‌های حمایتی و تصمیم‌های مالی خانوارها را در ماه‌های پیش رو برجسته‌تر می‌کند.
نظرات کاربران