موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده و برنامه‌های احتمالی چیست؟

موقعیت پیش‌بینی‌نشده چیست؟

موقعیت پیش‌بینی‌نشده به وقوع احتمالی یک رویداد منفی در آینده اشاره دارد، مانند رکود اقتصادی، بلایای طبیعی، فعالیت‌های کلاهبرداری، حملات تروریستی یا یک همه‌گیری جهانی. اگرچه می‌توان برای موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده آماده شد، اما ماهیت و گستره چنین رویدادهای منفی معمولاً از قبل قابل پیش‌بینی نیست. شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران از طریق تحلیل و اجرای اقدامات محافظتی برای موقعیت‌های احتمالی مختلف برنامه‌ریزی می‌کنند.

در مالی، مدیران معمولاً تلاش می‌کنند با استفاده از مدل‌های پیش‌بینی، موقعیت‌های احتمالی ممکن را شناسایی و برای آن‌ها برنامه‌ریزی کنند. مدیران مالی معمولاً رویکردی محافظه‌کارانه اتخاذ می‌کنند تا ریسک را کاهش دهند و فرض را بر نتایجی کمی بدتر از حد انتظار می‌گذارند. یک برنامه احتمالی ممکن است شامل سازماندهی امور یک شرکت به‌گونه‌ای باشد که بتواند با کمترین آسیب ممکن از پس پیامدهای منفی برآید.

نکات کلیدی:

• یک پیشامد احتمالی یک رویداد بالقوه منفی است که ممکن است در آینده رخ دهد، مانند رکود اقتصادی، بلای طبیعی، یا فعالیت‌های کلاهبرداری.
• شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران از طریق تحلیل و اجرای تدابیر حفاظتی برای پیشامدهای احتمالی برنامه‌ریزی می‌کنند.
• یک برنامه جامع برای پیشامد احتمالی می‌تواند خسارت و آسیب ناشی از یک رویداد منفی پیش‌بینی‌نشده را به حداقل برساند.
• برنامه‌های پیشامدی می‌توانند شامل خرید گزینه‌ها یا بیمه برای پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری باشند.
• بانک‌ها باید درصدی از سرمایه را برای پیشامدهای منفی، مانند رکود اقتصادی، کنار بگذارند تا از بانک در برابر زیان‌ها محافظت کنند.

نحوه عملکرد پیشامد احتمالی

برای برنامه‌ریزی پیشامدهای احتمالی، مدیران مالی اغلب توصیه می‌کنند که ذخایر نقدی قابل‌توجهی کنار گذاشته شود تا شرکت در شرایطی با نقدینگی قوی باقی بماند، حتی اگر با دوره‌ای از فروش ضعیف یا هزینه‌های غیرمنتظره روبه‌رو شود. مدیران ممکن است به‌طور پیشگیرانه خطوط اعتباری را در زمانی که شرکت در وضعیت مالی قوی است باز کنند تا در شرایط نامطلوب به وام دسترسی داشته باشند. برای مثال، دعاوی حقوقی معلق به‌عنوان یک بدهی احتمالی در نظر گرفته می‌شود.

برنامه‌های پیشامدی معمولاً شامل بیمه‌نامه‌هایی می‌شوند که خسارات احتمالی در طول و پس از یک رویداد منفی را پوشش می‌دهند. با این حال، بیمه‌نامه‌ها ممکن است همه هزینه‌ها یا تمامی سناریوها را پوشش ندهند. برای نمونه، بیمه اختلال در کسب‌وکار معمولاً بیماری‌های همه‌گیر را پوشش نمی‌دهد، که بسیاری از کسب‌وکارها در نتیجه همه‌گیری ویروس کرونا از آن آسیب دیدند.

دولت فدرال مجبور شد با تصویب قانون کمک، امداد و امنیت اقتصادی ویروس کرونا (CARES Act)، حمایت مالی از کسب‌وکارها، خانواده‌ها و دولت‌های محلی را برای کاهش سختی‌های اقتصادی ناشی از این همه‌گیری فراهم کند. به‌ویژه، برنامه حفاظت از حقوق و دستمزد (PPP) حدود ۳۴۹ میلیارد دلار کمک به کسب‌وکارهای کوچک ارائه داد تا آن‌ها را در پرداخت دستمزد و هزینه‌ها یاری کند.

