باسل سه چیست؟

باسل سه یک توافق‌نامه نظارتی بین‌المللی برای اصلاحاتی است که به منظور کاهش ریسک در بخش بانکی بین‌المللی طراحی شده و بانک‌ها را ملزم می‌کند سرمایه بیشتری در دسترس داشته باشند.

باسل سه پایان بازی (Basel III Endgame) آخرین مرحله از اجرای اصلاحات توسط تنظیم‌کنندگان ایالات متحده است که با هدف اطمینان از ثبات سیستم بانکی طراحی شده است. این مرحله بانک‌های بزرگ این کشور را ملزم می‌کند تا سرمایه بیشتری را به‌عنوان ذخیره برای تحمل طوفان‌های مالی کنار بگذارند.

صنعت بانکی این اصلاحات را تهدیدی برای اقتصاد آمریکا توصیف کرده است. این صنعت ارتشی از لابی‌گران را در واشنگتن دی‌سی گرد آورده و میلیون‌ها دلار را صرف کمپین رسانه‌ای برای محکوم کردن مقررات پیشنهادی کرده است، در حرکتی لابی‌گری که حامیان باسل سه آن را "بی‌سابقه" خوانده‌اند.

نکات کلیدی

• باسل سه یک توافق‌نامه نظارتی بین‌المللی است که برای بهبود نظارت، تنظیم و مدیریت ریسک در بخش بانکی طراحی شده است.
• کنسرسیومی از بانک‌های مرکزی 28 کشور در سال 2009، در پاسخ به بحران مالی 2007-2008 و رکود اقتصادی متعاقب آن، باسل سه را طراحی کردند.
• باسل سه بخشی از یک چارچوب در حال تحول است که با تغییرات در اقتصادهای ملی و چشم‌انداز مالی سازگار می‌شود.
• باسل سه پایان بازی قرار است در سال 2024 به پایان برسد و مقررات آن از اواسط سال 2025 اجرایی شوند، اما ممکن است تأخیرهایی وجود داشته باشد.

چگونگی عملکرد باسل سه

مقررات باسل به دنبال بحران مالی 2007 تا 2009 شکل گرفت، زمانی که ناظران مالی در سراسر جهان برای بحث در مورد راه‌های جلوگیری از فاجعه مشابهی گرد هم آمدند.

آن‌ها در سال 2009 از طریق کمیته نظارت بانکی باسل توافق کردند که حداقل الزامات سرمایه، اهرم و نقدینگی را توسعه دهند تا اطمینان حاصل کنند که بانک‌های بزرگ می‌توانند در برابر آشوب‌های بعدی مقاومت کنند. اجزای نهایی باسل سه در ایالات متحده به‌عنوان باسل سه پایان بازی شناخته می‌شوند. این اجزا قرار است توسط تنظیم‌کنندگان در فدرال رزرو، شرکت بیمه سپرده فدرال و دفتر کنترل‌کننده ارز اجرا شوند.

لابی‌هایی از جمله مؤسسه سیاست بانکی در رسانه‌ها و آنلاین هشدار داده‌اند که مقررات پیشنهادی تنها حدود 37 بانک ایالات متحده با دارایی‌های 100 میلیارد دلار یا بیشتر را هدف قرار می‌دهند. این مقررات رویاهای خانواده‌های جوان برای مالکیت خانه و برنامه‌های توسعه کسب‌وکارهای کوچک را به خطر می‌اندازند.

بانک‌ها ادعا می‌کنند که این اصلاحات آن‌ها را پایدارتر نمی‌کند و بر توانایی آن‌ها برای وام‌دهی به افرادی با اعتبار کمتر تأثیر می‌گذارد. این شامل اقلیت‌هایی می‌شود که به طور تاریخی با مشکلاتی برای دریافت اعتبار از مؤسسات مالی آمریکایی مواجه بوده‌اند.

