به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، صادق سپندارند، تحلیلگر اقتصادی، افزایش نیاز مالی و تضعیف بازار فروش را مهم‌ترین تنگنای بنگاه‌ها در نیمه دوم سال می‌داند. او ۶ نشانه را برشمرده است که به باور او از نزدیک‌شدن بنگاه‌ها به توقف تولید خبر می‌دهد. پایه این ارزیابی، سناریوی ادامه شرایط فعلی تا پایان سال است.
اهمیت این هشدار در پیوند مستقیم آن با زندگی روزمره است. کاهش یا توقف تولید در یک صنعت معمولاً عرضه کالا را کم می‌کند و قیمت‌ها را زیر فشار قرار می‌دهد. پیامد آن برای خانوارها در قیمت مصالح ساختمانی، دارو و کالاهای مصرفی و همچنین در وضعیت اشتغال دیده می‌شود.
دو تنگنای هم‌زمان
نیاز مالی یعنی پولی که بنگاه برای خرید مواد اولیه، پرداخت دستمزد و ادامه چرخه تولید لازم دارد. اقتصاددانان به این پول «سرمایه در گردش» می‌گویند. وقتی قیمت نهاده‌ها بالا می‌رود، کارخانه برای تولید همان مقدار کالا به پول بیشتری نیاز دارد.
در سوی دیگر، ضعیف‌شدن بازار فروش یعنی کالای تولیدشده دیرتر یا به مقدار کمتر فروش می‌رود. در این حالت، نقدینگی بنگاه در قالب موجودی انبار و مطالبات وصول‌نشده بلوکه می‌شود. با هم آمدن این دو عامل، هزینه‌های بنگاه بالا می‌رود و درآمدش دیرتر به دستش می‌رسد.
کدام صنایع آسیب‌پذیرترند
به گفته سپندارند، صنایع انرژی‌بر مانند فولاد، سیمان، کاشی و بخش‌هایی از پتروشیمی به تأمین پیوسته انرژی و خوراک حساس‌اند. خوراک ماده اولیه‌ای مانند گاز است که پتروشیمی‌ها آن را به محصول تبدیل می‌کنند. فولاد و سیمان پایه صنعت ساختمان‌اند؛ به همین دلیل نوسان عرضه آن‌ها می‌تواند به هزینه ساخت مسکن منتقل شود.
دسته دوم، صنایعی‌اند که به مواد اولیه و تجهیزات وارداتی وابسته‌اند. این تحلیلگر بخش‌هایی از صنعت دارو را در این گروه جای می‌دهد. برای این بنگاه‌ها، دسترسی به ارز و هزینه واردات نقش تعیین‌کننده دارد و نوسان بازار ارز به‌سرعت در هزینه تمام‌شده محصول دیده می‌شود.
آنچه باید زیر نظر داشت
این تحلیل یک سناریوست و پیش‌بینی قطعی به حساب نمی‌آید. مسیر واقعی به تأمین انرژی در ماه‌های سرد، شرایط اعتباری بانک‌ها و قدرت خرید خانوارها بستگی دارد. داده‌های تولید و فروش صنایع در ماه‌های پیش رو نشان خواهد داد این فشارها تا چه اندازه به واقعیت تبدیل شده‌اند.
نظرات کاربران