به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، نایب رئیس سندیکای صنایع آلومینیوم ایران از ظرفیت اسمی ۷۶۷ هزار تنی تولید آلومینیوم در کشور خبر داد. ظرفیت اسمی یعنی سقفی که کارخانه‌ها در شرایط کامل و بدون وقفه می‌توانند به آن برسند. این رقم با تولید واقعی ۱ سال لزوماً برابر نیست.
این مقام صنفی گفت تأمین پایدار مواد اولیه و انرژی می‌تواند زمینه افزایش تولید را فراهم کند. به بیان ساده، فاصله میان ظرفیت و تولید واقعی به ورودی‌های کارخانه‌ها بستگی دارد. اگر مواد اولیه و برق به‌موقع و پیوسته برسد، واحدها بیش‌تر به سقف خود نزدیک می‌شوند.
چرا انرژی و مواد اولیه تعیین‌کننده است
تولید آلومینیوم از صنایع پرمصرف در حوزه انرژی است. ذوب و الکترولیز مقدار زیادی برق می‌خواهد. قطع یا کاهش برق در این فرایند خط تولید را کند می‌کند و هزینه واحد را بالا می‌برد. هزینه بالاتر در نهایت می‌تواند به قیمت شمش و محصولات بعدی منتقل شود.
مواد اولیه نیز همین نقش را دارد. اگر خوراک کارخانه‌ها نامنظم برسد، حتی واحدی با ظرفیت کامل هم نمی‌تواند پیوسته کار کند. تریدرها و فعالان صنعتی معمولاً به همین دلیل نرخ بهره‌برداری، یعنی نسبت تولید واقعی به ظرفیت اسمی، را دنبال می‌کنند.
معنای این خبر برای مخاطب عام
آلومینیوم در ساختمان، بسته‌بندی، حمل‌ونقل و صنایع برقی کاربرد دارد. تغییر در عرضه و هزینه تولید آن می‌تواند در قیمت برخی کالاهای صنعتی و ساختمانی دیده شود. اثر این تغییر بر هر کالا، به سهم آلومینیوم در بهای تمام‌شده آن بستگی دارد.
سندیکای صنایع آلومینیوم در این اظهارات رقمی برای تولید واقعی یا برنامه افزایش آن اعلام نکرد. پس هنوز نمی‌توان گفت تولید در عمل چقدر بالا می‌رود. داده‌های بعدی درباره تأمین انرژی و مواد اولیه نشان می‌دهد این ظرفیت چه اندازه به تولید واقعی تبدیل می‌شود.
نظرات کاربران