قرارداد تعهدآور چیست؟
قرارداد تعهدآور به یک توافق‌نامه، قرارداد یا سند قانونی و لازم‌الاجرا بین دو یا چند طرف اشاره دارد. به طور سنتی، این اسناد دارای کناره‌های دندانه‌دار یا لبه‌های سوراخ‌دار بودند.از نظر تاریخی، واژه "Indenture" به قراردادی نیز اطلاق می‌شد که طبق آن یک فرد متعهد به کار برای فرد دیگری برای یک دوره زمانی مشخص می‌شد (خدمتکار قراردادی)، به ویژه در مورد مهاجران اروپایی. در امور مالی امروزی، کلمه "Indenture" بیشتر در قراردادهای اوراق قرضه، معاملات املاک و مستغلات و برخی جنبه‌های ورشکستگی به کار می‌رود.
نکات کلیدی
- قرارداد تعهدآور یک قرارداد قانونی و لازم‌الاجرا است که معمولاً با قراردادهای اوراق قرضه، املاک و مستغلات یا ورشکستگی مرتبط است.
- این قرارداد اطلاعات دقیقی در مورد شرایط، بندها و تعهدات ارائه می‌دهد.
- انواع مختلفی از قراردادهای تعهدآور و بندهای مرتبط با آنها وجود دارد.
توضیح قرارداد تعهدآور
"Indenture" اصطلاحی است که ریشه در انگلستان دارد.¹ در ایالات متحده، انواع مختلفی از قراردادهای تعهدآور وجود دارد که همگی معمولاً با توافق‌نامه‌های بدهی، املاک و مستغلات یا ورشکستگی سروکار دارند.
انواع قراردادهای تعهدآور
در زیر برخی از انواع رایج قراردادهای تعهدآور و بندهایی که ممکن است با این قراردادها مرتبط باشند، آورده شده است.
قرارداد تعهدآور املاک و مستغلات
در املاک و مستغلات، قرارداد تعهدآور سندی است که در آن دو طرف در مورد تعهدات مستمر توافق می‌کنند. به عنوان مثال، یک طرف ممکن است موافقت کند که ملکی را نگهداری کند و طرف دیگر موافقت کند که هزینه‌های مربوط به آن را پرداخت نماید.
قرارداد تعهدآور در ورشکستگی
در قانون ورشکستگی، ممکن است به یک قرارداد تعهدآور به عنوان مدرکی برای اثبات ادعا بر روی یک دارایی استناد شود. قراردادهای تعهدآور به طور کلی جزئیاتی در مورد دارایی‌های وثیقه‌گذاری شده ارائه می‌دهند و ادعایی را که یک وام‌دهنده علیه بدهکار دارد (که معمولاً با حق رهن بر روی اموال بدهکار تضمین شده است) تشکیل می‌دهند.
قراردادهای تعهدآور اعتباری
قرارداد تعهدآور اعتباری، توافق‌نامه قراردادی زیربنایی است که تمام مفاد و بندهای مرتبط با یک عرضه اعتباری را شرح می‌دهد. در عرضه‌های اوراق قرضه‌ی بدون وثیقه و بدون تضمین، این قراردادها می‌توانند "اوراق قرضه‌ی بدون وثیقه" (Debentures) نیز نامیده شوند.به طور معمول، قرارداد تعهدآور اعتباری به نفع صادرکنندگان اوراق قرضه و دارندگان اوراق قرضه استفاده می‌شود. این قرارداد ویژگی‌های مهم یک اوراق قرضه، مانند تاریخ سررسید، زمان‌بندی پرداخت‌های بهره، روش محاسبه بهره، قابلیت بازخرید (Callability) و ویژگی‌های قابل تبدیل بودن (در صورت وجود) را مشخص می‌کند. قرارداد تعهدآور اوراق قرضه همچنین شامل تمام شرایط و ضوابط قابل اجرا برای انتشار اوراق قرضه است. اطلاعات مهم دیگری که در قرارداد گنجانده شده، تعهدات مالی است که بر صادرکننده حاکم است و فرمول‌های محاسبه اینکه آیا صادرکننده در چارچوب تعهدات قرار دارد یا خیر (معمولاً نسبت‌هایی بر اساس صورت‌های مالی شرکت). در صورت بروز اختلاف بین صادرکننده و دارنده‌ی اوراق قرضه، قرارداد تعهدآور سند مرجعی است که برای حل اختلاف استفاده می‌شود.در بازار اوراق بهادار با درآمد ثابت، در شرایط عادی به ندرت به قرارداد تعهدآور اشاره می‌شود. اما زمانی که رویدادهای خاصی رخ می‌دهد، مانند زمانی که صادرکننده در معرض خطر نقض تعهدات اوراق قرضه قرار دارد، این قرارداد به سند اصلی مورد مراجعه تبدیل می‌شود. سپس قرارداد تعهدآور به دقت بررسی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که هیچ ابهامی در محاسبه نسبت‌های مالی که تعیین می‌کند آیا صادرکننده به تعهدات پایبند است یا خیر، وجود ندارد.
سایر اصطلاحات رایج در قراردادهای تعهدآور اعتباری
در یک عرضه اعتباری، ممکن است از بند "قرارداد تعهدآور با سقف بسته" (Closed-end indenture) برای تشریح هرگونه وثیقه دخیل که پشتوانه عرضه را فراهم می‌کند، استفاده شود. قراردادهای با سقف بسته شامل وثیقه و همچنین مفادی هستند که تضمین می‌کنند وثیقه فقط می‌تواند به یک عرضه خاص اختصاص یابد.اصطلاحات دیگری که ممکن است با بندهای قرارداد تعهدآور اعتباری مرتبط باشند عبارتند از: قرارداد تعهدآور با سقف باز (Open-end indenture)، فرعی (Subordinated)، قابل بازخرید (Callable)، قابل تبدیل (Convertible) و غیرقابل تبدیل (Non-convertible).در برخی از قراردادهای تعهدآور اعتباری، ممکن است یک امین (Trustee) توسط صادرکننده اوراق قرضه استخدام شود. هنگامی که یک امین درگیر است، به یک "قرارداد تعهدآور امانی" (Trust indenture) نیز نیاز خواهد بود. قرارداد تعهدآور امانی شبیه به قرارداد تعهدآور اوراق قرضه است، با این تفاوت که مسئولیت‌های امین در نظارت بر تمام شرایط انتشار اوراق قرضه را نیز شرح می‌دهد.امین قرارداد تعهدآور (Indenture trustee) وظایف امانتداری مربوط به انتشار اعتبار را بر عهده دارد. این متخصصان بر پرداخت‌های بهره، بازخریدها و ارتباطات با سرمایه‌گذاران نظارت می‌کنند. آنها همچنین ممکن است بخش‌های امانی را در مؤسسات رهبری کنند. اساساً، نقش آنها نظارت و مدیریت تمام شرایط، بندها و تعهدات یک قرارداد تعهدآور صادر شده توسط یک شرکت یا سازمان دولتی است.
نظرات کاربران