به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بیت‌الله ستاریان، کارشناس بازار مسکن، توسعه شهرهای میانی را جایگزین ساخت شهرهای اقماری اطراف کلان‌شهرها دانست. او به اقتصادنیوز گفت طرح‌هایی مانند مسکن مهر و مسکن ملی در نهایت خروجی محدودی دارند. به گفته او، حاصل این طرح‌ها اغلب به ۴۰ یا ۵۰ هزار واحد می‌رسد.
این بحث برای خانوارهایی که در کلان‌شهرها اجاره‌نشین هستند اهمیت مستقیم دارد. محل ساخت واحدهای جدید تعیین می‌کند تقاضای مسکن به کجا منتقل شود. اگر واحدهای تازه در جایی ساخته شوند که شغل و درآمد ندارد، فشار تقاضا همچنان بر شهر اصلی باقی می‌ماند.
شهر اقماری بدون هویت اقتصادی
شهر اقماری به شهرک یا شهر جدیدی گفته می‌شود که در حاشیه یک کلان‌شهر ساخته می‌شود و ساکنانش برای کار به شهر اصلی رفت‌وآمد می‌کنند. ستاریان این پرسش را مطرح کرد که کدام‌یک از شهرهای اقماری اطراف تهران، مشهد و اصفهان هویت اقتصادی مستقل دارند. منظور از هویت اقتصادی، وجود اشتغال و فعالیت تولیدی در خود شهر است.
پیامد عملی این وضعیت برای ساکنان روشن است. خانواری که در شهر جدیدی مانند پردیس یا پرند خانه می‌خرد، هزینه و زمان رفت‌وآمد روزانه به تهران را هم باید در محاسبه بگذارد. همین هزینه پنهان، جذابیت این شهرها را برای بخشی از متقاضیان کاهش می‌دهد.
فاصله عدد هدف با عدد واقعی
عدد ۴۰ تا ۵۰ هزار واحد را باید در کنار نیاز بازار دید. قانون جهش تولید و تأمین مسکن، هدف ساخت سالانه ۱ میلیون واحد را تعیین کرده است. بر این مبنا، خروجی که ستاریان به آن اشاره می‌کند حدود ۴ تا ۵ درصد از هدف ۱ سال است.
در مقابل، شهرهای میانی معمولاً زیرساخت، اشتغال و بافت جمعیتی شکل‌گرفته دارند. از دید طرفداران این رویکرد، تقویت این شهرها می‌تواند بخشی از مهاجرت به کلان‌شهرها را مهار کند. در این صورت، تقاضای مسکن در تهران و چند شهر بزرگ دیگر کمتر تحت فشار قرار می‌گیرد. ارزیابی اینکه این رویکرد تا چه اندازه و در چه بازه زمانی بر قیمت‌ها اثر می‌گذارد، به جزئیات اجرای آن بستگی دارد.
نظرات کاربران