شرکت‌های بیمه ممکن است پوشش خود را محدود کرده یا استثناهایی برای رویدادهای غیرقابل کنترل انسانی (مانند سیل یا زلزله) قائل شوند. همچنین، بیمه نمی‌تواند مشتریانی را که به دلیل یک رویداد، به‌ویژه در صورت نقص سیستم‌های داخلی مانند نقض داده، از دست رفته‌اند، جایگزین کند. به همین دلیل، کسب‌وکارها نیاز دارند برنامه‌های پیشامدی تدوین کنند تا درآمد از دست‌رفته و هزینه‌های اضافی ناشی از اختلال در عملیات کسب‌وکار را به حداقل برسانند. معمولاً از مشاوران کسب‌وکار استفاده می‌شود تا برنامه‌های پیشامدی را برای تعداد زیادی از سناریوهای ممکن تدوین کرده و بهترین راه‌حل‌های اجرایی را ارائه دهند.

انواع برنامه‌های پیشامدی

برنامه‌های پیشامدی توسط شرکت‌ها، دولت‌ها، سرمایه‌گذاران و بانک‌های مرکزی، مانند فدرال رزرو، مورد استفاده قرار می‌گیرند. پیشامدهای احتمالی می‌توانند شامل معاملات املاک، کالاها، سرمایه‌گذاری‌ها، نرخ ارز و ریسک‌های ژئوپلیتیکی باشند.

حفاظت از دارایی‌ها

پیشامدهای احتمالی ممکن است شامل دارایی‌های احتمالی نیز شوند، که مزایایی (به‌جای زیان‌ها) هستند که در صورت وقوع یک رویداد نامشخص در آینده به شرکت یا فرد می‌رسند. حکم مثبت در یک پرونده حقوقی یا یک ارث می‌تواند نمونه‌ای از دارایی‌های احتمالی باشد.

برنامه‌های پیشامدی ممکن است شامل خرید بیمه‌نامه‌هایی باشند که در صورت وقوع پیشامد مشخصی، نقدینگی یا مزایایی پرداخت می‌کنند. برای مثال، بیمه اموال ممکن است برای محافظت در برابر آتش‌سوزی یا خسارت باد خریداری شود.

مواضع سرمایه‌گذاری

سرمایه‌گذاران خود را از پیشامدهایی که ممکن است به زیان‌های مالی منجر شوند محافظت می‌کنند. آن‌ها ممکن است از استراتژی‌های مختلف پوشش ریسک استفاده کنند، مانند دستورات توقف زیان، که در یک سطح قیمتی مشخص موقعیت را می‌بندند. پوشش ریسک همچنین می‌تواند شامل استفاده از استراتژی‌های اختیارات شود، که شبیه به خرید بیمه است؛ در این حالت استراتژی‌ها زمانی درآمدزایی می‌کنند که موقعیت سرمایه‌گذاری از یک رویداد منفی متضرر شود.

درآمد حاصل از استراتژی اختیارات می‌تواند زیان‌های سرمایه‌گذاری را به‌طور کامل یا جزئی جبران کند. با این حال، این استراتژی‌ها هزینه دارند، معمولاً به شکل حق بیمه که به‌صورت پرداخت نقدی اولیه است. سرمایه‌گذاران همچنین از تنوع‌بخشی دارایی‌ها بهره می‌برند، که فرآیند سرمایه‌گذاری در انواع مختلف سرمایه‌گذاری‌ها است. تنوع‌بخشی دارایی‌ها به کاهش ریسک کمک می‌کند اگر یک طبقه دارایی، مانند سهام، ارزش خود را از دست بدهد.

مصون‌سازی احتمالی: مصون‌سازی احتمالی نوعی برنامه پیشامدی است که در سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت استفاده می‌شود. این روش شامل تغییر موقعیت توسط مدیر صندوق به یک حالت دفاعی است اگر ارزش پرتفوی به زیر یک سطح از پیش تعیین‌شده کاهش یابد.

تداوم و بازیابی کسب‌وکار

به‌عنوان بخشی از برنامه پیشامدی برای بلایا، مانند یک بیماری همه‌گیر، شرکت‌ها باید از قبل برنامه‌ریزی کنند تا اطمینان حاصل شود که کسب‌وکار در طول و پس از یک رویداد می‌تواند به فعالیت خود ادامه دهد. این نوع برنامه پیشامدی معمولاً به‌عنوان برنامه تداوم کسب‌وکار (BCP) یا برنامه بازیابی کسب‌وکار شناخته می‌شود. معمولاً یک تیم تداوم کسب‌وکار برای برنامه‌ریزی پیشامدهای احتمالی و مدیریت برنامه تداوم و بازیابی در زمان اختلال تشکیل می‌شود.

