به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، چهار بانک بزرگ کشور وارد سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی شدند. با این ورود، حجم سرمایه‌گذاری جدید بانک‌ها در حوزه فناوری، نوآوری و کارآفرینی از مرز ۲ هزار میلیارد تومان عبور کرد. سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی، که به اختصار CVC نامیده می‌شود، یعنی یک شرکت یا بانک با پول خودش در استارتاپ‌ها سهام می‌خرد.
این خبر برای دو گروه اهمیت دارد. استارتاپ‌ها منبع تأمین مالی تازه‌ای پیدا می‌کنند و بانک‌ها نقش خود را از وام‌دهنده به شریک و سهامدار گسترش می‌دهند. تفاوت این دو نقش روشن است: وام‌دهنده اصل پول و بهره را با وثیقه پس می‌گیرد، اما سهامدار سودش را فقط در صورت موفقیت شرکت به دست می‌آورد.
۲ هزار میلیارد تومان چه اندازه است؟
۲ هزار میلیارد تومان برابر ۲ هزار میلیارد، یعنی ۲ تریلیون تومان است. برای ملموس‌شدن عدد، فرض کنید این مبلغ به طور مساوی میان ۲۰۰ استارتاپ تقسیم شود؛ سهم هر شرکت ۱۰ میلیارد تومان می‌شود. این محاسبه فقط تصویر ذهنی می‌دهد و توزیع واقعی سرمایه را نشان نمی‌دهد.
داده‌های منتشرشده سهم هر بانک و فهرست شرکت‌های دریافت‌کننده را مشخص نکرده است. بدون این اطلاعات نمی‌توان گفت سرمایه در چند شرکت پخش می‌شود یا در چند پروژه بزرگ متمرکز می‌ماند.
ریسک و پیشینه
سرمایه‌گذاری خطرپذیر ذاتاً با احتمال زیان همراه است. در این مدل، بخشی از شرکت‌ها رشد می‌کنند و بخشی دیگر به بازدهی نمی‌رسند؛ سرمایه‌گذار بازده کل سبد را می‌سنجد، نه نتیجه هر شرکت را. برای بانک‌ها این یعنی بخشی از منابع به دارایی‌هایی می‌رود که ارزش آن‌ها دیرتر روشن می‌شود.
نظام بانکی به طور سنتی بیش‌تر بر وام‌دهی تکیه داشته و ورود مستقیم به سهام استارتاپ‌ها در آن حاشیه‌ای‌تر بوده است. حالا باید دید این سرمایه‌ها به کدام حوزه‌ها می‌رسد و بازدهی آن‌ها چه زمانی قابل ارزیابی خواهد بود.
نظرات کاربران