اثر تکاثری توضیح میدهد که چگونه تغییر کوچکی در سرمایهگذاری یا هزینه میتواند به تغییر بزرگتری در درآمد کل منجر شود. این اثر میزان تأثیر تغییرات در فعالیت اقتصادی بر خروجی کلی را اندازهگیری میکند، و اندازه این تأثیر بهعنوان «ضریب تکاثر» شناخته میشود.
نکات کلیدی
- سادهترین ضریب تکاثر برای ارزیابی اثر تکاثری بهصورت تغییر در درآمد تقسیم بر تغییر در هزینه محاسبه میشود و توسط شرکتها برای ارزیابی کارایی سرمایهگذاری استفاده میشود.
- ضریب تکاثر عرضه پول، یا به اختصار ضریب پول، اثر تکاثری را از منظر بانکداری و عرضه پول بررسی میکند.
- ضریب پول مفهومی کلیدی در بانکداری ذخیره کسری مدرن است.
- دیگر ضرایب شامل ضریب سپرده، ضریب مالی، ضریب حقوق صاحبان سهام و ضریب درآمد است.
- اساساً، ضریب تکاثری کینزی نظریهای است که بیان میکند اقتصاد با افزایش هزینههای دولتی شکوفا میشود و اثر خالص آن بیشتر از مقدار دقیق دلار هزینهشده است.
فهم اثر تکاثری
بهطور کلی، اقتصاددانان بیشتر به این علاقهمندند که چگونه تزریق سرمایه بهطور مثبت بر درآمد یا رشد تأثیر میگذارد. بسیاری از اقتصاددانان معتقدند که سرمایهگذاریهای مالی، چه در سطح دولتی و چه در سطح شرکتی، اثری زنجیرهای گسترده بر جنبههای مختلف فعالیت اقتصادی دارند.
همانطور که از نامش پیداست، اثر تکاثری ارزش یا برآورد عددی از افزایش مورد انتظار در درآمد به ازای هر دلار سرمایهگذاری را ارائه میدهد. بهطور کلی، ضریب تکاثری مورد استفاده برای ارزیابی اثر تکاثری بهصورت زیر محاسبه میشود:
اثر تکاثری در سناریوهای مختلفی دیده میشود و توسط تحلیلگران گوناگون برای برآورد انتظارات از سرمایهگذاریهای جدید استفاده میشود.
مثال اثر تکاثری
فرض کنید شرکتی ۱۰۰,۰۰۰ دلار سرمایهگذاری برای گسترش تأسیسات تولیدی خود انجام میدهد تا تولید و فروش بیشتری داشته باشد. پس از یک سال تولید با ظرفیت حداکثری تأسیسات جدید، درآمد شرکت ۲۰۰,۰۰۰ دلار افزایش مییابد. این بدان معناست که اثر تکاثری ۲ بوده است (۲۰۰,۰۰۰ / ۱۰۰,۰۰۰). به بیان ساده، هر ۱ دلار سرمایهگذاری، ۲ دلار درآمد اضافی ایجاد کرده است.
ضریب تکاثری کینزی
بسیاری از اقتصاددانان معتقدند که سرمایهگذاریهای جدید میتوانند فراتر از تأثیرات درآمدی یک شرکت عمل کنند. بسته به نوع سرمایهگذاری، ممکن است تأثیرات گستردهای بر اقتصاد کلان داشته باشد. یکی از اصول کلیدی نظریه اقتصادی کینزی، مفهوم ضریب تکاثر است که بیان میکند فعالیت اقتصادی بهراحتی با سرمایهگذاریها تحت تأثیر قرار میگیرد و منجر به درآمد بیشتر برای شرکتها، درآمد بیشتر برای کارگران، عرضه بیشتر و در نهایت تقاضای کل بیشتر میشود.
بهطور خلاصه، ضریب تکاثری کینزی نظریهای است که بیان میکند اقتصاد با افزایش هزینههای دولتی شکوفا میشود و اثر خالص آن بیشتر از مقدار دقیق دلار هزینهشده است. انواع مختلف ضرایب تکاثری میتوانند برای اندازهگیری تأثیر دقیق تغییرات در سرمایهگذاری بر اقتصاد استفاده شوند.
برای مثال، در بررسی اقتصاد ملی، ضریب تکاثر بهصورت تغییر در تولید ناخالص داخلی واقعی تقسیم بر تغییر در سرمایهگذاریها، هزینههای دولتی، تغییرات در درآمد ناشی از تغییرات در درآمد قابل تصرف از طریق سیاست مالیاتی، یا تغییرات در هزینههای سرمایهگذاری ناشی از سیاست پولی از طریق تغییرات در نرخ بهره محاسبه میشود.
