خرید آنلاین و حضوری با اسنپ‌پی
در حال بارگذاری…
شبکه اطلاع رسانی طـــــــــــلا، ســکـــــــــــه و ارز
کیان
شاخص سهام DAX چیست؟

شاخص سهام DAX چیست؟

بیمه ازکارافتادگی چیست؟

بیمه ازکارافتادگی چیست؟

حساب بدهکار چیست؟

حساب بدهکار چیست؟

پیش‌پرداخت چیست؟

پیش‌پرداخت چیست؟

صندوق بدهی چیست؟

صندوق بدهی چیست؟

افشای اطلاعات چیست؟

افشای اطلاعات چیست؟

نرخ تنزیل فدرال رزرو چیست؟

نرخ تنزیل فدرال رزرو چیست؟

شرکت امانت و تسویه سپرده‌گذاری چیست؟

شرکت امانت و تسویه سپرده‌گذاری چیست؟

مالیات بر مرگ چیست؟

مالیات بر مرگ چیست؟

توزیع گسسته چیست؟

توزیع گسسته چیست؟

Dow Theory

نظریه داو چیست؟

بازدید ۲٬۶۰۶نویسنده: کوثر رحیمی
نظریه داو چیست؟

نظریه داو: بازار وقتی در روند صعودی قرار می‌گیرد که یک میانگین به اوج بالاتری برسد و توسط میانگین دیگری تایید شود.

نظریه داو یک نظریه مالی است که بیان می‌کند بازار در روند صعودی قرار دارد اگر یکی از میانگین‌های آن (مانند صنعتی‌ها یا حمل‌ونقل) بالاتر از یک اوج مهم قبلی قرار گیرد و توسط یک افزایش مشابه در میانگین دیگری همراهی یا دنبال شود. به عنوان مثال، اگر میانگین صنعتی داو جونز (DJIA) به یک اوج میانی برسد، یک سرمایه‌گذار ممکن است به شاخص حمل‌ونقل داو جونز (DJTA) نگاه کند تا روند صعودی را تایید کند.

نکات کلیدی

  • نظریه داو یک چارچوب فنی است که پیش‌بینی می‌کند بازار در روند صعودی قرار دارد اگر یکی از میانگینهای آن بالاتر از یک اوج مهم قبلی قرار گیرد و توسط یک افزایش مشابه در میانگین دیگری همراهی یا دنبال شود.
  • این نظریه بر اساس فرضیهای که بازار همه چیز را تخفیف میدهد، سازگار با فرضیه بازار کارا است.
  • در چنین پارادایمی، شاخصهای مختلف بازار باید یکدیگر را در ارتباط با رفتار قیمت و الگوهای حجم تایید کنند تا زمانی که روندها برعکس شوند.

فهم نظریه داو
نظریه داو یک رویکرد به تجارت است که توسط چارلز اچ. داو توسعه داده شده است، که با ادوارد جونز و چارلز برگسترسر، شرکت داو جونز و شرکا، شرکت، و میانگین صنعتی داو جونز را در سال ۱۸۹۶ تاسیس کردند. داو نظریه را در یک سری از سرمقاله‌ها در وال‌استریت ژورنال که او هم‌بنیان‌گذاری کرده بود، توسعه داد.

چارلز داو در سال ۱۹۰۲ درگذشت و به دلیل مرگ، هیچ‌گاه نظریه کامل خود را در مورد بازارها منتشر نکرد، اما چندین پیرو و همکار آثار خود را منتشر کرده‌اند که سرمقاله‌ها را گسترش داده‌اند. برخی از مهم‌ترین مشارکت‌ها به نظریه داو شامل موارد زیر است:

کتاب “بارومتر بازار سهام” ویلیام پی. همیلتون (۱۹۲۲)
کتاب “نظریه داو” رابرت ریا (۱۹۳۲)
کتاب “چگونه به بیش از ۱۰،۰۰۰ سرمایه‌گذار کمک کردم تا در سهام سود کنند” ای. جورج شفر (۱۹۶۰)
کتاب “نظریه داو امروز” ریچارد راسل (۱۹۶۱)
داو معتقد بود که بازار سهام به طور کلی یک معیار قابل اعتماد از شرایط کلی کسب و کار در اقتصاد است و با تحلیل بازار کلی، می‌توان به طور دقیق آن شرایط را سنجید و جهت روندهای مهم بازار و جهت احتمالی سهام فردی را شناسایی کرد.

