استهلاک دارایی‌های نامشهود چیست؟

استهلاک دارایی‌های نامشهود، که به‌سادگی به عنوان استهلاک نیز شناخته می‌شود، فرآیند هزینه‌سازی هزینه یک دارایی نامشهود در طول عمر پیش‌بینی‌شده آن دارایی برای اهداف مالیاتی یا حسابداری است. دارایی‌های نامشهود، مانند اختراعات و علائم تجاری، به یک حساب هزینه به نام استهلاک منتقل می‌شوند.

دارایی‌های مشهود، در مقابل، از طریق استهلاک کسر می‌شوند. همچنین، فرآیند استهلاک برای اهداف حسابداری شرکتی ممکن است با مقدار استهلاکی که برای اهداف مالیاتی استفاده می‌شود، متفاوت باشد.

نکات کلیدی

• استهلاک دارایی‌های نامشهود فرآیندی است که در آن هزینه چنین دارایی‌ای به‌تدریج در طول زمان هزینه‌سازی یا کسر می‌شود.
• استهلاک به دارایی‌های نامشهود (غیرفیزیکی) اعمال می‌شود، در حالی که استهلاک به دارایی‌های مشهود (فیزیکی) اعمال می‌شود.
• دارایی‌های نامشهود ممکن است شامل انواع مختلفی از مالکیت فکری مانند اختراعات، حسن نیت، علائم تجاری و غیره باشند.
• اکثر دارایی‌های نامشهود برای اهداف مالیاتی باید در طول یک دوره 15 ساله استهلاک شوند.
• برای اهداف حسابداری، شش روش استهلاک وجود دارد: خط مستقیم، کاهش‌یابنده، سالیانه، یکجا، بالونی، و استهلاک منفی.

درک استهلاک دارایی‌های نامشهود

برای اهداف مالیاتی، پایه هزینه یک دارایی نامشهود در طول تعداد سال‌های مشخص، صرف‌نظر از عمر مفید واقعی دارایی (زیرا اکثر دارایی‌های نامشهود عمر مفید مشخصی ندارند)، استهلاک می‌شود. سرویس درآمد داخلی (IRS) اجازه می‌دهد دارایی‌های نامشهود در یک دوره 15 ساله استهلاک شوند اگر جزو دارایی‌های مشمول بخش 197 باشند.

دارایی‌های نامشهود دارایی‌های غیرفیزیکی هستند که می‌توان به آن‌ها ارزش اقتصادی اختصاص داد. مالکیت فکری (IP) به عنوان یک دارایی نامشهود در نظر گرفته می‌شود و اصطلاحی گسترده است که اکثر دارایی‌های نامشهود را در بر می‌گیرد. اکثر مالکیت‌های فکری تحت بخش 197 قرار دارند. نمونه‌هایی از این دارایی‌های نامشهود بخش 197 شامل اختراعات، حسن نیت، علائم تجاری، و نام‌های تجاری و فرانشیز هستند.

با این حال، همه مالکیت‌های فکری در دوره 15 ساله تعیین‌شده توسط IRS استهلاک نمی‌شوند. استثناهایی وجود دارد، مانند نرم‌افزارهایی که در یک معامله خریداری شده‌اند و برای خرید عمومی به‌راحتی در دسترس هستند، تحت مجوز غیرانحصاری قرار دارند، و به‌طور قابل‌توجهی تغییر نکرده‌اند. در این موارد و موارد انتخابی دیگر، دارایی‌های نامشهود تحت بخش 167 استهلاک می‌شوند.

مهم: بر اساس اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP)، شرکت‌ها دارایی‌های نامشهود را در طول زمان استهلاک می‌کنند تا هزینه یک دارایی را با درآمدی که در همان دوره حسابداری تولید می‌کند، همخوان کنند.

ملاحظات ویژه

وقتی یک شرکت مادر یک شرکت تابعه را خریداری می‌کند و بیش از ارزش منصفانه بازار (FMV) دارایی‌های خالص شرکت تابعه پرداخت می‌کند، مقدار اضافی نسبت به ارزش منصفانه بازار به حساب حسن نیت (یک دارایی نامشهود) ثبت می‌شود. مالکیت فکری هنگام خرید به‌عنوان یک دارایی در ترازنامه شرکت ثبت می‌شود.

مالکیت فکری همچنین می‌تواند به‌صورت داخلی توسط تلاش‌های تحقیق و توسعه (R&D) یک شرکت ایجاد شود. برای مثال، یک شرکت ممکن است برای یک فرآیند تازه توسعه‌یافته اختراع دریافت کند که ارزشی دارد. این ارزش، به نوبه خود، ارزش شرکت را افزایش می‌دهد و بنابراین باید به‌درستی ثبت شود.

در هر دو مورد، فرآیند استهلاک به شرکت اجازه می‌دهد تا هر سال بخشی از ارزش آن دارایی نامشهود را طبق برنامه‌ای مشخص کسر کند.

استهلاک در مقابل کسر هزینه

دارایی‌ها توسط شرکت‌ها برای تولید درآمد و ایجاد سود استفاده می‌شوند. در طول زمان، هزینه‌های مرتبط با دارایی‌ها به یک حساب هزینه منتقل می‌شوند، زیرا عمر مفید دارایی کاهش می‌یابد. با هزینه‌سازی هزینه دارایی در طول زمان، شرکت با اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP) مطابقت دارد، که ایجاب می‌کند درآمد با هزینه‌ای که برای تولید آن درآمد متحمل شده است، همخوان شود.

