M1 چیست؟

M1 عرضه پولی است که شامل اسکناس، سپرده‌های دیداری، و سایر سپرده‌های نقدشونده مانند سپرده‌های پس‌انداز می‌شود. M1 شامل نقدشونده‌ترین بخش‌های عرضه پول است، زیرا شامل اسکناس و دارایی‌هایی است که یا خود پول نقد هستند یا به‌سرعت می‌توانند به پول نقد تبدیل شوند. با این حال، «پول نزدیک» و «پول نزدیک به نزدیک»، که تحت M2 و M3 قرار می‌گیرند، به سرعت به پول نقد تبدیل نمی‌شوند.

نکات کلیدی

• M1 یک معیار محدود از عرضه پول است که شامل اسکناس، سپرده‌های دیداری، و سایر سپرده‌های نقدشونده، از جمله سپرده‌های پس‌انداز می‌شود.
• M1 شامل دارایی‌های مالی مانند اوراق قرضه نمی‌شود.
• M1 دیگر به‌عنوان راهنمای سیاست پولی در ایالات متحده استفاده نمی‌شود، زیرا ارتباط آن با سایر متغیرهای اقتصادی کاهش یافته است.
• عرضه پول M1 نسبت به محاسبات M2 یا M3 معیار محدودتری از عرضه پول است.
• عرضه پول M1 به‌صورت ماهانه توسط بانک فدرال رزرو سنت لوئیس گزارش می‌شود.

درک M1

پول M1 عرضه پول پایه یک کشور است که به‌عنوان وسیله مبادله استفاده می‌شود. M1 شامل سپرده‌های دیداری و حساب‌های جاری است که معمولاً از طریق کارت‌های نقدی و دستگاه‌های خودپرداز به‌عنوان رایج‌ترین وسایل مبادله استفاده می‌شوند. از میان تمام اجزای عرضه پول، M1 به‌صورت محدودترین تعریف می‌شود. M1 شامل دارایی‌های مالی مانند اوراق قرضه نمی‌شود. پول M1 معیاری از عرضه پول است که اقتصاددانان برای اشاره به مقدار پول در گردش در یک کشور به‌طور مکرر از آن استفاده می‌کنند.

نکته مهم

توجه داشته باشید که در ماه مه 2020، تعریف M1 تغییر کرد تا سپرده‌های پس‌انداز را نیز شامل شود، به دلیل افزایش نقدشوندگی این حساب‌ها.

عرضه پول و M1 در ایالات متحده

تا مارس 2006، فدرال رزرو گزارش‌هایی درباره سه مجموعه پولی منتشر می‌کرد: M1، M2، و M3. از سال 2006، فدرال رزرو دیگر داده‌های M3 را منتشر نمی‌کند. M1 شامل انواع پولی است که معمولاً برای پرداخت استفاده می‌شوند، از جمله ابتدایی‌ترین شکل پرداخت، یعنی اسکناس. مقدار اسکناس در گردش یا نگهداری‌شده در سپرده‌ها در فدرال رزرو به‌عنوان M0 یا پایه پولی شناخته می‌شود.

M1 به‌عنوان مجموع تمام اسکناس‌های در گردش، به علاوه ارزش نقدشونده‌ترین سپرده‌ها در بانک‌های تجاری، به‌جز آن‌هایی که توسط دولت، بانک‌های خارجی یا سایر مؤسسات سپرده‌گذاری نگهداری می‌شوند، تعریف می‌شود. از آنجا که M1 بسیار محدود تعریف شده است، اجزای بسیار کمی به‌عنوان M1 طبقه‌بندی می‌شوند. طبقه‌بندی گسترده‌تر، M2، شامل سپرده‌های پس‌انداز، سپرده‌های زمانی کوچک، و حساب‌های بازار پول خرده‌فروشی نیز می‌شود.

مرتبط با M1 و M2، پول بدون سررسید (MZM) قرار دارد. MZM شامل M1 به علاوه تمام حساب‌های بازار پول، از جمله صندوق‌های بازار پول نهادی است. MZM نشان‌دهنده تمام دارایی‌هایی است که به‌صورت درخواستی با ارزش اسمی قابل بازخرید هستند و برای برآورد عرضه پول نقدشونده در گردش در اقتصاد طراحی شده است.