کسب‌وکارها باید عملکردهای حیاتی خود را شناسایی کرده و تحلیلی از تأثیر احتمالی رویداد بر عملیات و فرآیندهای شرکت انجام دهند. برنامه پیشامدی شامل بازیابی عملکردهای حیاتی کسب‌وکار، مانند سیستم‌ها، تولید، و دسترسی کارکنان به فناوری‌هایی مانند رایانه‌ها خواهد بود. برای مثال، یک برنامه پیشامدی برای بیماری همه‌گیر شامل توسعه یک استراتژی کار از راه دور است تا از گسترش بیماری جلوگیری شود و به کارکنان دسترسی ایمن به محل کار خود ارائه شود.

در نتیجه، شرکت‌ها باید در فناوری سرمایه‌گذاری کنند که می‌تواند شامل ارائه لپ‌تاپ و دسترسی به ویدئوکنفرانس برای کارکنان، ایجاد ذخیره‌سازی داده‌ها در فضای ابری، و تسهیل دسترسی به ارتباطات داخلی شرکت مانند ایمیل و داده‌های داخلی باشد.

امنیت سایبری

در هر نوع فاجعه، مجرمان سایبری اغلب تلاش می‌کنند از بحران برای نفوذ به سیستم‌های شرکت و سرقت داده‌ها یا اختلال در عملیات کسب‌وکار سوءاستفاده کنند. برنامه‌های پیشامدی برای تعیین رویه‌هایی طراحی شده‌اند که تیم‌های امنیت سایبری بتوانند از سازمان در برابر تهدیدها و حملات مخرب محافظت کنند.

ملاحظات ویژه

برنامه پیشامدی باید برای از دست دادن مالکیت معنوی به‌دلیل سرقت یا تخریب نیز آماده باشد. به همین دلیل، نسخه‌های پشتیبان از فایل‌ها و برنامه‌های رایانه‌ای حیاتی، و همچنین پتنت‌های کلیدی شرکت باید در یک مکان امن خارج از سایت نگهداری شوند. برنامه‌های پیشامدی باید برای امکان وقوع اشتباهات عملیاتی، سرقت و کلاهبرداری آماده باشند. شرکت باید یک پاسخ روابط عمومی اضطراری برای رویدادهایی که ممکن است به‌شدت به شهرت و توانایی آن برای انجام کسب‌وکار آسیب برسانند، داشته باشد.

نحوه بازسازی شرکت پس از یک رویداد منفی باید در برنامه پیشامدی گنجانده شود. این برنامه باید رویه‌هایی را مشخص کند که برای بازگشت شرکت به عملیات عادی و محدود کردن خسارت‌های بیشتر لازم است. برای مثال، شرکت خدمات مالی کانتور فیتزجرالد پس از آسیب شدید در حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر، توانست ظرف چند روز عملیات خود را از سر بگیرد، چراکه یک برنامه پیشامدی جامع در اختیار داشت.

مزایای برنامه پیشامدی

یک برنامه پیشامدی جامع، خسارت و زیان ناشی از یک رویداد منفی پیش‌بینی‌نشده را به حداقل می‌رساند. برای مثال، یک شرکت کارگزاری ممکن است یک ژنراتور برق پشتیبان داشته باشد تا در صورت قطع برق، معاملات اجرا شوند و از زیان مالی احتمالی جلوگیری شود. برنامه پیشامدی همچنین می‌تواند ریسک یک فاجعه روابط عمومی را کاهش دهد. شرکتی که به‌طور مؤثر ارتباط برقرار می‌کند که چگونه به رویدادهای منفی واکنش نشان می‌دهد و آن‌ها را مدیریت می‌کند، کمتر احتمال دارد که از نظر شهرت آسیب ببیند.

یک برنامه پیشامدی اغلب به یک شرکت کمک می‌کند تا حتی در صورت وقوع یک رویداد منفی، به فعالیت خود ادامه دهد. برای مثال، شرکتی ممکن است پیش‌بینی لازم برای یک اقدام صنعتی احتمالی، مانند اعتصاب، داشته باشد تا تعهدات خود به مشتریان مختل نشود. شرکت‌هایی که برنامه پیشامدی دارند ممکن است نرخ‌های بیمه بهتر و دسترسی بیشتری به اعتبار داشته باشند، زیرا ریسک‌های کسب‌وکار آن‌ها کاهش یافته تلقی می‌شود.

بانک‌ها و پیشامدهای احتمالی

به‌دنبال بحران مالی سال ۲۰۰۸ و رکود بزرگ، مقرراتی تصویب شد که انجام آزمایش‌های تنش بانکی را الزامی می‌کرد. این آزمایش‌ها بررسی می‌کنند که یک بانک چگونه می‌تواند با پیشامدهای احتمالی منفی مقابله کند. آزمایش‌های تنش، میزان زیان بانک در صورت وقوع یک رویداد اقتصادی منفی را پیش‌بینی می‌کنند تا مشخص شود آیا بانک سرمایه یا ذخایر کافی برای بقا در این شرایط دارد یا خیر.