دارایی‌های مشهود از طریق کسر هزینه (استهلاک) هزینه‌سازی می‌شوند، و دارایی‌های نامشهود از طریق استهلاک هزینه‌سازی می‌شوند. استهلاک به‌طور کلی شامل ارزش نجات (salvage value) برای دارایی فیزیکی است – ارزشی که دارایی می‌تواند در پایان عمر مفید خود به فروش برسد. استهلاک ارزش نجات را در نظر نمی‌گیرد.

واقعیت سریع استهلاک دارایی‌های نامشهود با استفاده از فرم 4562 به IRS گزارش می‌شود.

انواع استهلاک

برای اهداف حسابداری (صورت‌های مالی)، یک شرکت می‌تواند از شش روش استهلاک انتخاب کند: خط مستقیم، کاهش‌یابنده، سالیانه، یکجا، بالونی، و استهلاک منفی. برای اهداف حسابداری، تنها چهار روش کسر هزینه وجود دارد: خط مستقیم، کاهش‌یابنده، مجموع ارقام سال‌ها، و واحدهای تولید.

برای اهداف مالیاتی، دو گزینه برای استهلاک دارایی‌های نامشهود وجود دارد که IRS اجازه می‌دهد. این‌ها خط مستقیم و روش پیش‌بینی درآمد هستند. روش پیش‌بینی درآمد می‌تواند به جای روش خط مستقیم استفاده شود اگر دارایی شامل فیلم‌های سینمایی، نوارهای ویدئویی، ضبط‌های صوتی، کپی‌رایت‌ها، کتاب‌ها، یا اختراعات باشد. برای کسر هزینه دارایی‌های فیزیکی، IRS تنها سیستم بازیافت هزینه تسریع‌شده اصلاح‌شده (MACRS) را اجازه می‌دهد.

نمونه‌ای از استهلاک

فرض کنید، برای مثال، یک شرکت ساختمانی یک کامیون 32,000 دلاری برای کارهای پیمانکاری خریداری می‌کند و این کامیون دارای عمر مفید هشت‌ساله است. هزینه استهلاک سالانه بر اساس روش خط مستقیم، پایه هزینه 32,000 دلار منهای ارزش نجات پیش‌بینی‌شده – در این مورد 4,000 دلار – تقسیم بر هشت سال است. استهلاک سالانه برای کامیون 3,500 دلار در سال خواهد بود، یا (32,000 دلار - 4,000 دلار) ÷ 8.

از سوی دیگر، فرض کنید یک شرکت 300,000 دلار برای یک اختراع پرداخت می‌کند که به شرکت حقوق انحصاری بر مالکیت فکری برای 30 سال اعطا می‌کند. بخش حسابداری شرکت هر سال هزینه استهلاک 10,000 دلاری را ثبت می‌کند.

هم کامیون و هم اختراع برای تولید درآمد و سود در طول تعداد سال‌های مشخص استفاده می‌شوند. از آنجا که کامیون یک دارایی فیزیکی است، استهلاک استفاده می‌شود، و از آنجا که حقوق نامشهود هستند، استهلاک استفاده می‌شود.

استهلاک دارایی‌های نامشهود چگونه تعریف می‌شود؟

اصطلاح "استهلاک دارایی‌های نامشهود" فرآیند هزینه‌سازی هزینه‌های مرتبط با دارایی‌های نامشهود، مانند اختراعات و علائم تجاری، در طول عمر آن‌ها را توصیف می‌کند. این کار برای اهداف مالیاتی یا حسابداری انجام می‌شود. به‌سادگی به عنوان استهلاک شناخته می‌شود، این دارایی‌ها به یک حساب استهلاک هزینه‌سازی می‌شوند.

استهلاک دارایی‌های نامشهود چگونه محاسبه می‌شود؟

روش‌های متعددی برای محاسبه استهلاک دارایی‌های نامشهود وجود دارد. رایج‌ترین روش، استفاده از روش خط مستقیم است که شامل هزینه‌سازی دارایی در طول زمان است. استهلاک با گرفتن تفاوت بین هزینه دارایی و ارزش نجات یا ارزش دفتری پیش‌بینی‌شده آن و تقسیم این رقم بر تعداد کل سال‌هایی که استفاده خواهد شد، محاسبه می‌شود.

استهلاک دارایی‌های نامشهود در صورت‌های مالی شرکت کجا یافت می‌شود؟

استهلاک دارایی‌های نامشهود (یا به‌طور خلاصه استهلاک) در صورت سود و زیان شرکت تحت دسته هزینه‌ها ظاهر می‌شود. این رقم همچنین در ترازنامه‌های شرکتی تحت بخش دارایی‌های غیرجاری ثبت می‌شود.

نتیجه‌گیری

استهلاک دارایی‌های نامشهود، یا به‌سادگی استهلاک، فرآیند هزینه‌سازی هزینه یک دارایی نامشهود در طول عمر پیش‌بینی‌شده آن دارایی برای اهداف مالیاتی یا حسابداری است. دارایی‌های نامشهود (که ممکن است شامل انواع مختلفی از مالکیت فکری مانند حسن نیت، اختراعات، و علائم تجاری باشند) به یک حساب هزینه به نام استهلاک منتقل می‌شوند.