جنبه‌هایی از نظریه به تدریج از دست رفته‌اند—برای مثال، تاکید آن بر بخش حمل‌ونقل و راه‌آهن‌—اما رویکرد داو هسته تحلیل فنی مدرن را تشکیل می‌دهد.

نظریه داو چگونه کار می‌کند؟
شش مؤلفه اصلی نظریه داو

۱. بازار همه چیز را تخفیف می‌دهد
نظریه داو بر اساس فرضیه بازار کارا (EMH) عمل می‌کند، که بیان می‌کند قیمت‌های دارایی همه اطلاعات موجود را در بر می‌گیرند.

توانایی درآمدزایی، مزیت رقابتی، صلاحیت مدیریت—تمام این عوامل و بیشتر از آن در بازار قیمت‌گذاری شده‌اند، حتی اگر همه یا هیچ‌کس از این جزئیات آگاه نباشد. در تفسیرهای دقیق‌تر این نظریه، حتی رویدادهای آینده به شکل ریسک تخفیف داده می‌شوند.

۲. سه نوع اصلی روند بازار وجود دارد
بازارها روندهای اولیه‌ای را تجربه می‌کنند که می‌توانند یک سال یا بیشتر طول بکشند، مانند بازار صعودی یا نزولی. در داخل این روندهای گسترده‌تر، روندهای ثانویه حرکت‌های کوچکتری دارند، مانند عقب‌نشینی در یک بازار صعودی یا افزایش در یک بازار نزولی؛ این روندهای ثانویه می‌توانند چند هفته تا چند ماه طول بکشند. در نهایت، روندهای کوچک می‌توانند چند روز تا چند هفته طول بکشند. این نوسانات کوچک به عنوان نویز بازار محسوب می‌شوند.

۳. روندهای اولیه سه فاز دارند
بر اساس نظریه داو، روندهای اولیه صعودی و نزولی از سه فاز عبور می‌کنند.

فازهای یک بازار صعودی عبارتند از:

فاز تجمع: قیمت‌ها همراه با افزایش حجم افزایش می‌یابد.
فاز مشارکت عمومی (یا حرکت بزرگ): سرمایه‌گذاران خرده‌فروش و متوسط شروع به توجه به روند صعودی می‌کنند و وارد می‌شوند—به طور کلی، این طولانی‌ترین فاز است.
فاز اضافی: بازار به نقطه‌ای می‌رسد که سرمایه‌گذاران و تجار با تجربه شروع به خروج از موقعیت‌های خود می‌کنند در حالی که جمعیت بزرگتر و متوسط سرمایه‌گذاری به افزودن به موقعیت‌های خود ادامه می‌دهند.
فازهای یک بازار نزولی عبارتند از:

فاز توزیع: جایی که خبر کاهش در سراسر جامعه سرمایه‌گذاری از طریق کانال‌های مختلف توزیع می‌شود.
فاز مشارکت عمومی: برخلاف فاز مشارکت بازار صعودی—سرمایه‌گذاران متوسط و خرده‌فروش سهام‌ها را می‌فروشند و از موقعیت‌ها خارج می‌شوند تا ضررها را کاهش دهند. دوباره، این به طور کلی طولانی‌ترین فاز است.
فاز وحشت (یا ناامیدی): سرمایه‌گذاران همه امیدهای خود را برای اصلاح یا برگشت کامل از دست داده‌اند و به فروش گسترده ادامه می‌دهند.

