به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رییس اتحادیه طلا و جواهر تهران می‌گوید با هر دور افزایش قیمت طلا، تقاضا برای خرید این فلز کاهش می‌یابد. نادر بذرافشان در یک گفت‌وگوی تلویزیونی، علت این کاهش را افت قدرت خرید مردم دانست. به گفته او، بخشی از خریداران باقی‌مانده نیز به جای زیورآلات، طلای آبشده می‌خرند و همین روند تولید مصنوعات طلا را کاهش داده است.
این تغییر از یک واقعیت مهم‌تر خبر می‌دهد. برای بسیاری از خانوارها، طلا دیگر بیش از آن‌که کالای زینتی باشد، ابزاری برای حفظ ارزش پول است. پیامد این تغییر هم برای کسی که قصد خرید دارد و هم برای فعالان صنعت ساخت طلا قابل توجه است.
چرا خریداران سراغ آبشده می‌روند؟
طلای آبشده، طلایی است که ذوب و با عیار مشخص قالب‌گیری شده و طراحی یا ساختی ندارد. خریدار در این حالت عمدتاً بهای وزن طلا و کارمزد اندکی را می‌پردازد. در مقابل، قیمت زیورآلات علاوه بر وزن طلا، شامل اجرت ساخت، سود فروشنده و مالیات بر ارزش افزوده متعلق به این دو بخش است.
این تفاوت هنگام فروش آشکارتر می‌شود. اجرت، سود و مالیات در زمان فروش به خریدار بازنمی‌گردد. بنابراین فاصله قیمت خرید و فروش زیورآلات بیش‌تر است و این فاصله برای کسی که با هدف پس‌انداز طلا می‌خرد، هزینه‌ای مستقیم به شمار می‌رود.
فشار بر کارگاه‌های تولید
کاهش سفارش زیورآلات، کارگاه‌های ساخت و طراحی طلا را با کاهش حجم کار روبه‌رو می‌کند. در یک سوی این کشمکش، خانواری قرار دارد که می‌خواهد با کم‌ترین هزینه جانبی ارزش پولش را حفظ کند. در سوی دیگر، صنعتی است که درآمدش به تقاضای زینتی وابسته است. بذرافشان در این گفت‌وگو رقم مشخصی از میزان کاهش تولید اعلام نکرده است.
از نگاه تحلیلی، افزایش سهم تقاضای سرمایه‌ای در بازار داخلی اهمیت دارد. تقاضای سرمایه‌ای یعنی خریدی که هدفش حفظ ارزش دارایی است، نه مصرف. انتظار می‌رود با پررنگ‌تر شدن این نوع تقاضا، حساسیت بازار طلای داخلی به تغییرات نرخ دلار و قیمت جهانی اونس بیش‌تر شود.
این الگو در بازار طلای ایران سابقه دارد. در دوره‌های رشد قیمت، گرایش خریداران به سکه، طلای آبشده و مصنوعات کم‌اجرت معمولاً افزایش یافته است. داده‌های رسمی درباره حجم تولید مصنوعات طلا در ماه‌های اخیر منتشر نشده است و ارزیابی دقیق عمق این تغییر به آمارهای بعدی بستگی دارد.
نظرات کاربران