نسبت پوشش چیست؟

نسبت پوشش چیست؟

نسبت پوشش یک شاخص مالی است که توانایی یک شرکت در پرداخت بدهی‌ها و تعهدات مالی خود، از جمله پرداخت‌های بهره و سود سهام را اندازه‌گیری می‌کند. نسبت پوشش بالا نشان‌دهنده احتمال بالای توانایی شرکت در پرداخت بهره‌های آینده و انجام تمامی تعهدات مالی آن است. تحلیلگران و سرمایه‌گذاران ممکن است تغییرات نسبت پوشش یک شرکت را در طول زمان بررسی کنند تا وضعیت مالی شرکت را ارزیابی کنند.

نکات کلیدی:

• نسبت پوشش معیاری برای سنجش توانایی یک شرکت در پرداخت بدهی‌ها و انجام تعهدات مالی آن است.
• نسبت پوشش بالا نشان می‌دهد که شرکت به احتمال زیاد قادر به پرداخت بهره‌های آینده و انجام تمامی تعهدات مالی خود خواهد بود.
• از نسبت پوشش می‌توان برای شناسایی شرکت‌هایی که ممکن است در وضعیت مالی مشکل‌داری قرار داشته باشند، استفاده کرد.
• انواع مختلفی از نسبت‌های پوشش وجود دارد؛ نسبت‌های پوشش رایج شامل نسبت پوشش بهره، نسبت پوشش خدمات بدهی و نسبت پوشش دارایی است.

 

درک نسبت‌های پوشش

سرمایه‌گذاران می‌توانند از نسبت‌های پوشش به روش‌های مختلف استفاده کنند. این نسبت‌ها می‌توانند در شناسایی شرکت‌هایی که ممکن است در وضعیت مالی مشکل‌داری باشند، کمک کنند. درحالی‌که نسبت پوشش بالا نشان‌دهنده احتمال توانایی شرکت در انجام تمامی تعهدات مالی است، نسبت پایین همیشه به معنای مواجهه شرکت با مشکلات مالی نیست. (بررسی دقیق‌تر صورت‌های مالی شرکت اغلب برای درک بهتر سلامت مالی آن توصیه می‌شود.)

نسبت‌های پوشش همچنین در مقایسه شرکت‌ها با رقبای خود ارزشمند هستند. مقایسه نسبت‌های پوشش شرکت‌های فعال در یک صنعت یا بخش مشابه می‌تواند بینش‌های ارزشمندی درباره وضعیت مالی نسبی آن‌ها ارائه دهد. بااین‌حال، باید فقط شرکت‌های مشابه را ارزیابی کنید؛ زیرا نسبتی که در یک صنعت قابل‌قبول است ممکن است در صنعتی دیگر پرخطر تلقی شود.

هشدار: اگر شرکتی که در حال ارزیابی آن هستید در مقایسه با رقبای اصلی خود وضعیت متفاوتی دارد، این اغلب یک علامت هشداردهنده است.

 

انواع نسبت‌های پوشش
نسبت‌های پوشش انواع مختلفی دارند. نسبت‌های پوشش رایج شامل نسبت پوشش بهره، نسبت پوشش خدمات بدهی (DSCR)، و نسبت پوشش دارایی است.

نسبت پوشش بهره

این نسبت توانایی شرکت در پرداخت هزینه‌های بهره بدهی خود را اندازه‌گیری می‌کند و به‌عنوان نسبت «سود به بهره» نیز شناخته می‌شود:

$\text{نسبت پوشش بهره} = \frac{\text{EBIT}}{\text{هزینه بهره}}$

که در آن:

• EBIT: سود پیش از بهره و مالیات

نسبت پوشش بهره بالای ۲ معمولاً رضایت‌بخش تلقی می‌شود.

نسبت پوشش خدمات بدهی (DSCR)

این نسبت توانایی شرکت در پرداخت تمامی تعهدات بدهی شامل اصل و بهره بدهی‌ها را بررسی می‌کند:

$\text{DSCR} = \frac{\text{درآمد عملیاتی خالص}}{\text{کل خدمات بدهی}}$

نسبت ۱ یا بالاتر نشان‌دهنده توانایی شرکت در پوشش کامل تعهدات بدهی است.

نسبت پوشش دارایی

این نسبت مشابه نسبت DSCR است، اما به دارایی‌های ترازنامه به‌جای درآمدها نگاه می‌کند:

$\text{نسبت پوشش دارایی} = \frac{\text{کل دارایی‌ها} - \text{بدهی‌های کوتاه‌مدت}}{\text{کل بدهی‌ها}}$

که در آن:

• کل دارایی‌ها شامل دارایی‌های مشهود (مانند زمین، ساختمان، ماشین‌آلات، و موجودی) است.