۴. شاخص‌ها باید یکدیگر را تأیید کنند
برای تأسیس یک روند، داو بیان کرد که شاخص‌ها یا میانگین‌های بازار باید یکدیگر را تأیید کنند. این به این معناست که سیگنال‌هایی که در یک شاخص اتفاق می‌افتند باید با سیگنال‌هایی که در شاخص دیگر رخ می‌دهند، مطابقت یا تطابق داشته باشند. اگر یک شاخص، مانند میانگین صنعتی داو جونز، یک روند صعودی اولیه جدید را نشان دهد، اما دیگری در یک روند نزولی اولیه باقی بماند، معامله‌گران نباید فرض کنند که یک روند جدید آغاز شده است.

داو از دو شاخصی که او و همکارانش اختراع کردند، یعنی میانگین صنعتی داو جونز (DJIA) و شاخص حمل‌ونقل داو جونز (DJTA) استفاده کرد، بر اساس فرضیه‌ای که اگر شرایط کسب و کار سالم باشد—همانطور که افزایش در DJIA ممکن است نشان دهد —راه‌آهن‌ها از جابجایی محموله‌هایی که این فعالیت کسب و کار نیاز دارد، سود می‌برند؛ بنابراین DJTA نیز باید افزایش یابد.

۵. حجم باید روند را تأیید کند
حجم معاملات معمولاً افزایش می‌یابد اگر قیمت در جهت روند اولیه حرکت کند و کاهش می‌یابد اگر در مقابل آن حرکت کند. حجم پایین، ضعف در روند را سیگنال می‌دهد. به عنوان مثال، در یک بازار صعودی، حجم خرید باید با افزایش قیمت افزایش یابد و در طول عقب‌نشینی‌های ثانویه کاهش یابد زیرا معامله‌گران همچنان به روند صعودی اصلی باور دارند. اگر حجم فروش در طول یک عقب‌نشینی افزایش یابد، می‌تواند نشانه‌ای باشد که تعداد بیشتری از شرکت‌کنندگان بازار در حال تبدیل به نزولگرایی هستند.

۶. روندها تا زمانی که یک بازگشت واضح رخ ندهد، ادامه دارند
بازگشت‌ها در روندهای اصلی ممکن است با روندهای ثانویه اشتباه گرفته شوند. دشوار است که تعیین کنیم آیا یک حرکت صعودی در یک بازار نزولی یک بازگشت است یا یک تجمع کوتاه‌مدت که به دنبال آن قیمت‌های پایین‌تری وجود دارد. نظریه داو به احتیاط دعوت می‌کند، اصرار دارد که یک بازگشت ممکن با مقایسه شاخص‌ها تأیید شود.

ملاحظات ویژه
اینجا برخی نکات اضافی برای در نظر گرفتن در مورد نظریه داو را آورده‌ایم.

قیمت‌های بسته شدن و محدوده‌های خط
چارلز داو تنها به قیمت‌های بسته شدن متکی بود و نگران حرکات داخل روز شاخص نبود.

یکی دیگر از ویژگی‌های نظریه داو مفهوم محدوده‌های خط است که به عنوان محدوده‌های معاملاتی در مناطق دیگر تحلیل فنی شناخته می‌شود. این دوره‌های حرکت قیمت‌های جانبی (یا افقی) به عنوان دوره‌های تجمع دیده می‌شوند. بنابراین، معامله‌گران باید منتظر بمانند تا حرکت قیمت خط روند را بشکند تا نتیجه‌گیری کنند که بازار به کدام سمت حرکت می‌کند. به عنوان مثال، اگر قیمت بالاتر از خط حرکت کند، به احتمال زیاد بازار صعود خواهد کرد.

سیگنال‌ها و شناسایی روندها
یکی از جنبه‌های چالش‌برانگیز اجرای نظریه داو شناسایی دقیق بازگشت روندها است. به یاد داشته باشید، یک پیرو نظریه داو با جهت کلی بازار معامله می‌کند، بنابراین بسیار حیاتی است که نقاطی را که این جهت تغییر می‌کند، بشناسند.