عرضه پول در ایالات متحده به‌صورت گرافیکی توسط فدرال رزرو نمایش داده می‌شود. این نمایش گرافیکی عرضه پول را به میلیاردها دلار در محور y و تاریخ را در محور x نشان می‌دهد. اطلاعات به‌صورت دوره‌ای در وب‌سایت فدرال رزرو سنت لوئیس به‌روزرسانی می‌شود.

نحوه محاسبه M1

عرضه پول M1 شامل اسکناس‌های فدرال رزرو - که به‌عنوان اسکناس یا پول کاغذی شناخته می‌شوند - و سکه‌هایی است که در خارج از بانک‌های فدرال رزرو و خزانه‌های مؤسسات سپرده‌گذاری در گردش هستند. پول کاغذی مهم‌ترین جزء عرضه پول یک کشور است.

M1 همچنین شامل چک‌های مسافرتی (صادرشده توسط غیربانک‌ها)، سپرده‌های دیداری، و سایر سپرده‌های قابل‌چک (OCDs)، از جمله حساب‌های NOW در مؤسسات سپرده‌گذاری و حساب‌های پیش‌نویس سهام اتحادیه‌های اعتباری است.

برای اکثر بانک‌های مرکزی، M1 تقریباً همیشه شامل پول در گردش و ابزارهای به‌راحتی نقدشونده است. اما تعریف آن در سراسر جهان کمی متفاوت است. برای مثال، M1 در منطقه یورو شامل سپرده‌های یک‌شبه نیز می‌شود. در استرالیا، شامل سپرده‌های جاری از بخش خصوصی غیربانکی است. با این حال، بریتانیا دیگر از کلاس‌های عرضه پول M0 یا M1 استفاده نمی‌کند؛ معیار اصلی آن M4 یا پول گسترده است، که به‌عنوان عرضه پول نیز شناخته می‌شود.

نکته مهم

M2 و M3 شامل تمام اجزای M1 به علاوه اشکال اضافی پول، از جمله حساب‌های بازار پول، سپرده‌های پس‌انداز، و صندوق‌های نهادی با موجودی‌های قابل‌توجه هستند.

عرضه پول و اقتصاد ایالات متحده

برای دوره‌هایی، اندازه‌گیری عرضه پول رابطه نزدیکی بین عرضه پول و برخی متغیرهای اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی (GDP)، تورم، و سطوح قیمت نشان می‌داد. اقتصاددانانی مانند میلتون فریدمن استدلال می‌کردند که عرضه پول با تمام این متغیرها در ارتباط است.

با این حال، در چند دهه گذشته، رابطه بین برخی اندازه‌گیری‌های عرضه پول و سایر متغیرهای اقتصادی اصلی در بهترین حالت نامطمئن بوده است. بنابراین، اهمیت عرضه پول به‌عنوان راهنمایی برای اجرای سیاست پولی در ایالات متحده به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است.

M1 در برابر M2 در برابر M3

عرضه پول M1 شامل تمام اسکناس‌های فیزیکی، چک‌های مسافرتی، سپرده‌های دیداری، و سایر سپرده‌های قابل‌چک (مانند حساب‌های جاری) است. در حالی که M1 معیاری از نقدشونده‌ترین اشکال پول در یک اقتصاد است، سایر اشکال عرضه پول کمی متفاوت هستند.

عرضه پول M2 معیار گسترده‌تری از عرضه پول است که شامل تمام اجزای M1 به علاوه «پول نزدیک» است. M2 شامل سپرده‌های پس‌انداز، اوراق بهادار بازار پول، و سایر سپرده‌های زمانی است که کمتر نقدشونده هستند و به‌عنوان وسایل مبادله مناسب نیستند. اگرچه بسیاری از عناصر عرضه پول M2 همچنان می‌توانند به‌سرعت به پول نقد یا سپرده‌های جاری تبدیل شوند، اما به اندازه اجزای عرضه پول M1 آنی نیستند.

از سوی دیگر، عرضه پول M3 معیار حتی گسترده‌تری از عرضه پول است که شامل تمام اجزای M1 و M2 است. علاوه بر این، شامل تمام اشکال سپرده‌های پس‌انداز، سپرده‌های بازار پول، سپرده‌های زمانی به مبلغ کمتر از 100,000 دلار، و صندوق‌های بازار پول نهادی است. M3 به‌طور قابل‌توجهی جامع‌ترین معیار عرضه پول در مقایسه با سایر مقادیر محاسبه‌شده عرضه پول است، زیرا شامل طیف گسترده‌تری از پس‌اندازها و سرمایه‌گذاری‌هایی است که می‌توانند به‌راحتی به پول نقد تبدیل شوند.

