شاخص بالتیک درای چیست؟

شاخص بالتیک درای (Baltic Dry Index - BDI) یک شاخص حمل‌ونقل و تجارت است که توسط بورس بالتیک مستقر در لندن ایجاد شده است. این شاخص تغییرات هزینه حمل‌ونقل مواد خام مختلف مانند زغال‌سنگ و فولاد را اندازه‌گیری می‌کند.

اعضای بورس مستقیماً با کارگزاران حمل‌ونقل تماس می‌گیرند تا سطوح قیمت را برای مسیرهای حمل‌ونقل مشخص، محصولی برای حمل و زمان تحویل یا سرعت ارزیابی کنند. شاخص بالتیک درای ترکیبی از چهار زیرشاخص است که اندازه‌های مختلف کشتی‌های حمل بار خشک یا کشتی‌های تجاری را اندازه‌گیری می‌کند: کپ‌ سایز (Capesize)، پاناماکس (Panamax)، سوپراماکس (Supramax) و هندی‌سایز (Handysize).

نکات کلیدی

• شاخص بالتیک درای (BDI) شاخصی از میانگین قیمت‌های پرداخت‌شده برای حمل مواد خام خشک در بیش از ۲۰ مسیر است.
• BDI اغلب به‌عنوان یک شاخص پیشرو از فعالیت اقتصادی در نظر گرفته می‌شود، زیرا تغییرات در این شاخص نشان‌دهنده عرضه و تقاضا برای مواد مهم مورد استفاده در تولید است.
• این شاخص می‌تواند سطوح بالایی از نوسان را تجربه کند، زیرا عرضه کشتی‌های بزرگ معمولاً کم است و زمان‌های طولانی برای تولید و هزینه‌های بالای تولید دارند.

چگونه شاخص بالتیک درای کار می‌کند؟

بورس بالتیک شاخص را با ارزیابی چندین نرخ حمل‌ونقل در بیش از ۲۰ مسیر برای هر یک از کشتی‌های تشکیل‌دهنده BDI محاسبه می‌کند. تجزیه‌وتحلیل چندین مسیر حمل‌ونقل جغرافیایی برای هر شاخص، عمق را به اندازه‌گیری ترکیبی شاخص می‌بخشد. اعضا با کشتی‌داران حمل بار خشک در سراسر جهان تماس می‌گیرند تا قیمت‌های آن‌ها را جمع‌آوری کنند و سپس میانگین را محاسبه می‌کنند. بورس بالتیک BDI را روزانه منتشر می‌کند.

تغییر در شاخص بالتیک درای می‌تواند به سرمایه‌گذاران بینشی در مورد روندهای عرضه و تقاضای جهانی ارائه دهد. بسیاری معتقدند که افزایش یا کاهش شاخص یک شاخص پیشرو از رشد اقتصادی آینده است. این شاخص بر اساس مواد خام است، زیرا تقاضا برای آن‌ها آینده را پیش‌بینی می‌کند. این مواد برای ساخت و نگهداری ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها خریداری می‌شوند، نه در زمانی که خریداران مواد اضافی دارند یا دیگر در حال ساخت ساختمان یا تولید محصولات نیستند.

بورس بالتیک همچنین به‌عنوان یک بازارساز در مشتقات حمل‌ونقل عمل می‌کند، از جمله انواع قراردادهای پیش‌فروشی مالی که به‌عنوان توافق‌نامه‌های پیش‌فروشی حمل‌ونقل شناخته می‌شوند.

اندازه‌های کشتی‌های BDI

BDI حمل‌ونقل را در کشتی‌های باربری با اندازه‌های مختلف اندازه‌گیری می‌کند. کشتی‌های کپ‌سایز بزرگ‌ترین کشتی‌های در BDI هستند با تناژ وزنی مرده (DWT) ۱۰۰,۰۰۰ یا بیشتر. میانگین اندازه یک کشتی کپ‌سایز ۱۵۶,۰۰۰ DWT است.

این دسته همچنین می‌تواند شامل برخی کشتی‌های عظیم با ظرفیت ۴۰۰,۰۰۰ DWT باشد. کشتی‌های کپ‌سایز عمدتاً زغال‌سنگ و سنگ‌آهن را در مسیرهای طولانی حمل می‌کنند و گاهی برای حمل غلات استفاده می‌شوند. آن‌ها برای عبور از کانال پاناما بیش از حد بزرگ هستند.

