حق‌العمل کار یک عامل واسطه است که با خرید حساب‌های دریافتنی شرکت‌ها، به آن‌ها وجه نقد یا تأمین مالی ارائه می‌کند. به اختصار، حق‌العمل کار یک منبع تأمین مالی است؛ او موافقت می‌کند که به شرکت ارزش یک اینووس (Invoice) را—با کسر تخفیف برای کارمزد و هزینه‌ها—پرداخت کند.
حق‌العمل کار می‌تواند به شرکت‌ها در بهبود نیازهای نقدینگی کوتاه‌مدتشان با فروش دریافتنی‌هایشان در ازای دریافت نقدی از شرکت حق‌العمل کمک کند. این عمل به عنوان حق‌العمل کاری، تأمین مالی حق‌العمل و تأمین مالی حساب‌های دریافتنی نیز شناخته می‌شود.
نکات کلیدی
- حق‌العمل کار یک منبع تأمین مالی است؛ موافقت می‌کند به یک شرکت ارزش یک فاکتور را—با کسر تخفیف برای کارمزد و هزینه‌ها—پرداخت کند.
- شرایط و ضوابطی که توسط حق‌العمل کار تعیین می‌شود، بسته به رویه‌های داخلی آن ممکن است متفاوت باشد.
- حق‌العمل کار بیشتر به اعتبارپذیری طرف دریافت کننده فاکتور اهمیت می‌دهد تا به شرکتی که دریافتنی را از آن خریده است.
درک حق‌العمل کار
حق‌العمل کار به یک کسب‌وکار امکان می‌دهد تا سرمایه فوری را به میزان درآمد آینده پیش‌بینی‌شده از تمامی فاکتورهای معوقه به دست آورد. این فاکتورها در حساب‌های دریافتنی، که یک حساب دارایی در ترازنامه شرکت است، ثبت می‌شوند و نمایانگر پولی هستند که از مشتریان بابت فروش‌های اعتباری به شرکت بدهکار هستند. برای اهداف حسابداری، دریافتنی‌ها در ترازنامه به عنوان دارایی‌های جاری ثبت می‌شوند، زیرا پول معمولاً در کمتر از یک سال جمع‌آوری می‌شود.
یک شرکت می‌تواند در صورتی که بدهی‌های کوتاه‌مدت آن (یا قبض‌ها) از درآمد حاصل از فروش بیشتر باشد، با کمبود جریان نقدی مواجه شود. اگر بخش قابل‌توجهی از فروش‌های شرکت از طریق حساب‌های دریافتنی انجام شود، پول جمع‌آوری شده از دریافتنی‌ها ممکن است به موقع برای پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت شرکت پرداخت نشود. در نتیجه، شرکت‌ها می‌توانند دریافتنی‌های خود را به یک حق‌العمل کار بفروشند و پول نقد دریافت کنند.
سه طرف درگیر در یک معامله حق‌العمل
1. اولین طرف، شرکتی است که حساب‌های دریافتنی خود را می‌فروشد.
2. دومین طرف، حق‌العمل کاری است که دریافتنی‌ها را خریداری می‌کند.
3. در نهایت، سومین طرف مشتری شرکت است که اکنون باید مبلغ دریافتنی را به حق‌العمل کار پرداخت کند (به جای پرداخت به شرکتی که در ابتدا بدهکار بود).
الزامات حق‌العمل کار
با این که شرایط و ضوابط تعیین شده توسط حق‌العمل کار می‌تواند بسته به رویه‌های داخلی آن متفاوت باشد، ولی وجوه معمولاً در کمتر از ۲۴ ساعت به فروشنده دریافتنی‌ها پرداخت می‌شود. در مقابل پرداخت وجه نقد به شرکت در قبال حساب‌های دریافتنی آن، حق‌العمل کار یک هزینه را دریافت می‌کند.
شرکت فروشنده دریافتنی‌ها، ریسک عدم پرداخت مشتریان خود را به حق‌العمل کار منتقل می‌کند. به همین دلیل، حق‌العمل کار باید هزینه‌ای برای جبران آن ریسک دریافت کند. معمولاً درصدی از مبلغ دریافتنی توسط حق‌العمل کار نگهداری می‌شود؛ با این حال، آن درصد می‌تواند بسته به اعتبار مشتریانی که دریافتنی‌ها را پرداخت می‌کنند متفاوت باشد.