به‌روزرسانی‌های باسل سه

تنظیم‌کنندگان فدرال به‌زودی پس از پایان دوره اظهارنظر در اوایل سال 2024، از پیشنهادات اولیه خود در سال 2023 عقب‌نشینی کردند. این امر مدافعان قوانین را خشمگین کرد. سناتور الیزابت وارن در جلسه کنگره در 7 مارس 2024 به جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، گفت: «وقتی سال گذشته فشار زیاد بود، شما زیاد در مورد سخت‌تر شدن با بانک‌ها صحبت کردید. حالا بانک‌های بزرگ از این موضوع ناراضی هستند و شما در این مورد ضعیف عمل کرده‌اید.»

مقررات نهایی قرار است منتشر شوند و از 1 جولای 2025 اجرایی شوند. یک دوره سه‌ساله برای اجرای تدریجی این مقررات از آن زمان آغاز خواهد شد.

با این حال، مؤدیز گزارش داده است که به دلیل اختلافات حل‌نشده در مورد جنبه‌های متعدد این مقررات، انتظار می‌رود این جدول زمانی به تأخیر بیفتد. بانک انگلستان نیز در ژانویه 2025 اعلام کرد که قصد دارد اجرای قوانین را تا ژانویه 2027 به تعویق بیندازد تا ببیند آیا ایالات متحده تحت ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ موضع خود را تغییر می‌دهد یا خیر.

نگاهی عمیق‌تر به باسل سه

باسل سه توسط کمیته نظارت بانکی باسل، کنسرسیومی از بانک‌های مرکزی 28 کشور مستقر در باسل، سوئیس، اندکی پس از بحران مالی 2007-2008 معرفی شد. بسیاری از بانک‌ها در این دوره، با وجود اصلاحات قبلی معروف به باسل یک و باسل دو، بیش از حد اهرمی و با سرمایه ناکافی بودند.

باسل سه، که به‌عنوان سومین توافق‌نامه باسل نیز شناخته می‌شود، تلاشی مداوم برای تقویت چارچوب بانکی بین‌المللی است که در سال 1975 آغاز شد.

باسل یک و باسل دو

توافق‌نامه‌های باسل یک و باسل دو با هدف بهبود توانایی سیستم بانکی برای مقابله با استرس مالی، بهبود مدیریت ریسک و ترویج شفافیت طراحی شدند. اولین توافق‌نامه‌های باسل در سال 1988 معرفی شدند و به دنبال بحران‌های بدهی دهه 1980 در آمریکای لاتین شکل گرفتند.

باسل یک بانک‌ها را ملزم کرد که 8٪ از دارایی‌های وزن‌شده با ریسک خود را به‌عنوان بافر در برابر زیان‌های احتمالی نگه دارند. این گام مهمی در اطمینان از این بود که بانک‌ها از قدرت مالی کافی برای تحمل زیان‌ها برخوردار باشند و به بقیه سیستم مالی آسیب نرسانند.

پس از باسل یک و تغییرات زیاد در بازارهای مالی در دوران دات‌کام، اقدامات بیشتری لازم به نظر آمد. این امر به باسل دو در سال 2004 منجر شد. باسل دو مدل‌های پیچیده‌تری برای محاسبه ریسک معرفی کرد و فراتر از ریسک اعتباری، ریسک‌های عملیاتی و بازار مانند زیان‌های ناشی از تغییرات در قیمت‌های بازار را در نظر گرفت. باسل دو همچنین بانک‌ها را تشویق کرد تا مدل‌های داخلی خود را برای ارزیابی بهتر ریسک‌های خاصی که با آن‌ها مواجه بودند، توسعه دهند.

مدت زیادی نگذشت که رویکرد باسل دو با توجه به طوفان‌های بانکی دوره 2007-2008 قدیمی به نظر آمد. انتقال از باسل دو به باسل سه تغییر قابل‌توجهی در رویکرد جهانی به تنظیم بانکی ایجاد کرد. باسل دو عمدتاً بر میزان سرمایه‌ای که بانک‌ها نگه می‌داشتند و نحوه مدیریت ریسک متمرکز بود، اما باسل سه قوانین جدیدی در مورد نقدینگی، اهرم و عوامل ریسک سیستمیک معرفی کرد.

