اصطلاح «بازار یورویی» (Euromarket) دو معنی متفاوت دارد:
- در امور مالی، به بازاری گفته میشود که در آن ارزهای یورویی (Eurocurrencies) معامله میشوند. ارز یورویی به هر واحد پولی گفته میشود که در خارج از کشور صادرکننده آن نگهداری یا سپردهگذاری شده باشد.
- در بازرگانی، این اصطلاح به «بازار واحد اتحادیه اروپا» اشاره دارد؛ بازاری که در آن کالاها و خدمات بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا بهصورت آزاد مبادله میشود و اتحادیه دارای سیاست تجاری یکپارچهای در برابر کشورهای غیرعضو است.
نکات کلیدی
- بازار یورویی میتواند به معنای بازار آزاد و مشترک بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا باشد.
- این بازار فراتر از کشورهای منطقه یورو (Eurozone) است و همه کشورهایی را دربرمیگیرد که به توافق تجارت آزاد اتحادیه اروپا پیوستهاند، حتی اگر ارز رسمیشان یورو نباشد.
- همچنین بازار یورویی میتواند به بازاری اشاره کند که در آن ارزهای خارجی خارج از کشور اصلیشان استفاده میشوند؛ مثلاً دلاری که در خارج از آمریکا نگهداری یا معامله میشود.
درک بهتر بازار اروپا
در مفهوم مالی، بازار اروپایی به بازار ارزهای یورویی اشاره دارد. ارز یورویی، ارزی است که خارج از کشور اصلی خود نگهداری یا معامله میشود. برای مثال، «یورودلار» (Eurodollar) به دلارهایی گفته میشود که در خارج از آمریکا نگهداری میشوند.
یکی از انگیزههای اصلی برای شکلگیری و تداوم این بازارها، آزادی از قوانین و مقررات کشور مبدأ است. در برخی موارد، ریسکهای سیاسی یا اقتصادی داخلی نیز باعث میشوند که سرمایهگذاران به استفاده از این بازارها گرایش پیدا کنند.
پیشوند «یورو-» در ابتدا به این خاطر بهکار رفت که این نوع معاملات معمولاً در اروپا انجام میشد، اما امروزه چنین سپردههایی میتوانند در هر جای جهان، بسته به مقررات بانکی محلی، نگهداری شوند.
این بازارها به دلیل سهولت تبدیل ارز و نبود محدودیتهای داخلی در معاملات، به یکی از منابع اصلی تأمین مالی تجارت بینالمللی تبدیل شدهاند.
بازار یورویی بهعنوان بازار واحد اتحادیه اروپا
معنای دیگر بازار یورویی، همان بازار مشترک اتحادیه اروپاست. این بازار زمانی ایجاد شد که محدودیتهای جابهجایی کالا، خدمات و حتی نیروی انسانی بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا برداشته شد.
کمیسیون اروپا بازار واحد را چنین تعریف میکند: «قلمرویی یکپارچه بدون مرزهای داخلی یا موانع قانونی که مانع جریان آزاد کالا و خدمات شود.»
این آزادی در جریان کالا و خدمات، باعث میشود شرکتها بتوانند در سطح قارهای فعالیت کنند، بهرهوری بالاتری داشته باشند، تجارت افزایش یابد و رشد اقتصادی تقویت شود. همچنین هدف سیاسی این بازار، همگرایی و وحدت بیشتر میان کشورهای اتحادیه اروپاست.
نکته مهم این است که همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا از یورو بهعنوان پول رسمی استفاده نمیکنند. بنابراین منطقه یورو (یعنی کشورهایی که در اتحادیه پولی مشترک یورو عضویت دارند) با بازار یورویی مترادف نیست و گستره بازار یورویی فراتر از منطقه یورو است.
یک مثال فرضی از عملکرد بازار اروپا
فرض کنیم بانک A در فرانسه مستقر است و بانک B در ایالات متحده. بانک A قصد دارد وامهای بزرگی به یکی از مشتریانش بدهد. پس بررسی میکند و به این نتیجه میرسد که اگر از بانک B پول (به دلار آمریکا) قرض بگیرد و آن را به مشتری خود وام بدهد، سود بیشتری خواهد برد.
بانک B از طریق بهرهای که از وام به بانک A دریافت میکند سود میبرد، و بانک A نیز از اختلاف بهره بین وامی که به مشتری داده و وامی که از بانک B گرفته سود میبرد.
اگرچه ممکن است بانک A در ظاهر این وام را فقط برای رضایت مشتری انجام دهد، اما در واقع اغلب از این نوع معاملات ارزی استفاده میشود تا از اختلاف نرخ بهره بین کشورها سود ببرند—که دقیقاً همان کاری است که بازار ارز یورویی را ممکن و سودآور میکند.















نظرات کاربران