بانک‌ها ملزم هستند درصد مشخصی از ذخایر سرمایه را بر اساس کل دارایی‌های با ریسک وزنی (RWAs) خود نگهداری کنند. این دارایی‌ها که معمولاً شامل وام‌ها می‌شوند، با وزن‌های ریسک مختلفی ارزیابی می‌شوند. برای مثال، پرتفوی وام مسکن یک بانک ممکن است وزنی معادل ۵۰٪ دریافت کند، به این معنا که بانک باید در سناریوی منفی، سرمایه‌ای معادل ۵۰٪ ارزش وام‌های مسکن معوق داشته باشد.

سرمایه‌ای که به آن سرمایه لایه اول (Tier-1 Capital) گفته می‌شود، شامل سهام صاحبان سرمایه یا سهامداران و سودهای انباشته است که از پس‌اندازهای سال‌های گذشته تشکیل می‌شود. اگرچه اجزای مختلفی در محاسبه نسبت سرمایه لایه اول نقش دارند، این نسبت باید حداقل ۶٪ از کل دارایی‌های با ریسک وزنی باشد. به‌عنوان مثال، بانک XYZ دارای ۳ میلیون دلار سود انباشته و ۴ میلیون دلار سهام سهامداران است، به این معنا که کل سرمایه لایه اول آن ۷ میلیون دلار است.

بانک XYZ دارای ۷۰ میلیون دلار دارایی‌های با ریسک وزنی است. در نتیجه، نسبت سرمایه لایه اول بانک ۱۰٪ (۷ میلیون دلار/۷۰ میلیون دلار) است. با توجه به اینکه الزامات سرمایه ۶٪ است، بانک در مقایسه با حداقل الزامات، به‌خوبی سرمایه‌گذاری شده تلقی می‌شود. البته نمی‌توانیم مطمئن باشیم که برنامه پیشامدی بخش بانکی تا چه حد کافی است تا زمانی که رکود دیگری رخ دهد، که این یک محدودیت برای این برنامه‌ها است، زیرا برنامه‌ریزی برای همه پیشامدهای احتمالی دشوار است.

چرا داشتن برنامه پیشامدی زیست‌محیطی مهم است؟

کسب‌وکارهایی که در معرض خطر حوادث زیست‌محیطی هستند، به‌ویژه نشت مواد خطرناک، باید همیشه برنامه‌ای دقیق برای اقدامات واکنشی خود داشته باشند. آمادگی می‌تواند به کاهش کل خسارت وارده به محیط‌زیست، کاهش هزینه‌های مرتبط با حادثه، و محدود کردن مسئولیت کمک کند.

تئوری پیشامد چیست؟

تئوری پیشامد رویکردی به مدیریت است که پیشنهاد می‌کند بهترین روش برای اداره یک سازمان به شرایط خاص آن وابسته است. به‌عبارت دیگر، یک سبک مدیریتی مشخص ممکن است در یک شرکت به‌خوبی عمل کند و در شرکتی دیگر کاملاً شکست بخورد.

مراحل ایجاد یک برنامه پیشامدی چیست؟

۱. شناسایی ریسک‌های کلیدی: ریسک‌های اصلی کسب‌وکار خود را شناسایی کرده و آن‌ها را بر اساس احتمال وقوع و شدت اولویت‌بندی کنید.

۲. تحلیل تأثیر کسب‌وکار (BIA): یک تحلیل جامع از تأثیرات احتمالی بر کسب‌وکار انجام دهید.

3. شکل‌دهی برنامه: برنامه شما باید شامل کنترل‌های پیشگیرانه، برنامه واکنش به حوادث، برنامه بازیابی از فاجعه، و برنامه تداوم کسب‌وکار باشد.

۴. آموزش کارکنان: به کارکنان آموزش‌های لازم ارائه دهید.

۵. آزمایش و به‌روزرسانی مداوم: برنامه را به‌طور مرتب آزمایش کرده و به‌روزرسانی کنید.

جمع‌بندی

یک پیشامد احتمالی رویداد یا شرایط منفی بالقوه‌ای است که ممکن است در آینده رخ دهد، مانند یک بیماری همه‌گیر جهانی، بلای طبیعی، یا حمله تروریستی. طراحی برنامه‌هایی که این پیشامدها را در نظر می‌گیرند به شرکت‌ها، دولت‌ها و افراد کمک می‌کند تا آسیب‌های ناشی از چنین رویدادهایی را محدود کنند.