تأخیرهای باسل سه

بسیاری از بخش‌های باسل سه در حال حاضر در سراسر جهان، از جمله ایالات متحده، اجرا شده‌اند. تغییرات نهایی، که باسل سه پایان بازی نامیده می‌شوند و در سال 2017 توافق شدند، به دلیل همه‌گیری کووید-19 و درخواست بانک‌ها برای زمان بیشتر برای سازگاری و لابی علیه مقررات جدید، سال‌ها به تأخیر افتادند.

مهلت‌ها آمده‌اند و رفته‌اند، با 1 جولای 2025 به‌عنوان آخرین تاریخ تعیین‌شده برای زمانی که این قوانین قرار است در ایالات متحده اجرایی شوند. با این حال، این تاریخ قطعی نیست. این امر مستلزم اعلام آن‌ها چند ماه زودتر است تا به تنظیم‌کنندگان، بانک‌ها و سایر ذینفعان زمان برای آماده‌سازی جهت رعایت استانداردهای جدید تا زمان اجرای کامل آن‌ها سه سال بعد داده شود.

باسل سه پایان بازی شامل به‌روزرسانی‌هایی در مورد نحوه محاسبه ریسک عدم بازپرداخت وام‌ها توسط افراد، نحوه استفاده بانک‌ها از مدل‌های داخلی خود برای تعیین میزان پولی که باید در ذخیره نگه دارند، و نحوه مدیریت ریسک‌های عملیاتی مانند کلاهبرداری یا خرابی سیستم‌ها است.

الزامات حداقل سرمایه تحت باسل سه

بانک‌ها دو سیلوی اصلی سرمایه برای کار دارند.

رده 1 سرمایه اصلی بانک، حقوق صاحبان سهام و ذخایر است که در صورت‌های مالی بانک ظاهر می‌شود. سرمایه رده 1 چیزی است که به بانک اجازه می‌دهد در برابر استرس مقاومت کند و در صورت تجربه زیان‌های قابل‌توجه، درهای خود را باز نگه دارد.

رده 2 به سرمایه تکمیلی بانک اشاره دارد، مانند ذخایر اعلام‌نشده و ابزارهای بدهی زیرمجموعه بدون وثیقه. سرمایه رده 1 نقدشونده‌تر و امن‌تر از سرمایه رده 2 است. سهام عادی رده 1 (CET1) شامل پولی است که بانک‌ها هنگام انتشار سهام دریافت می‌کنند و سودهایی که به جای پرداخت به سهامداران نگه می‌دارند.

بانک‌هایی با دارایی‌های بیش از 100 میلیارد دلار تحت پیشنهاد باسل سه پایان بازی باید پول بیشتری در ذخایر خود نگه دارند تا زیان‌های احتمالی را پوشش دهند. قوانین جدید به بانک‌ها اجازه می‌دهد تا ریسک‌پذیری دارایی‌هایی مانند وام‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها را به چندین روش محاسبه کنند. آن‌ها باید از روشی استفاده کنند که سرمایه بیشتری را کنار می‌گذارد تا از نظر ایمنی و ثبات محتاط باشند.

بانک‌های بزرگ همچنین باید حداقل سطح سرمایه را به‌عنوان نسبتی از تمام دارایی‌هایشان، از جمله مواردی که در ترازنامه اصلی آن‌ها نیستند، نه فقط موارد پرریسک، حفظ کنند. تنظیم‌کنندگان می‌توانند بانک‌ها را ملزم کنند که در صورت رونق اقتصادی، سرمایه بیشتری برای آماده‌سازی برای یک رکود احتمالی نگه دارند. بانک‌ها همچنین به حداقل 6٪ از دارایی‌های پرریسک خود در سرمایه رده 1، شامل CET1 و چند سرمایه‌گذاری فوق‌العاده ایمن دیگر، نیاز دارند.

مهم: حداقل برای کل سرمایه (رده 1 به علاوه رده 2، که کمی پرریسک‌تر است) در 8٪ باقی می‌ماند.

