گواهی طلا چیست؟

گواهی طلا چیست؟

گواهی طلا نوعی سند است که نشان می‌دهد صاحب آن، مالک مقدار مشخصی طلا است. این گواهی‌ها تا سال ۱۹۳۴ در آمریکا به‌عنوان معادل اسکناس و پول رایج استفاده می‌شدند.

نکات مهم:

• بین سال‌های ۱۸۷۹ تا ۱۹۳۴، آمریکا گواهی‌های طلا صادر می‌کرد که از نظر ارزش برابر با اسکناس‌های دلار بودند.

• پس از کنار گذاشتن استاندارد طلا در سال ۱۹۳۴، این گواهی‌ها دیگر ارزش پولی نداشتند.

• امروزه، گواهی‌های طلای قدیمی آمریکا فقط ارزش کلکسیونی دارند.

• برخی بانک‌ها و شرکت‌ها هنوز گواهی‌هایی صادر می‌کنند که نشان‌دهنده مالکیت مقدار مشخصی شمش طلا هستند.

درک بهتر گواهی طلا

در زمانی که دلار آمریکا به «استاندارد طلا» وابسته بود، گواهی‌های طلا معادل ارزش اسمی‌شان، پول رایج محسوب می‌شدند و می‌توانستند به‌عنوان وجه قانونی در معاملات استفاده شوند. امروزه برخی بانک‌ها و مؤسسات مالی همچنان این گواهی‌ها را به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهند تا مالکیت طلاهایی که در بانک نگهداری می‌شود را ثابت کنند. آمریکا در سال ۱۹۳۳ استاندارد طلا را کنار گذاشت. از آن زمان، گواهی‌های طلایی که توسط ضرابخانه آمریکا صادر می‌شدند، دیگر ارزش مالی ندارند و بیشتر به‌عنوان اشیای کلکسیونی خریدوفروش می‌شوند. قیمت این گواهی‌ها در سایت‌هایی مانند eBay بسته به قدمت، کمیابی و وضعیت فیزیکی‌شان، معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰۰ دلار یا بیشتر است.

گواهی طلا در اصل سندی است که مالکیت مقدار مشخصی طلا را نشان می‌دهد؛ درست مثل گواهی سهام که نشان‌دهنده مالکیت بخشی از یک شرکت است. از حدود سال ۱۸۷۹ تا زمانی که این گواهی‌ها کنار گذاشته شدند، ارزش آن‌ها با اسکناس‌های دلاری همان دوره برابر بود. از آنجا که حمل طلا یا استفاده از آن در معاملات روزمره دشوار بود، گواهی طلا راه‌حل مناسبی برای مالکیت طلا به شمار می‌رفت. امروزه نیز برخی بانک‌ها گواهی‌هایی صادر می‌کنند که نقش رسید و سند مالکیت برای مقدار معینی از طلا را دارند.

گواهی‌های طلای قدیمی آمریکا بسیار شبیه اسکناس‌های آن زمان بودند، ولی تفاوت‌هایی هم داشتند. در طراحی آن‌ها معمولاً از رنگ نارنجی در پشت و مهر طلایی رنگ دولت آمریکا در روی گواهی استفاده می‌شد. مثلاً یک گواهی طلای ۱۰۰۰ دلاری چاپ‌شده در سال ۱۹۰۷، در هر چهار گوشه دارای رقم «۱۰۰۰» بود و زیر تصویر الکساندر همیلتون عبارت «IN GOLD COIN» درج شده بود. روی آن مهر طلایی و شماره سریال طلایی دیده می‌شود و پشت آن نارنجی‌رنگ است.

گواهی‌های طلا تا قبل از سال ۱۹۳۳ به‌طور عمومی در گردش بودند، تا اینکه رئیس‌جمهور فرانکلین روزولت تصمیم گرفت دلار را از استاندارد طلا جدا کند. چون ارزش دلار مستقیماً به ارزش طلا وابسته بود، این گواهی‌ها در آن دوران نوعی ارز موازی محسوب می‌شدند، اگرچه استفاده روزمره از آن‌ها چندان رایج نبود.

نکته مهم: گواهی طلا، مثل گواهی سهام، سندی برای اثبات مالکیت است؛ با این تفاوت که به‌جای سهم شرکت، مالکیت طلا را نشان می‌دهد.

گواهی طلا در دوران امروز

برخی بانک‌ها و شرکت‌های سرمایه‌گذاری در آمریکا و سایر کشورها همچنان گواهی طلا صادر می‌کنند. این گواهی‌ها معمولاً مقدار طلا را بر حسب اونس مشخص می‌کنند و ارزش دلاری آن‌ها با نوسانات بازار طلا تغییر می‌کند. بنابراین، این نوع گواهی‌ها بیشتر نوعی سرمایه‌گذاری در فلزات گرانبها هستند تا سرمایه‌گذاری ارزی.

اما باید توجه داشت که معاملات مدرن با گواهی طلا می‌تواند ریسک‌پذیر باشد. اگر شرکتی که این گواهی‌ها را صادر کرده ورشکست شود، آن گواهی دیگر هیچ ارزشی نخواهد داشت؛ درست مثل سهامی که از شرکت ورشکسته باقی مانده باشد.