پوند بریتانیا چیست؟

پوند بریتانیا چیست؟

GBP مخفف پوند استرلینگ بریتانیا است، که واحد پول رسمی پادشاهی متحده، سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا شامل جورجیای جنوبی، جزایر ساندویچ جنوبی، سرزمین قطبی بریتانیا و وابستگی‌های تاج بریتانیا، شامل جزیره من و جزایر کانال است. پوند استرلینگ بریتانیا با نماد پوند (£) نمایش داده می‌شود و گاهی به آن «استرلینگ» یا با لقب «کوئید» نیز اطلاق می‌شود.

نکات کلیدی:

• GBP مخفف پوند استرلینگ بریتانیا است، که واحد پول رسمی پادشاهی متحده می‌باشد.
• پوند استرلینگ بریتانیا با نماد پوند (£) نمایش داده می‌شود و به آن «استرلینگ» یا لقب «کوئید» اطلاق می‌شود.
• رایج‌ترین جفت‌های معاملاتی مرتبط با پوند بریتانیا، یورو (EUR/GBP) و دلار آمریکا (GBP/USD) هستند.

معامله پوند بریتانیا

پوند بریتانیا با دلار آمریکا (USD)، یورو (EUR) و ین ژاپن (JPY) در حجم معاملات روزانه رقابت می‌کند. رایج‌ترین جفت‌های ارزی مرتبط با پوند بریتانیا، یورو (EUR/GBP) و دلار آمریکا (GBP/USD) هستند. معامله‌گران بازار ارز به جفت ارز GBP/USD «کابل» می‌گویند. پنی استرلینگ یا پنس معادل 1/100 از یک پوند است. بسیاری از سهام‌ها به پنس معامله می‌شوند تا پوند. بورس‌ها ممکن است از نماد GBX برای نشان دادن پنس استفاده کنند. اگرچه نام رسمی GBP پوند استرلینگ است، اما در حسابداری یا تنظیمات بازار ارز (فارکس) اغلب از «استرلینگ» یا STG استفاده می‌شود. ارزهایی که به پوند بریتانیا وابسته هستند شامل پوند جزایر فالکلند، پوند جبل‌طارق، پوند سنت هلن، پوند جرسی (JEP)، پوند گورنزی (GGP)، پوند مانکس، اسکاتلند و اسکناس‌های ایرلند شمالی هستند.

یادداشت: پوند استرلینگ بریتانیا (GBP) قدیمی‌ترین پول قانونی فعال در جهان است.

تاریخچه پوند بریتانیا

پوند بریتانیا به عنوان ارز رسمی بریتانیا زمانی شد که انگلستان و اسکاتلند در سال 1707 به یک کشور واحد تبدیل شدند، اما پوند از سال 760 میلادی به عنوان یک واحد پولی استفاده می‌شد. تا سال 1855، زمانی که چاپ اسکناس‌ها آغاز شد، بانک انگلستان تمام اسکناس‌ها را به‌صورت دستی می‌نوشت.

پوند بریتانیا به عنوان ارز در مستعمرات امپراتوری بریتانیا، از جمله استرالیا، نیوزیلند و کانادا، به کار می‌رفت. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، بسیاری از کشورها ارزش ارزهای خود را به قیمت طلا مرتبط کردند. استاندارد طلا روش یکسانی برای تعیین ارزش در میان ارزهای جهانی ارائه می‌کرد. پیش از جنگ جهانی اول، بریتانیا از استاندارد طلا برای تعیین ارزش پوند استفاده می‌کرد.

با شروع جنگ جهانی اول، این کشور استاندارد طلا را کنار گذاشت، سپس در سال 1925 پس از جنگ آن را دوباره احیا کرد، اما در دوران رکود بزرگ آن را دوباره ترک کرد. در سال 1971، بریتانیا اجازه داد که پوند بریتانیا آزادانه شناور شود و نیروهای بازار تعیین‌کننده ارزش آن گردند. در سال 2002، زمانی که یورو به ارز مشترک بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا تبدیل شد، بریتانیا پوند را به عنوان ارز رسمی خود نگه داشت. این تصمیم برای بریتانیا تصمیم درستی بود، زیرا این کشور در سال 2020 رسماً از اتحادیه اروپا خارج شد.

قانون‌گذاری و پوند بریتانیا

در یک رفراندوم در ژوئن 2016، رأی‌دهندگان بریتانیایی از خروج کشورشان از اتحادیه اروپا از طریق فرآیندی به نام برگزیت حمایت کردند. پوند بریتانیا به‌طور قابل‌توجهی با جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا کاهش یافت و ارزش آن در پاسخ به مذاکرات تجاری نوسان کرد.