اگر شرکت مالی که به عنوان حق‌العمل کار عمل می‌کند، باور داشته باشد که ریسک افزایش پیدا کرده است—به دلیل اینکه مشتریان قادر به پرداخت مبالغ دریافتنی نیستند—هزینه بیشتری را از شرکت فروشنده دریافتنی‌ها دریافت می‌کند. اگر ریسک جمع‌آوری دریافتنی‌ها پایین باشد، هزینه حق‌العمل کاری که به شرکت فروشنده دریافتنی‌ها دریافت می‌شود، کمتر خواهد بود.
مدت زمانی که دریافتنی‌ها برجای مانده یا جمع‌آوری نشده‌اند نیز می‌تواند هزینه حق‌العمل کاری را تحت تأثیر قرار دهد. برخی موسسات مالی که خدمات حق‌العمل کاری ارائه می‌دهند، ممکن است شرایط و ضوابط اضافی داشته باشند. به عنوان مثال، یک حق‌العمل کار ممکن است بخواهد شرکت مبلغ اضافی بپردازد در صورتی که یکی از مشتریان شرکت دریافتنی را پرداخت نکند.
مهم: حق‌العمل کاری به عنوان وام محسوب نمی‌شود
حق‌العمل کاری به عنوان وام محسوب نمی‌شود زیرا در این معامله، طرفین نه بدهی را صادر می‌کنند و نه دریافت می‌کنند. وجوه ارائه شده به شرکت در ازای حساب‌های دریافتنی همچنین مشمول هیچ‌گونه محدودیتی در مورد استفاده نمی‌باشند.
مزایای حق‌العمل کار
شرکت فروشنده دریافتنی‌های خود، تزریق نقدی فوری دریافت می‌کند که می‌تواند به تأمین عملیات کسب‌وکار یا بهبود سرمایه در گردش آن کمک کند. سرمایه در گردش برای شرکت‌ها بسیار حیاتی است زیرا نمایانگر تفاوت بین جریان نقدینگی کوتاه‌مدت آن (مانند درآمد) در مقابل قبض‌های کوتاه‌مدت یا تعهدات مالی آن (مانند پرداخت بدهی‌ها) است.
فروش تمام یا بخشی از حساب‌های دریافتنی خود به یک حق‌العمل کار می‌تواند از وقوع مشکلات مالی جلوگیری کند که ممکن است شرکت را از پرداخت وام خود به بستانکار، مانند بانک، بازدارد.
اگرچه حق‌العمل کاری یک شکل نسبتاً گران‌قیمت از تأمین مالی است، اما می‌تواند به بهبود جریان نقدی یک شرکت کمک کند. حق‌العمل کارها خدمات ارزشمندی به شرکت‌هایی ارائه می‌دهند که در صنایعی فعالیت می‌کنند که مدت زمان زیادی برای تبدیل دریافتنی‌ها به نقدینه لازم است—و به شرکت‌هایی که به سرعت در حال رشد هستند و نیاز به پول نقد برای استفاده از فرصت‌های تجاری جدید دارند.
یک مؤسسه مالی که خدمات حق‌العمل کاری ارائه می‌دهد نیز از این معاملات بهره می‌برد زیرا می‌تواند دریافتنی‌های جمع‌آوری نشده یا دارایی‌ها را با قیمتی تخفیف‌دار خریداری کند (در ازای توانایی ارائه نقدی به صورت پیش‌پرداخت).
مثال حق‌العمل کار
فرض کنید یک حق‌العمل کار موافقت کرده است که یک فاکتور به مبلغ ۱ میلیون دلار از شرکت تولید کنندگان پوشاک، نمایانگر دریافتنی‌های معوقه از شرکت بهموث، را خریداری کند. حق‌العمل کار موافقت کرده است که فاکتور را با تخفیف ۴٪ خریداری کند و مبلغ ۷۲۰,۰۰۰ دلار به شرکت تولید کنندگان پوشاک پرداخت کند.
مانده مبلغ ۲۴۰,۰۰۰ دلار پس از دریافت فاکتور ۱ میلیون دلاری حساب‌های دریافتنی شرکت بهموث به شرکت تولید کنندگان پوشاک پرداخت خواهد شد. هزینه‌ها و کمیسیون‌های این معامله حق‌العمل کاری به مبلغ ۴۰,۰۰۰ دلار می‌باشد. حق‌العمل کار بیشتر به اعتبارپذیری طرف دریافت کننده فاکتور، شرکت بهموث، اهمیت می‌دهد تا به شرکتی که دریافتنی‌ها را از آن خریداری کرده است.
