بند داوری چیست؟
بند داوری به بخشی از بیمه‌نامه اشاره دارد که روشی برای حل اختلاف از طریق یک شخص ثالث بی‌طرف فراهم می‌کند، در صورتی که بیمه‌گر و بیمه‌شده نتوانند بر مبلغ پرداخت خسارت به توافق برسند. بند داوری همانند بند میانجی‌گری است. فرآیند داوری مستلزم آن است که شرکت بیمه و بیمه‌گذار هر یک ارزیابی‌کننده‌ای را به انتخاب خود استخدام کنند تا خسارات و هزینه تعمیر آن‌ها را ارزیابی کند. داور با یکی یا شاید هر دو ارزیابی ارائه‌شده موافقت می‌کند و آن مبلغ برای تسویه ادعای خسارت استفاده می‌شود.
درک بند داوری
بند داوری ارتباط نزدیکی با بند ارزیابی دارد که به بیمه‌گذار اجازه می‌دهد یک ارزیابی‌کننده مستقل را برای تعیین ارزش خسارات خود استخدام کند. در مقابل، شرکت بیمه نیز ارزیابی‌کننده خود را استخدام می‌کند. سپس این دو ارزیابی‌کننده با هم همکاری کرده و یک داور را انتخاب می‌کنند. داور در واقع نقش میانجی را ایفا می‌کند.
این سه نفر به‌عنوان هیئت ارزیابی شناخته می‌شوند. هدف هیئت ارزیابی تعیین مبلغ خسارت یا کل مبلغ دلاری مورد نیاز برای بازگرداندن اموال خسارت‌دیده به وضعیت اولیه خود از طریق تعمیر یا جایگزینی است.
نکات کلیدی
-
بند داوری مشابه بند میانجی‌گری است و برای حل اختلافات بین شرکت‌های بیمه و بیمه‌شده استفاده می‌شود.
-
هر طرف یک ارزیابی‌کننده مستقل استخدام می‌کند که با داور همکاری می‌کند تا اختلافات مربوط به ادعای خسارت را حل کند.
-
تنها دو نفر از سه عضو این هیئت نیاز به توافق دارند تا پرونده حل شود.
با وجود هیئت ارزیابی، ارزیابی‌کننده انتخاب‌شده توسط بیمه‌گذار و ارزیابی‌کننده انتخاب‌شده توسط شرکت بیمه اسناد، برآوردها و اختلافات بین آن‌ها را بررسی می‌کنند. سپس آن‌ها تلاش می‌کنند تا اختلافات خود را حل کنند. در چنین سناریویی، این سه نفر مسائل را بحث کرده و سعی می‌کنند به توافقی در مورد حل اختلافات برسند. اگر اختلاف بین دو ارزیابی‌کننده قابل حل نباشد، داور تصمیم نهایی را می‌گیرد.
جالب است که همه اعضای هیئت ارزیابی نیازی به توافق ندارند. تنها دو نفر از سه نفر، یعنی داور و یکی از ارزیابی‌کنندگان یا خود دو ارزیابی‌کننده، کافی است تا توافق کنند. هنگامی که دو نفر از سه عضو هیئت ارزیابی جایزه را امضا کنند، اختلاف پایان می‌یابد. مبلغ تعیین‌شده در جایزه به بیمه‌گذار پرداخت می‌شود.
مثال از نحوه عملکرد بند داوری
به عنوان مثال، فرض کنید مکس در یک تصادف رانندگی دچار حادثه می‌شود و خودروی او کاملاً از بین می‌رود. او مقصر است، بنابراین ادعای خسارت اولیه را با شرکت بیمه خود مطرح می‌کند. بیمه‌گر ارزش خودروی از بین رفته او را ۱۰,۰۰۰ دلار تعیین می‌کند و پیشنهاد می‌دهد ۱۰,۰۰۰ دلار منهای کسورات برخورد ۱,۰۰۰ دلاری او را پرداخت کند. بر اساس تحقیقات مکس، او معتقد است ارزش خودرویش نزدیک به ۱۵,۰۰۰ دلار است. از آنجا که اختلاف زیادی بین این دو مبلغ وجود دارد، مکس و بیمه‌گر او توافق می‌کنند که بند داوری بیمه‌نامه را اعمال کنند و یک داور و ارزیابی‌کنندگان ارزش خودرو را تعیین کنند.
نظرات کاربران