رویکرد ارزش حیات انسانی: تعریف، محاسبه ارزش، مثال
رویکرد ارزش حیات انسانی روشی برای محاسبهی میزان بیمه عمر مورد نیاز یک خانواده است که بر اساس زیان مالی که در صورت فوت فرد بیمهشده در خانواده متحمل میشوند، تعیین میشود.
نکات کلیدی
- رویکرد ارزش حیات انسانی روشی برای محاسبهی میزان بیمه عمر مورد نیاز یک خانواده است که بر اساس زیان مالی ناشی از فوت فرد بیمهشده در خانواده تعیین میشود.
- در محاسبهی رویکرد ارزش حیات انسانی، عوامل متعددی از جمله سن بیمهشده، جنسیت، سن برنامهریزیشده برای بازنشستگی، دستمزد سالانه، مزایا و غیره در نظر گرفته میشود.
- رویکرد ارزش حیات انسانی عمدتاً برای خانوادههایی با افراد شاغل قابل استفاده است و در مقابل رویکرد نیازها قرار میگیرد.
- هنگام استفاده از رویکرد ارزش حیات انسانی، جایگزینی تمام درآمد از دست رفته در صورت فوت یک عضو شاغل خانواده ضروری است.
- هنگام محاسبهی بیمه عمر با رویکرد ارزش حیات انسانی، عوامل متعددی برای اطمینان از اینکه خانواده در مضیقهی مالی قرار نگیرد، مانند درآمد مورد انتظار آینده و مدت زمان مورد نیاز پول، باید در نظر گرفته شود.
درک رویکرد ارزش حیات انسانی
رویکرد ارزش حیات انسانی معمولاً با در نظر گرفتن عوامل متعددی محاسبه میشود، از جمله، اما نه محدود به، سن فرد بیمهشده، جنسیت، سن برنامهریزیشده برای بازنشستگی، شغل، دستمزد سالانه، مزایای شغلی و همچنین اطلاعات شخصی و مالی همسر و/یا فرزندان وابسته.از آنجایی که ارزش حیات انسانی فقط در ارتباط با سایر زندگیها، مانند همسر یا فرزندان وابسته، ارزش اقتصادی دارد، این روش معمولاً فقط برای خانوادههایی با اعضای شاغل خانواده استفاده میشود. رویکرد ارزش حیات انسانی با رویکرد نیازها در تضاد است.هنگام استفاده از رویکرد ارزش حیات انسانی، جایگزینی تمام درآمد از دست رفته در صورت فوت یک عضو شاغل خانواده ضروری است. این رقم شامل حقوق پس از مالیات است و تعدیلاتی برای هزینهها (مانند خودروی دوم) که در حین کسب آن درآمد متحمل میشوند، انجام میدهد. همچنین ارزش بیمه درمانی یا سایر مزایای کارکنان را در نظر میگیرد.
محاسبهی رویکرد ارزش حیات انسانی
هنگام تعیین مبلغ بیمه عمر مورد نیاز یک خانواده، عوامل مهم بسیاری باید در نظر گرفته شود. ضروری است که زمان مناسبی را برای ارزیابی متغیرهای متعدد درگیر صرف کنیم تا یک خانواده بتواند اطمینان حاصل کند که از آن مراقبت میشود و در صورت فوت یکی از اعضای خانواده، در هیچ نوع مضیقهی مالی قرار نخواهد گرفت. در زیر پنج مرحلهی کلیدی در محاسبهی نیازهای بیمه عمر با رویکرد ارزش حیات انسانی آمده است.
- مرحلهی اول: درآمد باقیماندهی عمر بیمهشده را تخمین بزنید، با در نظر گرفتن هم میانگین حقوق سالانه و هم افزایشهای بالقوه آینده، که تأثیر قابل توجهی بر الزامات بیمه عمر خواهد داشت.
- مرحلهی دوم: تخمین معقولی از مالیات بر درآمد سالانه و هزینههای زندگی صرف شده برای بیمهشده را کم کنید. این امر حقوق واقعی مورد نیاز برای تأمین نیازهای خانواده را، منهای حضور بیمهشده، فراهم میکند. به عنوان یک قاعده کلی، این رقم باید نزدیک به حدود ۷۰٪ از درآمد قبل از فوت باشد، اگرچه این عدد ممکن است بسته به بودجههای فردی از خانوادهای به خانوادهی دیگر متفاوت باشد.
- مرحلهی سوم: مدت زمانی را که درآمد باید جایگزین شود، تعیین کنید. این بازهی زمانی میتواند تا زمانی باشد که وابستگان بیمهشده به طور کامل بزرگ شوند و دیگر نیازی به حمایت مالی نداشته باشند، یا تا سن بازنشستگی فرضی بیمهشده.
- مرحلهی چهارم: نرخ تنزیل برای درآمد آینده را انتخاب کنید. یک رقم محافظهکارانه برای این تخمین، نرخ بازده فرضی اوراق خزانهداری یا اسناد خزانهداری ایالات متحده خواهد بود. این امر ضروری است زیرا شرکت بیمه عمر مزایای فوت را در یک حساب بهرهدار باقی میگذارد.
- مرحلهی پنجم: حقوق خالص مورد نیاز را در مدت زمان مورد نیاز برای تعیین درآمد آینده ضرب کنید. سپس، با استفاده از نرخ بازده فرضی، ارزش فعلی درآمد آینده را محاسبه کنید.
مثال رویکرد ارزش حیات انسانی
یک فرد ۴۰ ساله را در نظر بگیرید که ۶۵۰۰۰ دلار در سال درآمد دارد. پس از طی مراحل فوق، مشخص میشود که خانواده در صورت فوت این فرد ۴۰ ساله، سالانه به ۴۸۵۰۰ دلار برای امرار معاش نیاز دارد و باید این کار را تا سن بازنشستگی فرضی این فرد انجام دهد. در این مورد، ۲۵ سال تا ۶۵ سالگی. با فرض نرخ تنزیل ۵٪، ارزش فعلی حقوق خالص آینده این فرد ۴۰ ساله در طول ۲۵ سال، ۶۸۳۵۵۶ دلار خواهد بود.















نظرات کاربران