به‌طورکلی، شرکت‌های خدماتی باید نسبت پوشش دارایی حداقل ۱.۵ و شرکت‌های صنعتی حداقل ۲ داشته باشند.

سایر نسبت‌های پوشش

تحلیل‌گران ممکن است از نسبت‌های پوشش دیگر نیز استفاده کنند، اگرچه کمتر رایج هستند:

• نسبت پوشش هزینه‌های ثابت: توانایی شرکت در پوشش هزینه‌های ثابت مانند بدهی، بهره، و اجاره تجهیزات را نشان می‌دهد.
• نسبت پوشش عمر وام (LLCR): با تقسیم ارزش خالص فعلی (NPV) درآمدهای در دسترس برای پرداخت بدهی بر مقدار بدهی‌های باقی‌مانده محاسبه می‌شود و توان بازپرداخت وام را می‌سنجد.
• نسبت EBITDA به بهره: استحکام مالی شرکت را با بررسی سودآوری کافی برای پرداخت هزینه‌های بهره ارزیابی می‌کند.
• نسبت پوشش سود سهام ممتاز: توانایی شرکت در پرداخت سود سهام تعیین‌شده برای سهام ممتاز را اندازه‌گیری می‌کند.
• نسبت پوشش نقدینگی (LCR): نسبت دارایی‌های بسیار نقدشونده‌ای است که توسط مؤسسات مالی برای پوشش تعهدات کوتاه‌مدت نگهداری می‌شود.
• نسبت پوشش زیان سرمایه: تفاوت بین ارزش دفتری دارایی و مبلغ حاصل از فروش آن را نسبت به ارزش دارایی‌های غیرفعال نشان می‌دهد.

مثال‌هایی از نسبت‌های پوشش

برای درک تفاوت بین نسبت‌های پوشش، به یک شرکت خیالی به نام Cedar Valley Brewing نگاه می‌کنیم. این شرکت در هر فصل ۲۰۰,۰۰۰ دلار سود تولید می‌کند (EBIT آن ۳۰۰,۰۰۰ دلار است) و پرداخت بهره بدهی آن ۵۰,۰۰۰ دلار است. ازآنجاکه Cedar Valley بیشتر بدهی‌های خود را در دوره‌ای با نرخ بهره پایین گرفته است، نسبت پوشش بهره آن بسیار مطلوب به نظر می‌رسد:

$\text{نسبت پوشش بهره} = \frac{\text{\$300,000}}{\text{\$50,000}} = 6.0$

اما نسبت پوشش خدمات بدهی (DSCR) رقم قابل‌توجهی از پرداخت اصل بدهی (درمجموع ۱۴۰,۰۰۰ دلار) را نشان می‌دهد. این نسبت ۱.۰۵ است که نشان‌دهنده ریسک بالایی است، به‌خصوص اگر فروش شرکت با افت غیرمنتظره مواجه شود:

$\text{نسبت پوشش خدمات بدهی} = \frac{\text{\$200,000}}{\text{\$190,000}} = 1.05$

اگرچه شرکت جریان نقدی مثبتی دارد، با درنظرگرفتن DSCR، از منظر بدهی، ریسک بیشتری به نظر می‌رسد.

نسبت پوشش خوب چیست؟

یک نسبت پوشش خوب با توجه به صنعت متفاوت است، اما معمولاً سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران به دنبال نسبت پوشش حداقل ۲ هستند. این عدد نشان می‌دهد که شرکت به‌احتمال زیاد می‌تواند تمامی پرداخت‌های بهره آتی و تعهدات مالی خود را انجام دهد.

آیا نسبت پوشش همان نسبت «سود به بهره» است؟

بله، نسبت پوشش بهره همان نسبت «سود به بهره» (Times Interest Earned یا TIE) است. این دو نسبت مترادف هستند و توانایی شرکت در پوشش هزینه‌های بهره با درآمد عملیاتی را اندازه‌گیری می‌کنند.

جمع‌بندی

نسبت پوشش توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌ها را با درآمد فعلی خود اندازه‌گیری می‌کند. وام‌دهندگان، سرمایه‌گذاران، و اعتباردهندگان از این نسبت برای ارزیابی وضعیت مالی شرکت و تعیین ریسک آن برای وام‌های آینده استفاده می‌کنند. نسبت پوشش بالا نشان‌دهنده احتمال بالای توانایی شرکت در پرداخت تعهدات مالی آتی است. البته عدد دقیق نسبت پوشش مطلوب با توجه به صنعت متغیر است.