کشتی‌های پاناماکس ظرفیت ۶۰,۰۰۰ تا ۸۰,۰۰۰ DWT دارند و عمدتاً برای حمل زغال‌سنگ، غلات و محصولات فرعی کوچک مانند شکر و سیمان استفاده می‌شوند. کشتی‌های باربری پاناماکس به تجهیزات تخصصی برای بارگیری و تخلیه نیاز دارند. آن‌ها به‌سختی می‌توانند از کانال پاناما عبور کنند.

کوچک‌ترین کشتی‌های شامل در BDI سوپراماکس‌ها هستند که به‌عنوان هندی‌ماکس (یا هندی‌سایز) نیز شناخته می‌شوند. این کشتی‌ها ظرفیت حمل ۴۵,۰۰۰ تا ۵۹,۹۹۹ DWT دارند. اگرچه از نظر اندازه به پاناماکس‌ها نزدیک هستند، سوپراماکس‌ها معمولاً تجهیزات تخصصی برای بارگیری و تخلیه دارند و در بنادری استفاده می‌شوند که پاناماکس‌ها نمی‌توانند وارد شوند.

انواع کالاهای خشک فله

کالاهای خشک فله معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: فله‌های اصلی و فله‌های فرعی. برخی از نمونه‌های کالاهای خشک فله اصلی شامل سنگ‌آهن، زغال‌سنگ و غلات است. این فله‌های اصلی تقریباً دوسوم تجارت جهانی خشک فله را تشکیل می‌دهند. فله‌های فرعی شامل محصولات فولادی، شکر، سیمان و باقی‌مانده یک‌سوم تجارت جهانی خشک فله را پوشش می‌دهند.

زغال‌سنگ، همراه با سنگ‌آهن، یکی از پرمعامله‌ترین کالاهای خشک فله از نظر حجم در جهان است. کشورهایی که بیشترین نقش را در واردات زغال‌سنگ برای نیازهای انرژی اولیه و برق خود دارند، هند، چین و ژاپن هستند. غلات یکی دیگر از محموله‌های اصلی در تجارت خشک فله دریایی است و بخش قابل‌توجهی از تجارت جهانی خشک فله را تشکیل می‌دهد.

مثال واقعی

شاخص می‌تواند زمانی که کالاهای حمل‌شده مواد خام پیش‌تولید باشند، که معمولاً حوزه‌ای با سطوح حداقلی از سفته‌بازی است، کاهش یابد. شاخص می‌تواند سطوح بالایی از نوسان را تجربه کند اگر تقاضای جهانی افزایش یابد یا به طور ناگهانی کاهش یابد، زیرا عرضه کشتی‌های بزرگ معمولاً کم است و زمان‌های طولانی برای تولید و هزینه‌های بالای تولید دارند.

قیمت سهام زمانی افزایش می‌یابد که بازار جهانی سالم و در حال رشد باشد و زمانی که متوقف یا در حال کاهش باشد، کاهش می‌یابد. شاخص به‌طور معقولی پایدار است زیرا به عوامل سیاه‌وسفید عرضه و تقاضا وابسته است بدون تأثیرات زیادی مانند بیکاری و تورم.

BDI تا حدی رکود سال ۲۰۰۸ را پیش‌بینی کرد زمانی که قیمت‌ها افت شدیدی را تجربه کردند. در یک مثال برجسته از بینشی که می‌توان از شاخص به دست آورد، تحلیلگران مشاهده کردند که بین سپتامبر ۲۰۱۹ و ژانویه ۲۰۲۰، شاخص بالتیک درای (BDI) بیش از ۷۰٪ کاهش یافت، که نشانه‌ای قوی از انقباض اقتصادی بود. این درست پیش از شیوع همه‌گیری کووید-۱۹ رخ داد. سپس، در سال ۲۰۲۱، BDI به‌طور چشمگیری افزایش یافت، زیرا همه‌گیری منجر به مشکلات و تأخیرات در حمل‌ونقل جهانی شد.