نسبت کل سرمایه (رده 1 + رده 2) همانند باسل یک در 8٪ باقی می‌ماند، اما ترکیب آنچه بانک‌ها می‌توانند به‌عنوان آن سرمایه استفاده کنند در حال تغییر است با تأکید بیشتر بر اشکال باکیفیت‌تر سرمایه. همچنین آنچه که این درصد از آن محاسبه می‌شود تغییر می‌کند و هرگونه ملاحظه سرمایه پرریسک‌تر، رده 3، از محاسبه حذف می‌شود. نحوه محاسبه دارایی‌های وزن‌شده با ریسک بانک‌ها (مخرج یا عدد پایین در نسبت‌های سرمایه) تغییر خواهد کرد.

شکل 8٪ ممکن است یکسان به نظر برسد، اما تغییرات در صورت و مخرج نسبت‌های سرمایه و الزامات بافر جدید به این معناست که باسل سه پایان بازی الزامات سرمایه را برای بانک‌های هدف این مقررات افزایش می‌دهد. تخمین‌ها متفاوت بوده و بالاترین آن‌ها از لابی بانکی آمده است، اما بزرگ‌ترین بانک‌ها باید مقدار سرمایه‌ای که در دسترس دارند را تا 20٪ بیشتر از آنچه معمولاً در ذخیره نگه می‌دارند افزایش دهند.

بافرهای سرمایه برای تحمل طوفان‌های مالی

باسل سه الزامات بافر سرمایه جدیدی را معرفی می‌کند که بانک‌ها باید بالاتر از نسبت‌های حداقل سرمایه حفظ کنند. این بافرها برای اطمینان از این طراحی شده‌اند که بانک‌ها در زمان‌های خوب ذخایر سرمایه‌ای ایجاد کنند که بتوانند در دوره‌های استرس اقتصادی و مالی از آن‌ها استفاده کنند.

1. بافر حفظ سرمایه (CCB): این پیشنهاد بانک‌ها را ملزم می‌کند که یک بافر حفظ سرمایه 2.5٪ از دارایی‌های وزن‌شده با ریسک را تنها با سرمایه CET1 حفظ کنند. این بافر علاوه بر حداقل نسبت CET1 4.5٪ است، که به طور مؤثر نیاز CET1 را به 7٪ افزایش می‌دهد. بانک‌هایی که از بافر CCB خود استفاده می‌کنند با محدودیت‌هایی در پرداخت سود سهام، بازخرید سهام و پرداخت پاداش‌های اختیاری مواجه می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که این مقدار در دسترس است.
2. بافر سرمایه ضدچرخه‌ای (CCyB): تنظیم‌کنندگان می‌توانند بانک‌ها را ملزم کنند که در دوره‌های رشد بیش از حد اعتبار، سرمایه اضافی نگه دارند. در صورت فعال شدن، این پیشنهاد CCyB را برای تمام بانک‌هایی با دارایی‌های 100 میلیارد دلار یا بیشتر اعمال می‌کند. CCyB می‌تواند از 0٪ تا 2.5٪ از دارایی‌های وزن‌شده با ریسک متغیر باشد و برای آزاد شدن در زمان‌های استرس طراحی شده است تا به بانک‌ها کمک کند به وام‌دهی ادامه دهند. بافرهای سرمایه ضدچرخه‌ای نیز باید کاملاً از دارایی‌های رده 1 تشکیل شوند.
3. اضافه‌بهای بانک‌های مهم سیستمیک جهانی (G-SIB): این پیشنهاد یک اضافه‌بهای سرمایه مبتنی بر ریسک را برای G-SIBها حفظ می‌کند. این بافر سرمایه اضافی، که از 1٪ تا 3.5٪ از دارایی‌های وزن‌شده با ریسک متغیر است، برای کاهش ریسک‌هایی طراحی شده است که این بانک‌های بزرگ و به‌هم‌پیوسته برای سیستم مالی ایجاد می‌کنند.

اقدامات اهرم و نقدینگی

باسل سه همچنین الزامات اهرم و نقدینگی جدیدی را برای محافظت در برابر وام‌دهی بیش از حد و پرریسک معرفی می‌کند و اطمینان می‌دهد که بانک‌ها در دوره‌های استرس مالی نقدینگی کافی دارند. این توافق‌نامه نسبت اهرم بالاتری را برای G-SIBها تعیین می‌کند. این نسبت سرمایه رده 1 تقسیم بر کل دارایی‌های بانک است با حداقل نیاز نسبت 3٪.

