ناشر اوراق بهادار کیست؟

ناشر اوراق بهادار کیست؟

ناشر اوراق بهادار یک شخص حقوقی است که اوراق بهادار را به منظور تأمین مالی عملیات خود، توسعه می‌دهد، ثبت می‌کند و به فروش می‌رساند. ناشران اوراق بهادار می‌توانند شرکت‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری (investment trusts)، یا دولت‌های داخلی یا خارجی باشند. ناشران اوراق بهادار از نظر قانونی مسئول تعهدات مربوط به اوراق منتشر شده و همچنین گزارش‌دهی شرایط مالی، تحولات بااهمیت و هرگونه فعالیت عملیاتی دیگر طبق الزامات مقررات حوزه قضایی خود هستند.

درک مفهوم ناشر اوراق بهادار

ناشران اوراق بهادار اغلب انواع اوراق بهادار زیر را عرضه می‌کنند: سهام عادی و ممتاز، اوراق قرضه، اسناد خزانه (notes)، اوراق قرضه بدون وثیقه (debentures)، اسناد خزانه کوتاه‌مدت (bills) و اوراق مشتقه. ناشران اوراق بهادار دیگر وجوه را از مجموعه‌ای از سرمایه‌گذاران جمع‌آوری می‌کنند تا واحدهای صندوق سرمایه‌گذاری مشترک (mutual fund shares) یا صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) را منتشر کنند.برای روشن شدن نقش ناشر اوراق بهادار، تصور کنید شرکت ABC سهام عادی را به عموم مردم در بازار می‌فروشد تا سرمایه لازم برای تأمین مالی عملیات تجاری خود را فراهم کند. این بدان معناست که شرکت ABC یک ناشر اوراق بهادار است و بنابراین ملزم به ثبت اطلاعات نزد نهادهای نظارتی مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) و افشای اطلاعات مالی مربوط به شرکت است. شرکت ABC همچنین باید تمام تعهدات قانونی یا مقرراتی را در حوزه قضایی که اوراق بهادار را در آنجا منتشر کرده است، رعایت کند. صادرکنندگان (یا نویسندگان) قراردادهای اختیار معامله نیز گاهی اوقات به عنوان ناشر اختیار معامله شناخته می‌شوند، زیرا آن‌ها نیز اوراق بهادار را در بازار می‌فروشند.معامله غیرناشر (non-issuer transaction) معامله‌ای است که به طور مستقیم یا غیرمستقیم به نفع ناشر اوراق بهادار انجام نمی‌شود. معاملات غیرناشر به هرگونه واگذاری اوراق بهاداری اشاره دارد که منفعتی برای ناشر اوراق بهادار (شرکت) ایجاد نمی‌کند.

نکات کلیدی

• ناشر اوراق بهادار یک شخص حقوقی است که اوراق بهادار را برای تأمین مالی عملیات خود توسعه می‌دهد، ثبت می‌کند و می‌فروشد.
• ناشران اوراق بهادار می‌توانند شرکت‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری یا دولت‌های داخلی یا خارجی باشند.
• ناشران اوراق بهادار، اوراق بهاداری مانند سهام، اوراق قرضه و اوراق اختیار خرید/فروش (warrants) را عرضه می‌کنند.

ناشران اوراق بهادار در مقابل سرمایه‌گذاران

در حالی که نهادی که اوراق قرضه یا نوع دیگری از اوراق بهادار را ایجاد و می‌فروشد، «ناشر اوراق بهادار» نامیده می‌شود، فردی که آن اوراق بهادار را می‌خرد، «سرمایه‌گذار» است. در برخی موارد، سرمایه‌گذار به عنوان «وام‌دهنده» نیز شناخته می‌شود. اساساً، سرمایه‌گذار به ناشر اوراق بهادار وجوهی را وام می‌دهد که این وجوه هنگام سررسید اوراق قرضه یا فروش سهام قابل بازپرداخت هستند. در نتیجه، ناشر اوراق بهادار به عنوان «وام‌گیرنده» نیز در نظر گرفته می‌شود و سرمایه‌گذار باید قبل از خرید اوراق بهادار یا وام دادن وجوه به ناشر اوراق بهادار، ریسک نکول (default) وام‌گیرنده را به دقت بررسی کند.

رتبه‌بندی اعتباری ناشران اوراق بهادار

موسسات رتبه‌بندی مانند استاندارد اند پورز (Standard and Poor's) و مودیز (Moody's) برای ناشران اوراق بهادارِ بدهی، رتبه‌بندی اعتباری ایجاد می‌کنند، درست همانطور که دفاتر اعتباری، پروفایل‌ها و امتیازات اعتباری برای مصرف‌کنندگان فردی ایجاد می‌کنند. امتیازات ناشران اوراق بهادار به جای اینکه به صورت عددی بیان شوند، با حروف نشان داده می‌شوند. به عنوان مثال، اگر یک نهاد رتبه AAA داشته باشد، سابقه خوبی در بازپرداخت بدهی‌های خود دارد و نرخ نکول بسیار پایینی را نشان می‌دهد. برعکس، اگر نهادی رتبه DDD داشته باشد، در وضعیت نکول قرار دارد. اوراق قرضه ناشران اوراق بهاداری با رتبه BB یا پایین‌تر به عنوان اوراق قرضه بنجل (junk bonds) برچسب‌گذاری می‌شوند، که نشان‌دهنده ریسک بالای نکول برای سرمایه‌گذاران است.کشورها نیز رتبه‌بندی اعتباری دریافت می‌کنند. به عنوان مثال، پس از آنکه یونان از بازپرداخت میلیاردها دلار وام بازماند، رتبه اعتباری آن به CCC+ کاهش یافت. با این حال، پس از اجرای اصلاحات، کاهش هزینه‌ها و تجدید ساختار سرمایه بانک‌هایش توسط این کشور، استاندارد اند پورز رتبه آن را به B- افزایش داد، که نشان می‌دهد اوراق قرضه این کشور کمی ایمن‌تر شده‌اند.