برخی اقتصاددانان همچنین ترجیح میدهند برآوردهایی برای پسانداز و مصرف را در نظر بگیرند. این شامل نوع متفاوتی از ضریب تکاثری است. هنگام بررسی پسانداز و مصرف، اقتصاددانان ممکن است میزان پسانداز در مقابل هزینهکرد درآمد اضافی مصرفکنندگان را اندازهگیری کنند. اگر مصرفکنندگان ۲۰٪ از درآمد جدید را پسانداز کنند و ۸۰٪ را هزینه کنند، گرایش نهایی به مصرف (MPC) آنها ۰.۸ خواهد بود. با استفاده از ضریب MPC، معادله بهصورت زیر خواهد بود:
بنابراین، در این مثال، هر دلار تولید جدید، ۵ دلار هزینه اضافی ایجاد میکند.
اثر تکاثری عرضه پول
اقتصاددانان و بانکداران اغلب اثر تکاثری را از منظر بانکداری و عرضه پول یک کشور بررسی میکنند. این ضریب بهعنوان ضریب عرضه پول یا به اختصار ضریب پول شناخته میشود. ضریب پول شامل الزام ذخیره تعیینشده توسط فدرال رزرو است و بسته به کل میزان بدهیهای نگهداریشده توسط یک مؤسسه سپردهگذاری خاص متفاوت است.
بهطور کلی، چندین سطح عرضه پول در کل اقتصاد ایالات متحده وجود دارد:
- سطح اول، معروف به M1، به تمام ارز فیزیکی در گردش در یک اقتصاد اشاره دارد.
- سطح بعدی، به نام M2، شامل موجودی حسابهای سپرده کوتاهمدت است.
وقتی مشتری سپردهای به حساب سپرده کوتاهمدت واریز میکند، مؤسسه بانکی میتواند یک منهای الزام ذخیره را به شخص دیگری وام دهد. در حالی که سپردهگذار اولیه مالکیت سپرده اولیه خود را حفظ میکند، وجوه ایجادشده از طریق وامدهی بر اساس آن وجوه تولید میشوند. اگر وامگیرنده دوم متعاقباً وجوه دریافتشده از مؤسسه وامدهنده را سپردهگذاری کند، این امر ارزش عرضه پول را افزایش میدهد، حتی اگر هیچ ارز فیزیکی اضافی برای پشتیبانی از مقدار جدید وجود نداشته باشد.
اثر تکاثری عرضه پول در سیستم بانکی یک کشور قابلمشاهده است. افزایش وامدهی بانکی باید به گسترش عرضه پول یک کشور منجر شود. اندازه ضریب تکاثر به درصد سپردههایی که بانکها ملزم به نگهداری بهعنوان ذخیره هستند بستگی دارد. وقتی الزام ذخیره کاهش مییابد، ضریب ذخیره عرضه پول افزایش مییابد و بالعکس.
مهم: در سال ۲۰۲۰، پیش از همهگیری کووید-۱۹، فدرال رزرو الزام کرد که مؤسسات با بیش از ۱۲۷.۵ میلیون دلار، ۱۰٪ از کل سپردههای خود را بهعنوان ذخیره نگهداری کنند. اما با شروع بحران اقتصادی ناشی از همهگیری، فدرال رزرو اقدام چشمگیری انجام داد: در ۲۶ مارس ۲۰۲۰، نسبت ذخیره را به ۰٪ کاهش داد و این الزامات را بهطور کامل حذف کرد تا نقدینگی را آزاد کند.
ضریب ذخیره عرضه پول
اکثر اقتصاددانان ضریب پول را از منظر دلارهای ذخیره در نظر میگیرند و فرمول ضریب پول بر این اساس است. بهصورت نظری، این به فرمول ضریب ذخیره عرضه پول منجر میشود:
که در آن:
- MSRM = ضریب ذخیره عرضه پول
- RRR = نسبت الزام ذخیره
برای مثال، در مورد بانکهایی با بالاترین نسبت الزام ذخیره (۱۰٪ پیش از کووید-۱۹)، ضریب ذخیره عرضه پول آنها ۱۰ (۱ / ۰.۱) خواهد بود. این بدان معناست که هر یک دلار ذخیره باید ۱۰ دلار سپرده عرضه پول داشته باشد.
اگر الزام ذخیره ۱۰٪ باشد، ضریب ذخیره عرضه پول ۱۰ است و عرضه پول باید ۱۰ برابر ذخایر باشد. این همچنین به این معناست که بانک میتواند ۹۰٪ سپردههای خود را وام دهد.