پوند استرلینگ دوباره در سپتامبر 2022 پس از اعلام سیاست‌های اقتصادی از سوی نخست‌وزیر لیز تراس در خصوص کاهش مالیات کاهش یافت. اگرچه دولت تراس هدف داشت که تولید اقتصادی بریتانیا را افزایش دهد، سرمایه‌گذاران و معامله‌گران فارکس نگران بودند که کاهش مالیات‌ها باعث افزایش تورم و بدهی‌های بالای فعلی شود. پوند/دلار آمریکا در 26 سپتامبر 2022 به کمترین مقدار خود، یعنی 1.03، رسید.

بودجه بهار 2024 که توسط وزیر دارایی بریتانیا، جرمی هانت، ارائه شد، چندین تغییر اساسی را معرفی کرد که هدف آن افزایش رشد اقتصادی و کاهش بار مالیاتی بر افراد بود. مهم‌ترین اعلامیه‌ها شامل کاهش مشارکت‌های بیمه ملی، حذف رژیم مالیاتی «غیر مقیم»، معرفی یک حساب پس‌انداز بریتانیایی (ISA)، و تغییرات در مالیات بر سود سرمایه از املاک مسکونی بود. این بودجه همچنین ترتیبات انتقالی برای «غیر مقیم‌ها» را مشخص کرد و اعلام کرد که اوراق قرضه پس‌انداز بریتانیا راه‌اندازی خواهد شد. این اقدامات به منظور تحریک سرمایه‌گذاری، ایجاد شغل و کاهش مالیات‌ها طراحی شده‌اند و ممکن است بر اقتصاد بریتانیا و ارزش پوند در سال‌های آینده تأثیر بگذارند.

پوند بریتانیا و بانک انگلستان

بانک انگلستان نقش بزرگی در تأثیرگذاری بر ارزش پوند بریتانیا از طریق تصمیمات سیاست پولی خود ایفا می‌کند. به عنوان بانک مرکزی بریتانیا، بانک انگلستان مسئول تعیین نرخ‌های بهره، کنترل تورم و اطمینان از ثبات مالی است.

ابزار اصلی بانک انگلستان برای تأثیرگذاری بر پوند، نرخ بهره پایه است که هزینه‌های قرض گرفتن و فعالیت‌های اقتصادی کلی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. وقتی بانک انگلستان نرخ‌های بهره را افزایش می‌دهد، قرض گرفتن گران‌تر می‌شود و معمولاً باعث کاهش مصرف‌کنندگان و کاهش فشارهای تورمی می‌گردد. برعکس، کاهش نرخ‌ها می‌تواند رشد اقتصادی را از طریق تشویق به قرض گرفتن و هزینه‌کرد تحریک کند. تا سپتامبر 2024، بانک انگلستان نرخ‌های بهره را در 5٪ حفظ کرده است.

علاوه بر سیاست‌های نرخ بهره، بانک انگلستان همچنین از تسهیل کمی (QE) برای تأثیرگذاری بر پوند استفاده می‌کند. تسهیل کمی شامل خرید اوراق قرضه دولتی و سایر اوراق بهادار توسط بانک انگلستان برای تزریق نقدینگی به اقتصاد است، که به تحریک وام‌دهی و سرمایه‌گذاری کمک می‌کند. افزایش عرضه پوند در گردش معمولاً باعث کاهش ارزش آن در مقایسه با سایر ارزها می‌شود. به عنوان مثال، بانک انگلستان میلیاردها پوند را در دوران پاندمی وارد اقتصاد کرد.

آیا پوند بریتانیا و استرلینگ یکی هستند؟

بله. نام رسمی ارز بریتانیا پوند استرلینگ است، اما اغلب آن را پوند بریتانیا یا استرلینگ می‌نامند.

چرا پوند بریتانیا استرلینگ نامیده می‌شود؟

گفته می‌شود که ارز بریتانیا از پنی‌های نقره‌ای استرلینگ که در اواخر دهه 700 میلادی استفاده می‌شدند، تکامل یافته است.

چرا پوندها «کوئید» نامیده می‌شوند؟

به نظر نمی‌رسد که پاسخی قطعی برای این سوال وجود داشته باشد، مشابه به این که دلار به «باک» معروف است. برخی بر این باورند که این اصطلاح از عبارت لاتین «quid pro quo» به معنای «چیزی در برابر چیزی» گرفته شده است، در حالی که دیگران معتقدند این واژه از «کوییدهمپتون» می‌آید، جایی که زمانی یک کارخانه کاغذ سلطنتی وجود داشت.

نتیجه‌گیری

پوند بریتانیا یا پوند استرلینگ ارز رسمی بریتانیا است. پوند بریتانیا قدیمی‌ترین ارزی است که هنوز به عنوان پول قانونی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نماد آن علامت پوند (£) است و پوند بریتانیا یکی از بالاترین حجم‌های معاملات ارزی در جهان را دارد.