به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، تورم نقطه‌به‌نقطه تولیدکننده در آخرین آمار بانک مرکزی برای پنجمین ماه پیاپی بالای ۱۰۰ درصد ثبت شد. یعنی قیمت کالاهایی که کارخانه‌ها امروز تحویل می‌دهند، بیش از ۲ برابر قیمت همان کالاها در همین ماه سال گذشته است. بانک مرکزی این رقم را در گزارش تازه خود منتشر کرده است، و به گفته داده‌ها هزینه تولید به بالاترین سطح خود در این دوره رسیده است.
تورم نقطه‌به‌نقطه قیمت ۱ ماه را با همان ماه سال قبل مقایسه می‌کند. برای نمونه، کالایی که پارسال ۱۰۰ هزار تومان از کارخانه خارج می‌شد، اکنون بیش از ۲۰۰ هزار تومان قیمت دارد. شاخص تولیدکننده هم تغییر قیمت را در مرحله تولید می‌سنجد، نه در فروشگاه و بازار خرده‌فروشی.
چرا این عدد به جیب مصرف‌کننده مربوط است؟
قیمت تولیدکننده معمولاً پیش از قیمت مصرف‌کننده تکان می‌خورد. کارخانه‌ای که مواد اولیه، انرژی و دستمزد گران‌تری می‌پردازد، بخشی از این هزینه را به قیمت فروش اضافه می‌کند. این هزینه در نهایت می‌تواند به قفسه فروشگاه‌ها برسد. میزان و زمان این انتقال به رقابت بازار، قدرت خرید مردم و سیاست‌های قیمت‌گذاری بستگی دارد، و داده‌های موجود درباره آن نتیجه قطعی نمی‌دهند.
ماندگاری رقم بالای ۱۰۰ درصد در ۵ ماه متوالی نشان می‌دهد این فشار موقتی و مقطعی نبوده است. یک جهش تک‌ماهه ممکن است با اصلاح قیمت‌ها جبران شود، اما ۵ ماه پیاپی به معنای فشار مستمر بر هزینه‌های تولید است. برای واحدهای تولیدی، این وضعیت یعنی سرمایه در گردش بیش‌تری برای خرید همان مقدار مواد اولیه لازم است.
فشار بر حاشیه سود و برنامه تولید
وقتی هزینه‌ها سریع‌تر از توان فروش بالا می‌رود، حاشیه سود کارخانه‌ها کم می‌شود. بنگاه‌ها در این شرایط معمولاً سه مسیر دارند: افزایش قیمت، کاهش تولید یا تحمل زیان کوتاه‌مدت. کدام مسیر غالب شود، در آمار بعدی تورم تولیدکننده و شاخص‌های تولید دیده خواهد شد.
برای پیگیری روند، دو نشانه اهمیت دارد: ادامه یا کاهش تورم تولیدکننده در گزارش ماه آینده، و واکنش تورم مصرف‌کننده به آن. اگر فاصله این دو شاخص کم شود، انتقال هزینه تولید به قیمت کالاهای مصرفی شدت گرفته است. نتیجه‌گیری درباره پیامد آن برای بودجه خانوار با خواننده است.
نظرات کاربران