مثال ضریب ذخیره عرضه پول
بررسی ضریب پول از منظر ذخایر به درک مقدار عرضه پول مورد انتظار کمک میکند. در این مثال، ۶۵۱ دلار معادل ذخایر ۶۵.۱۳ دلار است. اگر بانکها بهطور کارآمد از تمام سپردههای خود استفاده کنند و ۹۰٪ را وام دهند، ذخایر ۶۵ دلار باید عرضه پولی معادل ۶۵۱ دلار ایجاد کند.
اگر بانکها بیش از الزام ذخیره خود وام دهند، ضریب آنها بالاتر خواهد بود و عرضه پول بیشتری ایجاد میشود. اگر بانکها کمتر وام دهند، ضریب آنها پایینتر خواهد بود و عرضه پول نیز کمتر خواهد بود. علاوه بر این، وقتی ۱۰ بانک در ایجاد سپردههای کل ۶۵۱.۳۲ دلار نقش داشتند، این بانکها عرضه پول جدیدی به مبلغ ۵۸۶.۱۹ دلار ایجاد کردند که معادل افزایش ۹۰٪ سپردهها است.
انواع ضرایب تکاثری
ضریب تکاثری ممکن است به روشهای مختلفی رخ دهد و بر ابزارها یا موجودیهای مختلف تأثیر بگذارد. رایجترین انواع ضرایب تکاثری عبارتند از:
- ضریب پول: نشان میدهد که چگونه ذخایر بانک مرکزی توسط بانکهای تجاری تقویت میشوند.
- ضریب سپرده: نشان میدهد که چگونه بانکداری ذخیره کسری میتواند سپردهها را از طریق وامهای جدید تقویت کند.
- ضریب مالی: تأثیر افزایش هزینههای مالی بر تولید اقتصادی یک کشور یا تولید ناخالص داخلی (GDP) را اندازهگیری میکند.
- ضریب سرمایهگذاری: تأثیر مثبت اضافی بر درآمد کل و اقتصاد عمومی ناشی از هزینههای سرمایهگذاری را کمیسازی میکند.
- ضریب درآمد: قیمت کنونی سهام یک شرکت را به درآمد هر سهم آن مرتبط میکند.
- ضریب حقوق صاحبان سهام: محاسبه میکند که چه مقدار از داراییهای یک شرکت از طریق سهام بهجای بدهی تأمین مالی شده است.
تأثیر اثر تکاثری
اثر تکاثری تأثیرات متعددی بر اقتصاد دارد. ابتدا، اثر تکاثری اغلب تأثیر مثبتی بر اقتصاد و رشد اقتصادی دارد. بهجای محدود شدن به مقدار واقعی وجوه در اختیار یا در گردش، اثر تکاثری میتواند برنامهها را گسترش دهد و امکان استفاده کارآمدتر از سرمایه را فراهم کند.
اثرات تکاثری همچنین ممکن است به روشهای مختلفی بر اقتصاد تأثیر بگذارند. ابتدا، اقتصادها تأثیرات مستقیمی را تجربه میکنند که یک عامل اقتصادی مستقیماً به یک نهاد نسبت داده میشود. برای مثال، وقتی دولت به یک فرد مشوق مالیاتی اعطا میکند، گفته میشود که آن فرد تأثیر مالی مستقیم را دریافت کرده است.
با این حال، اثر تکاثری شامل دو تأثیر اضافی است: تأثیر غیرمستقیم و تأثیر القایی. تأثیر غیرمستقیم از مثال فوق این است که فرد مشوق مالیاتی خود را میگیرد و آن را خرج میکند. این وجوه در یک حساب بانکی بیکار نمیمانند؛ ممکن است در دهها کسبوکار مختلف مانند فروشگاههای مواد غذایی، رستورانها، نمایندگیهای خودرو یا خریدهای آنلاین پخش شوند.
تأثیر نهایی (تأثیر القایی) مزیت واقعی اثرات متعدد را نشان میدهد. اگرچه یک فرد بهتنهایی مشوق مالیاتی دریافت کرده است، بسیاری از شرکتها و کارکنان آنها از آن بهرهمند شدهاند. برای مثال، فرض کنید فرد در رستورانی غذا خورده و انعام داده است. آن انعام اکنون به نفع کارکنان رستوران است که ممکن است محصولی دستساز را از بازار محلی خریداری کنند و درآمد یک هنرمند محلی را افزایش دهند. با جریان یافتن ارز در اقتصاد، بیش از یک فرد یا نهاد ممکن است بهصورت غیرمستقیم از یک ابزار مالی بهرهمند شود. بنابراین، گفته میشود که یک مشوق مالیاتی واحد اثر تکاثری بر اقتصاد دارد.