باسل سه همچنین قوانین نقدینگی جدیدی دارد. نسبت پوشش نقدینگی بانک‌ها را ملزم می‌کند که "ذخیره کافی از دارایی‌های نقد باکیفیت بالا (HQLA) را نگه دارند تا بتوانند دوره‌ای از استرس نقدینگی قابل‌توجه به مدت 30 روز تقویمی را تحمل کنند." HQLA شامل پول نقد، ذخایر بانک مرکزی و برخی اوراق بهادار دولتی است که می‌توانند به راحتی و بدون یا با حداقل کاهش ارزش به پول نقد تبدیل شوند.

یکی دیگر از مفاد مرتبط با نقدینگی، نسبت تأمین مالی پایدار خالص (NSF) است که "تأمین مالی پایدار در دسترس" بانک (اساساً سرمایه و بدهی‌هایی با افق زمانی بیش از یک سال) را با مقدار تأمین مالی پایداری که باید بر اساس نقدینگی، سررسیدهای برجسته و سطح ریسک دارایی‌هایش نگه دارد، مقایسه می‌کند.

نسبت NSF یک بانک باید حداقل 100٪ باشد. هدف این است که "انگیزه‌هایی برای بانک‌ها ایجاد شود تا فعالیت‌های خود را با منابع تأمین مالی پایدارتر به طور مداوم تأمین کنند" به جای پر کردن ترازنامه‌هایشان با "تأمین مالی عمده‌فروشی کوتاه‌مدت نسبتاً ارزان و فراوان."

چرا برای سرمایه‌گذاران مهم است

پیچیدگی‌های مقررات سرمایه بانکی ممکن است از نگرانی‌های روزمره سرمایه‌گذاران خرده‌فروشی دور به نظر برسد، اما پیشنهاد باسل سه پایان بازی پیامدهای مهمی برای اقتصاد گسترده‌تر و بازارهای مالی دارد.

• اعتماد به سیستم مالی: یک سیستم بانکی مقاوم‌تر بهتر می‌تواند در طول رکودهای اقتصادی به وام‌دهی ادامه دهد، که می‌تواند شدت و مدت زمان رکودها را کاهش دهد. این افزایش اعتماد می‌تواند به بازارهای مالی پایدارتر کمک کند که به نفع همه سرمایه‌گذاران است.
• رشد اقتصادی: بانک‌ها نقش حیاتی در حمایت از رشد اقتصادی با وام‌دهی به کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان ایفا می‌کنند. منتقدان باسل سه پایان بازی استدلال می‌کنند که الزامات سرمایه بالاتر باعث می‌شود برخی بانک‌ها فعالیت‌های وام‌دهی خود را کاهش دهند، که این امر رشد اقتصادی را در کوتاه‌مدت کند می‌کند. با این حال، حامیان این طرح به مطالعاتی اشاره کرده‌اند که نشان می‌دهد بانک‌ها ممکن است با داشتن بافر بیشتری برای پشتیبانی از فعالیت‌های وام‌دهی خود، بیشتر وام دهند، به همان شیوه‌ای که داشتن پس‌انداز بیشتر ممکن است شما را کمتر از وام دادن به یکی از اعضای خانواده بازدارد. برخی دیگر می‌گویند تأثیر آن در بهترین حالت ناچیز خواهد بود.
• ثبات مالی: قوانین باسل سه پایان بازی با الزام بانک‌ها به نگه داشتن سرمایه باکیفیت‌تر و حفظ موقعیت‌های نقدینگی قوی‌تر، سیستم بانکی را در برابر شوک‌های اقتصادی مقاوم‌تر می‌کنند. یک سیستم بانکی پایدار برای عملکرد روان اقتصاد حیاتی است و اطمینان می‌دهد که کسب‌وکارها و افراد به اعتبار و خدمات مالی دسترسی دارند. یک سیستم مالی پایدارتر خطر اختلالات شدید بازار را که بر پرتفوی سرمایه‌گذاران تأثیر می‌گذارد، کاهش می‌دهد.

