برابری افقی چیست؟

برابری افقی: چیستی، نحوه عملکرد و مثال

برابری افقی یک نظریه اقتصادی است که بیان می‌کند افراد با درآمد و دارایی‌های مشابه باید مقدار یکسانی مالیات بپردازند. برابری افقی باید برای افرادی که برابر در نظر گرفته می‌شوند، صرف‌نظر از سیستم مالیاتی موجود، اعمال شود. هرچه یک سیستم مالیاتی خنثی‌تر باشد، از نظر افقی عادلانه‌تر تلقی می‌شود.این مفهوم را می‌توان با برابری عمودی مقایسه کرد، روشی برای جمع‌آوری مالیات بر درآمد که در آن نرخ مالیاتی که فرد مشمول آن می‌شود، با میزان درآمد کسب‌شده افزایش می‌یابد. اصل پشت برابری عمودی این است که کسانی که توانایی پرداخت مالیات بیشتر را دارند، باید بیشتر از کسانی که ندارند، مشارکت کنند.

درک برابری افقی

مبنای نظریه برابری افقی این است که با اعمال سطح یکسان مالیات بر درآمد به افراد در گروه درآمدی یکسان، باید با مردم به طور یکسان رفتار شود. از طرف دیگر، برابری عمودی با بازتوزیع ثروت مرتبط است و یک سیستم مالیاتی را تشویق می‌کند که در آن افراد با درآمد بالا، یا کسانی که به منابع بیشتری دسترسی دارند، مالیات بیشتری نسبت به افراد با درآمد پایین بپردازند.برابری افقی یک سیستم مالیاتی را پیشنهاد می‌کند که به افراد و شرکت‌های خاص، رفتار ترجیحی نمی‌دهد. در واقع، با مفهوم بی‌طرفی مالیاتی مرتبط است زیرا از مالیات‌دهندگان در برابر تبعیض خودسرانه محافظت می‌کند، به طوری که اگر دو فرد قبل از مالیات به طور مساوی وضع خوبی داشته باشند، پس از مالیات نیز باید به طور مساوی وضع خوبی داشته باشند.طبق اصل برابری افقی، برخی از اقتصاددانان درآمد سالانه را به عنوان معیار درآمدی که مالیات‌دهندگان را به عنوان برابر گروه‌بندی می‌کند، استفاده می‌کنند. اقتصاددانان دیگر بر این باورند که درآمد مادام‌العمر مالیات‌دهنده معیار بهتری است. قضاوت فرد در مورد اینکه آیا مالیات بر درآمد یا مصرف با برابری افقی سازگار است یا خیر، به این بستگی دارد که از کدام تعریف درآمد استفاده می‌کند.برابری افقی در مراقبت‌های بهداشتی به برابری بین افراد با نیازهای مراقبت‌های بهداشتی یکسان اشاره دارد. در واقع، به عنوان معیاری برای سیستم بهداشتی عمل می‌کند و پیشنهاد می‌کند که مراقبت‌های بهداشتی برابر برای کسانی که از نظر مرتبطی مانند داشتن نیاز یکسان، مشابه هستند، ارائه شود.

نکات کلیدی

• برابری افقی، اصلی در جمع‌آوری مالیات بر درآمد است که استدلال می‌کند همه کسانی که درآمد یکسان دارند، باید مشمول نرخ مالیاتی یکسان باشند.
• به این ترتیب، برابری افقی، کسورات، اعتبارات مالیاتی، مشوق‌ها و روزنه‌های قانونی را که می‌توانند نرخ مالیاتی مؤثر فرد را حتی اگر درآمد سالانه یکسانی با شخص دیگری داشته باشد، کاهش دهند، نادیده می‌گیرد.
• برابری افقی توسط برخی از اقتصاددانان ترجیح داده می‌شود زیرا به عنوان یک سیستم مالیاتی بی‌طرف و در نتیجه عادلانه‌تر در نظر گرفته می‌شود.

مثال برابری افقی

به عنوان مثال، اگر دو مالیات‌دهنده 50,000 دلار درآمد کسب کنند، طبق برابری افقی، هر دو باید با نرخ یکسان مالیات شوند، زیرا هر دو ثروت یکسانی دارند یا در یک گروه درآمدی قرار می‌گیرند. با این حال، دستیابی به برابری افقی در یک سیستم مالیاتی، مانند سیستم ایالات متحده، با روزنه‌های قانونی، کسورات، اعتبارات و مشوق‌ها دشوار است، زیرا وجود هرگونه معافیت مالیاتی به این معنی است که افراد مشابه، نرخ یکسانی را پرداخت نمی‌کنند. به عنوان مثال، با اجازه دادن به کسر پرداخت‌های بهره وام مسکن از مالیات بر درآمد، دولت‌ها بین دو پرونده مالیاتی که ممکن است از نظر اقتصادی مشابه در نظر گرفته شوند، تفاوت در پرداخت‌های مالیاتی ایجاد می‌کنند.با دنبال کردن مثال بالا، اگر به دلیل کسر بهره وام مسکن برای مالکیت خانه، یکی از مالیات‌دهندگان مبلغ کمتری مالیات نسبت به مالیات‌دهنده دوم با درآمد مساوی پرداخت کند، برابری افقی محقق نمی‌شود.