به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل اند گس ۳۶۰، هزینه حمل نفت خام در ۱ سال گذشته حدود ۷ برابر شده است. گلدمن ساکس در گزارشی به تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۸ مهر ۱۴۰۵) اعلام کرد میانگین کرایه حمل بین‌المللی از حدود ۳ دلار به بیش از ۲۰ دلار برای هر بشکه رسیده است.
این افزایش در شرایطی رخ می‌دهد که تولیدکنندگان خاورمیانه صادرات مختل‌شده را بازیابی می‌کنند. کرایه بالا بخشی از بهای نفتی است که پالایشگاه دریافت می‌کند. بنابراین حتی با بازگشت صادرات، هزینه انرژی می‌تواند بالا بماند.
چرا حمل نفت گران شد؟
کرایه در برخی مسیرهای خاورمیانه از ۳۵ دلار برای هر بشکه هم گذشته است. یک نفتکش بسیار بزرگ حدود ۲ میلیون بشکه نفت حمل می‌کند. با این حساب، کرایه یک سفر در این مسیرها به حدود ۷۰ میلیون دلار می‌رسد.
گلدمن ساکس علت را حمله به کشتی‌های تجاری و اختلال در اطراف تنگه هرمز می‌داند. بیمه ریسک جنگ، سوخت بیش‌تر کشتی‌ها و انتقال نفت از کشتی به کشتی سهم بزرگی در این افزایش دارند. این روش صادرات خلیج فارس را دوباره راه انداخته است، اما کشتی، عملیات و زمان بیش‌تری می‌خواهد.
پیامد برای پالایشگاه‌ها و قیمت‌ها
به برآورد گلدمن ساکس، حدود یک‌ششم نفتکش‌های خلیج فارس و خلیج عمان هر روز در انتقال کشتی‌به‌کشتی مشغول‌اند. این یعنی ظرفیت آزاد ناوگان کم‌تر می‌شود. تقاضای بیش‌تر و سفرهای طولانی‌تر، کرایه مسیرهای دیگر جهان را هم بالا می‌برد.
برای پالایشگاه‌ها، کرایه بخش مهمی از هزینه خرید نفت است. اگر قیمت شاخص کاهش یابد اما کرایه بالا بماند، هزینه نفت تحویلی به همان اندازه پایین نمی‌آید. این بانک سرمایه‌گذاری هشدار داد که ادامه این وضع می‌تواند برنت را بالاتر از پیش‌بینی پایه‌اش نگه دارد؛ یعنی ۹۰ دلار تا پایان ۲۰۲۶ و میانگین ۸۰ دلار در ۲۰۲۷.
هزینه‌های حمل ممکن است پالایشگاه‌ها را به خرید از تأمین‌کنندگان نزدیک‌تر سوق دهد. در این صورت مسیرهای تجارت نفت و تفاوت قیمت میان مناطق تغییر می‌کند. برای تولیدکنندگان آمریکایی، این تغییرها می‌تواند بر تقاضای صادراتی و قیمت دریافتی اثر بگذارد. میزان اثر به محل پالایشگاه، کیفیت نفت مورد نیاز و توان انتقال هزینه به فرآورده‌ها بستگی دارد.
نظرات کاربران