یکی از تکنیک‌های اصلی برای شناسایی بازگشت روندها در نظریه داو تحلیل اوج و کف است. اوج به عنوان بالاترین قیمت یک حرکت بازار در یک دوره تعریف می‌شود، در حالی که کف به عنوان پایین‌ترین قیمت یک حرکت بازار در یک دوره دیده می‌شود. توجه داشته باشید که نظریه داو فرض می‌کند که بازار به طور مستقیم حرکت نمی‌کند، بلکه از اوج‌ها (پیک‌ها) به کف‌ها (تروث‌ها) حرکت می‌کند، با حرکت کلی بازار در یک جهت.

یک روند صعودی در نظریه داو مجموعه‌ای از اوج‌ها و کف‌های پیاپی بالاتر است. یک روند نزولی مجموعه‌ای از اوج‌ها و کف‌های پیاپی پایین‌تر است.

ششمین اصل نظریه داو معتقد است که یک روند تا زمانی که یک علامت واضح از بازگشت روند وجود ندارد، باقی می‌ماند. به همین ترتیب، بازار تا زمانی که نیرویی مانند تغییر در شرایط کسب و کار قوی‌تر نباشد تا جهت این حرکت اولیه را تغییر دهد، در جهت اصلی خود حرکت خواهد کرد.

بازگشت‌ها
یک بازگشت در روند اصلی زمانی سیگنال می‌شود که بازار نمی‌تواند اوج‌ها و کف‌های پیاپی در جهت روند اصلی ایجاد کند.

در طول یک روند صعودی، بازگشت زمانی رخ می‌دهد که شاخص به طور متوالی نتواند به اوج‌های بالاتر و کف‌های بالاتر در یک دوره طولانی دست یابد. به جای آن، شاخص در مجموعه‌ای از اوج‌های پایین‌تر و سپس کف‌های پایین‌تر حرکت می‌کند.

بازگشت یک روند نزولی اولیه زمانی رخ می‌دهد که بازار دیگر به کف‌ها و اوج‌های پایین‌تر نمی‌افتد. اوج‌های بالاتر متوالی و کف‌های بالاتر در یک بازار نزولی نشان‌دهنده یک بازگشت احتمالی به یک روند صعودی است.

مهم است به یاد داشته باشید که بازگشت‌های روند اصلی ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا خود را نشان دهند—تغییر در جهت قیمت در یک دوره یک ماهه، دو ماهه یا حتی سه ماهه ممکن است فقط یک اصلاح بازار باشد.

سه روند نظریه داو چیست؟
سه روند اصلی، ثانویه و کوچک هستند. روند اصلی، روند بلندمدت است که به آن بازار صعودی یا نزولی می‌گویند. روندهای ثانویه روندهای کوچکتری هستند، مانند اصلاح بازار. در نهایت، روندهای کوچک نوسانات روزانه قیمت در بازار هستند.

هدف نظریه داو چیست؟
هدف کلی نظریه داو شناسایی روند اصلی بازار از طریق اثبات و تأیید است.

چه عواملی بر داو تأثیر می‌گذارند؟
میانگین صنعتی داو جونز، معروف به دا، تحت تأثیر قیمت‌های سهام‌هایی که این شاخص را تشکیل می‌دهند، قرار می‌گیرد. قیمت سهام تحت تأثیر عوامل زیادی است.

نتیجه‌گیری
نظریه داو تلاش می‌کند تا روند اصلی بازار را شناسایی کند. این نظریه شامل سه روند اصلی است، هر کدام از آنها از روندهای ثانویه و کوچک تشکیل شده‌اند. نظریه فرض می‌کند که بازار از هر عامل ممکن اطلاع دارد و قیمت‌ها اطلاعات جاری را منعکس می‌کنند. این بدان معناست که نیازی به تحقیق بیشتر درباره چرایی قیمت‌گذاری دارایی‌ها وجود ندارد، بلکه باید بر حرکات قیمت و حجم تمرکز کرده و به سیگنال‌ها و تأییدها برای بازگشت روندها اعتماد کرد.

نویسنده: کوثر رحیمی
اشتراک‌گذاری:

نظرات کاربران

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده — اولین نفر باشید.