آیا حق‌العمل کاری یک سرمایه‌گذاری خوب است؟
تعیین این که آیا حق‌العمل کاری یک سرمایه‌گذاری خوب برای یک شرکت است، به عوامل بسیاری بستگی دارد، از جمله جزئیات شرکت، نوع کسب‌وکار و وضعیت مالی آن. به طور کلی، حق‌العمل کاری یک انتخاب خوب سرمایه‌گذاری برای یک کسب‌وکار است زیرا نقدینگی را افزایش می‌دهد، رقابت‌پذیری را افزایش می‌دهد، جریان نقدی را بهبود می‌بخشد، کارآمد است، نیاز به اعتبار خوب را حذف می‌کند و وابستگی به بدهی‌های سنتی را کاهش می‌دهد.
حق‌العمل کاری چگونه عمل می‌کند؟
فرض کنید یک شرکت در انتظار پرداخت از مشتریان خود است. بسته به وضعیت مالی شرکت، ممکن است نیاز به آن وجه نقد برای ادامه فعالیت‌های تجاری خود یا تأمین رشد خود داشته باشد. هرچه زمان بیشتری برای جمع‌آوری حساب‌های دریافتنی طول بکشد، برای یک کسب‌وکار سخت‌تر می‌شود که عملیات خود را اداره کند. حق‌العمل کاری به یک شرکت این امکان را می‌دهد که تمامی فاکتورهای معوقه خود را در یک زمان به فروش برساند، به جای اینکه منتظر جمع‌آوری پرداخت‌ها از مشتریان باشد. دریافتنی‌ها با تخفیف فروخته می‌شوند، به این معنی که شرکت حق‌العمل کاری ممکن است ۸۰٪ یا ۹۰٪ از مبلغ کامل دریافتنی‌ها را به شرکت پرداخت کند.
شرکت حق‌العمل کار چیست؟
یک شرکت حق‌العمل کار در تأمین مالی حساب‌های دریافتنی تخصص دارد. شرکت‌های حق‌العمل کار فاکتورها را از کسب‌وکارهایی که نیاز به تزریق فوری نقدینگی دارند، خریداری می‌کند. یک کسب‌وکار ممکن است در موقعیتی باشد که باید ۳۰ تا ۹۰ روز منتظر پرداخت فاکتورهای خود از مشتریانش باشد؛ برای شرکتی که به سرعت در حال رشد است و نیاز به وجه نقد برای استفاده از فرصت‌های تجاری جدید دارد، این زمان زیادی برای انتظار است. بنابراین، ممکن است با یک شرکت حق‌العمل کاری همکاری کنند. شرکت حق‌العمل کار مبلغ کامل فاکتورهای شرکت را پرداخت می‌کند، به استثنای تخفیف برای کمیسیون و هزینه‌ها.
نتیجه‌گیری
حق‌العمل کار می‌تواند به عنوان منبع تأمین مالی برای یک شرکت عمل کند. یک حق‌العمل کار معمولاً یک موسسه مالی است؛ موافقت می‌کند که به یک شرکت ارزش فاکتورهای معوقه آن با کسر تخفیف برای کارمزد و هزینه‌ها—پرداخت کند. این عمل به عنوان حق‌العمل کاری یا تأمین مالی حساب‌های دریافتنی شناخته می‌شود. شرکت حق‌العمل کاری شرایط و ضوابط خاصی را تعیین می‌کند، بسته به ریسک‌های موجود در معامله.
عمل حق‌العمل کاری مفید است زیرا به یک شرکت امکان می‌دهد تا جریان نقدی خود را در کوتاه‌مدت افزایش دهد. برای یک شرکت حق‌العمل کاری، این معاملات مفید هستند زیرا آن‌ها از هر معامله یک هزینه حق‌العمل دریافت می‌کنند. بیشتر شرکت‌های حق‌العمل کاری بین ۱٪ تا ۵٪ از مبلغ کل فاکتور را دریافت می‌کنند، اما این مبلغ می‌تواند بسته به حجم حق‌العمل، اعتبار مشتری، ثبات کسب‌وکار و سایر ملاحظات متفاوت باشد.
نظرات کاربران