قوانین باسل سه پایان بازی در درجه اول با هدف تقویت سیستم بانکی طراحی شده‌اند، اما اثرات آن‌ها در کل اقتصاد موج می‌زند.

باسل سه چه تأثیری بر سود بانک‌های بزرگ خواهد داشت؟

منطقی است که فرض کنیم بانک‌ها معتقدند این امر به سود نهایی آن‌ها آسیب می‌رساند. الزامات سرمایه بالاتر می‌توانند سودآوری بانک را تحت تأثیر قرار دهند، زیرا بانک‌ها ممکن است نیاز داشته باشند سرمایه بیشتری را در ذخیره نگه دارند به جای استفاده از آن برای ایجاد بازده. این امر می‌تواند به نوبه خود بر ارزش‌گذاری سهام بانک و پرداخت سود سهام تأثیر بگذارد، که در صورت عدم رعایت برخی از الزامات سرمایه مورد بررسی قرار می‌گیرند.

با این حال، بانک‌هایی با سرمایه بهتر ممکن است به‌عنوان سرمایه‌گذاری‌های ایمن‌تر در نظر گرفته شوند. این می‌تواند در بلندمدت سرمایه‌گذاران بیشتری را جذب کند و برخی تحقیقات نشان داده‌اند که آن‌ها ممکن است از نظر مالی نیز عملکرد بهتری داشته باشند.

باسل سه چه تأثیری بر بانک‌های کوچک و متوسط خواهد داشت؟

باسل سه در درجه اول بانک‌های بسیار بزرگ و فعال در سطح بین‌المللی را هدف قرار می‌دهد، اما منتقدان ادعا می‌کنند که مقررات آن بر بانک‌های کوچک و متوسط نیز تأثیر می‌گذارد. این موضوع تمرکز بسیاری از کمپین‌های تبلیغاتی در مورد این مسئله بوده است.

این بانک‌ها ممکن است با هزینه‌های عملیاتی افزایش‌یافته مواجه شوند، زیرا بانک‌هایی که با آن‌ها کار می‌کنند با هزینه‌های بالاتری مواجه خواهند شد. با این حال، تنظیم‌کنندگان فدرال گفته‌اند که این مورد صحت ندارد و چارچوب اجازه انعطاف‌پذیری را می‌دهد. این چارچوب پروفایل‌های ریسک و مدل‌های تجاری بانک‌های کوچک‌تر را به رسمیت می‌شناسد.

باسل سه چه زمانی اجرایی می‌شود؟

ما می‌توانیم مهلت‌هایی که تنظیم‌کنندگان ایالات متحده اعلام کرده‌اند را گزارش دهیم، اما رویکرد "صبر و مشاهده" ممکن است مناسب باشد. درخواست‌های بانک‌ها برای زمان بیشتر برای بررسی و اظهارنظر در مورد برنامه‌ها، کووید-19 و تغییرات در اقتصاد پس از همه‌گیری همگی مهلت‌ها را به تعویق انداخته‌اند. این مقررات باید از 1 جولای 2025 اجرایی شوند و پس از آن یک دوره سه‌ساله برای انتقال به قوانین جدید آغاز شود، اما نشانه‌هایی وجود دارد که ممکن است این امر به تأخیر بیفتد.

نتیجه‌گیری

بحران مالی جهانی 2007-2008 ضعف‌های حیاتی در سیستم بانکی را آشکار کرد و نیاز به حفاظت‌های قوی‌تر بازار را برجسته کرد. باسل سه، مجموعه‌ای جامع از اصلاحات بانکی بین‌المللی، برای تقویت بانک‌ها در برابر شوک‌های آینده طراحی شده است.

با نزدیک شدن به مهلت اجرای کامل در سال 2028، ذینفعان همچنان در مورد الزامات آن بحث می‌کنند و آنچه برای محافظت از اقتصاد در برابر ریسک سیستمیک ارائه‌شده توسط بانک‌های بی‌ثبات در بحران‌های گذشته لازم است.