چت‌جی‌پی‌تی حالا تب‌های کروم را می‌خواند؛ دستیار هوشمند به مرورگر رسید

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، اوپن‌ای‌آی افزونه چت‌جی‌پی‌تی برای مرورگر گوگل کروم را به‌روز کرد. با این به‌روزرسانی، دستیار هوش مصنوعی می‌تواند محتوای تب‌های باز مرورگر را ببیند و روی آن‌ها کار انجام دهد. تا پیش از این، کاربر باید متن یا لینک صفحه را خودش در پنجره گفت‌وگو کپی می‌کرد.

این تغییر از آن جهت مهم است که چت‌جی‌پی‌تی را از یک ابزار پرسش و پاسخ به دستیاری تبدیل می‌کند که در محیط کار کاربر حضور دارد. خوب که چه؟ کاربر می‌تواند از چند صفحه باز خلاصه بگیرد یا اطلاعات آن‌ها را مقایسه کند. در مقابل، دسترسی دستیار به همان صفحه‌هایی می‌رسد که ممکن است ایمیل، حساب بانکی یا پنل معاملاتی کاربر در آن‌ها باز باشد.

از گفت‌وگو تا اقدام

قابلیت تازه در دو سطح عمل می‌کند. سطح نخست «خواندن» است؛ یعنی دستیار متن صفحه‌های باز را می‌بیند و بر پایه آن پاسخ می‌دهد. سطح دوم «کنترل» است؛ یعنی دستیار می‌تواند در تب‌ها جابه‌جا شود و کارهایی مانند کلیک یا پرکردن فرم را انجام دهد.

در صنعت فناوری به این نوع ابزار «عامل هوش مصنوعی» می‌گویند. عامل هوش مصنوعی برنامه‌ای است که به‌جای پاسخ متنی، خودش مراحل یک کار را پیش می‌برد. برای کاربر عادی، این یعنی کارهای تکراری مثل مقایسه قیمت یک کالا در چند فروشگاه یا جمع‌بندی چند خبر می‌تواند با یک دستور انجام شود.

رقابت بر سر مرورگر

مرورگر به میدان اصلی رقابت شرکت‌های هوش مصنوعی تبدیل شده است. گوگل دستیار جمینای را مستقیم در کروم قرار داده است. آنتروپیک نسخه مرورگری دستیار Claude را عرضه کرده و پرپلکسیتی هم مرورگر مستقل خود را دارد. اوپن‌ای‌آی نیز مهر ۱۴۰۴ مرورگر اختصاصی Atlas را معرفی کرد. افزونه کروم به این شرکت امکان می‌دهد به کاربرانی برسد که نمی‌خواهند مرورگر خود را عوض کنند.

دلیل این رقابت روشن است. کروم بیش‌ترین سهم بازار مرورگرها را در جهان دارد و هر دستیاری که در آن جا بگیرد، به بخش بزرگی از کاربران اینترنت دسترسی پیدا می‌کند. برای سرمایه‌گذاران بازار سهام فناوری، این رقابت نشان می‌دهد که درآمد آینده این شرکت‌ها تا حد زیادی به جلب توجه کاربر در همین نقطه بستگی دارد.

پرسش امنیت و حریم خصوصی

کارشناسان امنیت سایبری درباره خطری به نام «تزریق دستور» هشدار داده‌اند. در این روش، یک صفحه وب دستورهای پنهان را در متن خود جاسازی می‌کند تا دستیار هوش مصنوعی را به انجام کاری خارج از خواست کاربر وادار کند. هرچه دسترسی دستیار بیش‌تر باشد، دامنه این خطر نیز گسترده‌تر می‌شود. شرکت‌های سازنده معمولاً برای اقدام‌های حساس، تأیید جداگانه کاربر را لازم می‌دانند و میزان دسترسی افزونه در تنظیمات مرورگر قابل محدودکردن است.