ضریب تکاثری چیست؟
در اقتصاد، ضریب تکاثری بهطور کلی به عاملی اقتصادی اشاره دارد که وقتی تغییر میکند، باعث تغییر در بسیاری از متغیرهای اقتصادی مرتبط دیگر میشود. این اصطلاح معمولاً در رابطه با ارتباط بین هزینههای دولتی و درآمد ملی کل استفاده میشود. از نظر تولید ناخالص داخلی، اثر تکاثری باعث میشود تغییرات در خروجی کل بیشتر از تغییر در هزینهای باشد که آن را ایجاد کرده است.
اثر تکاثری چگونه با اقتصاد کینزی مرتبط است؟
اثر تکاثری یکی از اجزای اصلی سیاست مالی ضدچرخهای کینزی است. یکی از اصول کلیدی نظریه اقتصادی کینزی این است که تزریق هزینههای دولتی در نهایت منجر به فعالیت تجاری بیشتر و هزینههای بیشتری میشود که خروجی کل را افزایش میدهد و درآمد بیشتری برای شرکتها ایجاد میکند. این امر به درآمد بیشتر برای کارگران، عرضه بیشتر و در نهایت تقاضای کل بیشتر منجر میشود.
اثر تکاثری چگونه با MPC مرتبط است؟
اندازه ضریب تکاثری مستقیماً به گرایش نهایی به مصرف (MPC) مرتبط است که بهعنوان بخشی از افزایش درآمد که صرف مصرف میشود تعریف میشود. برای مثال، اگر مصرفکنندگان ۲۰٪ از درآمد جدید را پسانداز کنند و بقیه را خرج کنند، MPC آنها ۰.۸ خواهد بود (۱ - ۰.۲). ضریب تکاثر ۱ / (۱ - ۰.۸) = ۵ خواهد بود. بنابراین، هر دلار جدید ۵ دلار هزینه اضافی ایجاد میکند. اساساً، هزینه یک مصرفکننده به درآمد یک کسبوکار تبدیل میشود که سپس روی تجهیزات، دستمزد کارگران، انرژی، مواد، خدمات خریداریشده، مالیات و بازده سرمایهگذاران خرج میکند. وقتی یک کارگر از آن کسبوکار درآمد خود را خرج میکند، چرخه ادامه مییابد.
آیا ضریب تکاثری بالا خوب است؟
هر نوع ضریب تکاثری بهصورت جداگانه تعریف میشود و اغلب معیارهای متفاوتی برای موفقیت دارد. بهطور کلی، ضرایب تکاثری بالا نشاندهنده خروجی یا رشد اقتصادی بالاتر هستند. برای مثال، ضریب پول بالاتر توسط بانکها اغلب نشان میدهد که ارز بیشتر و کارآمدتر در اقتصاد در حال گردش است که اغلب به رشد اقتصادی بیشتر منجر میشود.
چه چیزی باعث اثر تکاثری میشود؟
برخی اثرات تکاثری صرفاً نتیجه تحلیل متریک هستند که یک عدد با عدد دیگر مقایسه میشود. در موارد دیگر، اثر تکاثری نتیجه سیاست عمومی یا حاکمیت شرکتی است. برای مثال، دولت ممکن است محدودیتهایی برای تعداد دفعاتی که یک سپرده میتواند در اقتصاد گردش کند، تعیین کند. این مقررات اغلب برای محدود کردن اثر تکاثری وضع میشوند؛ در غیر این صورت، مؤسسات مالی ممکن است با ریسک بیش از حد مواجه شوند.
نتیجهگیری
اثرات تکاثری توضیح میدهند که چگونه تغییرات کوچک در منابع مالی (مانند عرضه پول یا سپردههای بانکی) میتوانند از طریق فرآیندهای اقتصادی مدرن تقویت شوند و گاهی تأثیرات بزرگی ایجاد کنند. جان مینارد کینز از اولین کسانی بود که توضیح داد چگونه دولتها میتوانند از ضرایب تکاثری برای تحریک رشد اقتصادی از طریق هزینه استفاده کنند. در بانکداری ذخیره کسری، اثر ضریب پول (یا ضریب سپرده) نشان میدهد که چگونه بانکها میتوانند بخشی از سپردههای موجود را دوباره وام دهند تا مقدار پول در اقتصاد را افزایش دهند. به این ترتیب، بانکهای تجاری تأثیر زیادی بر نتایج اقتصادی دارند.















نظرات کاربران