ناتوانی در تحویل چیست؟

ناتوانی در تحویل (FTD) به وضعیتی اطلاق می‌شود که یکی از طرفین یک قرارداد تجاری (خواه سهام، فیوچرز، اختیارات، یا قراردادهای آتی) نتواند به تعهد خود عمل کند. این ناتوانی‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که خریدار (طرف با پوزیشن لانگ) پول کافی برای تحویل و پرداخت تراکنش در زمان تسویه حساب نداشته باشد.

ناتوانی همچنین زمانی اتفاق می‌افتد که فروشنده (طرف با پوزیشن شورت) مالک تمام یا هیچ یک از دارایی‌های پایه مورد نیاز در زمان تسویه نباشد، و بنابراین نتواند تحویل را انجام دهد.

نکات کلیدی

• ناتوانی در تحویل (FTD) به عدم توانایی در انجام تعهدات تجاری اشاره دارد.
• در مورد خریداران، به معنای نداشتن پول نقد و در مورد فروشندگان، به معنای نداشتن کالاها است.
• تسویه حساب این تعهدات در زمان تسویه تجاری انجام می‌شود.
• ناتوانی در تحویل ممکن است در قراردادهای مشتقه یا زمانی که به صورت استقراضی بدون پوشش می‌فروشید، رخ دهد.

زنجیره‌ای از واکنش‌های ناتوانی در تحویل

زمانی که معاملات به دلیل ناتوانی در تحویل به درستی تسویه نمی‌شوند، چندین مشکل بالقوه رخ می‌دهند. هر دو بازار سهام و مشتقات می‌توانند وقوع ناتوانی در تحویل را تجربه کنند.

قراردادهای آتی
در قراردادهای آتی، ناتوانی در تحویل از طرف یک طرف با پوزیشن شورت می‌تواند مشکلات قابل توجهی برای طرف با پوزیشن لانگ ایجاد کند. این مشکل به دلیل حجم بالای دارایی‌های مرتبط با عملیات تجاری طرف طولانی است.

تجارت
در تجارت، ممکن است یک فروشنده کالایی را پیش‌فروش کند که هنوز در اختیار ندارد. اغلب این وضعیت به دلیل تأخیر در ارسال از سوی تأمین‌کننده اتفاق می‌افتد. وقتی زمان تحویل فروشنده به خریدار می‌رسد، فروشنده نمی‌تواند سفارش را اجرا کند زیرا تأمین‌کننده دیر کرده است. خریدار ممکن است سفارش را لغو کند که منجر به از دست دادن فروش، موجودی بی‌استفاده و نیاز به مقابله با تأمین‌کننده دیرکار شود. در همین حال، خریدار نیز به آنچه نیاز دارد، نخواهد رسید. راه‌حل‌ها شامل خرید کالاهای مورد نظر در بازار به قیمت‌های بالاتر می‌باشد.

این سناریو برای ابزارهای مالی و کالاها نیز صدق می‌کند. ناتوانی در تحویل در یک بخش از زنجیره می‌تواند بر شرکت‌کنندگان در بخش‌های پایین‌تر این زنجیره تأثیر بگذارد. در طول بحران مالی سال ۲۰۰۸، موارد ناتوانی در تحویل افزایش یافت. شبیه نوشتن چک بدون موجودی، یعنی حالتی که فردی چکی می‌نویسد اما هنوز وجوه لازم برای پوشش آن را تهیه نکرده است، فروشندگان اوراق بهاداری که فروخته بودند را به موقع تحویل ندادند. آنها فرآیند را به تأخیر می‌انداختند تا اوراق بهادار را با قیمت پایین‌تر برای تحویل خریداری کنند.