چگونه عرضه پول M1 تغییر می‌کند

دولت‌ها به‌طور عمدی عرضه پول را تغییر می‌دهند تا اثرات باقیمانده‌ای بر اقتصاد گسترده‌تر داشته باشند. برای مثال، در پاسخ به همه‌گیری کووید-19، دولت‌ها عرضه پول M1 را افزایش دادند و دسترسی به سرمایه را آسان‌تر کردند تا اقتصاد را تحریک کنند، کارگران را شاغل نگه دارند، و فعالیت‌های تجاری را تشویق کنند.

بانک‌های مرکزی می‌توانند عرضه پول M1 را با افزایش مقدار اسکناس فیزیکی در گردش، وام‌دهی به بانک‌ها، یا خرید اوراق بهادار در بازار آزاد افزایش دهند. از سوی دیگر، همان‌طور که پس از کووید-19 دیده شد، بانک‌های مرکزی این سیاست‌ها را معکوس می‌کنند تا اقتصاد را خنک کرده و با تورم مبارزه کنند.

کسب‌وکارها و هزینه‌های مصرف‌کننده نیز بر عرضه پول M1 تأثیر می‌گذارند. با افزایش هزینه‌های مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها، تقاضای بیشتری برای پول محلی ایجاد می‌کنند. بنابراین، با نوشتن چک، استفاده از کارت‌های نقدی، یا کارت‌های اعتباری توسط مصرف‌کنندگان، عرضه پول M1 افزایش می‌یابد.

چرا عرضه پول M1 اینقدر بالاست؟

در ماه مه 2020، فدرال رزرو فرمول رسمی محاسبه عرضه پول M1 را تغییر داد. پیش از مه 2020، M1 شامل اسکناس در گردش، سپرده‌های دیداری در بانک‌های تجاری، و سایر سپرده‌های قابل‌چک بود. پس از مه 2020، تعریف گسترش یافت تا سایر سپرده‌های نقدشونده، از جمله سپرده‌های پس‌انداز، را نیز شامل شود. این تغییر با افزایش شدید ارزش گزارش‌شده عرضه پول M1 همراه بود.

چرا M2 پایدارتر از M1 است؟

عرضه پول M2 پایدارتر از عرضه پول M1 است، زیرا عرضه پول M1 تنها شامل نقدشونده‌ترین دارایی‌ها است. در حالی که تبدیل یا نقد کردن اجزای عرضه پول M2 ممکن است کمی بیشتر طول بکشد، عرضه پول M1 به دلیل سهولت انجام تراکنش‌ها بیشتر تغییر می‌کند.

چه کسی عرضه پول M1 را کنترل می‌کند؟

کل عرضه پول توسط بانک‌های فدرال رزرو مدیریت می‌شود. بانک‌های فدرال رزرو سیاست‌های پولی و مالی را برای تأثیرگذاری بر اقتصاد، ایجاد شغل، یا مبارزه با تورم تعیین می‌کنند.

عرضه پول M1 چگونه بر تورم تأثیر می‌گذارد؟

با افزایش عرضه پول توسط فدرال رزرو، دسترسی به پول آسان‌تر می‌شود. بدهی معمولاً هزینه کمتری دارد، یا معافیت‌های مالیاتی تصویب‌شده توسط دولت فدرال ممکن است تعهدات مالیاتی را کاهش دهد. در نتیجه، مصرف‌کنندگان سرمایه بیشتری برای خرج کردن در اختیار دارند. یک نقطه ضعف ناگوار افزایش عرضه پول این است که تقاضا برای کالاها به‌طور کلی افزایش می‌یابد، زیرا مصرف‌کنندگان قدرت خرید بیشتری دارند. در نتیجه، قیمت کالاها به‌طور کلی تمایل به افزایش دارد. برای مثال، وقتی هزینه بدهی پایین است و عرضه پول افزایش می‌یابد، هزینه گرفتن وام مسکن (یعنی نرخ‌های وام مسکن) پایین است، بنابراین فشار صعودی بر قیمت‌های مسکن اعمال می‌شود.

نتیجه‌گیری

عرضه پول M1 شامل مجموع اسکناس، سپرده‌های دیداری، و سایر سپرده‌های نقدشونده است. هر جزء اغلب به‌صورت فصلی تعدیل می‌شود، و این معیار تنها شامل نقدشونده‌ترین وسایل در مقایسه با سایر معیارهای عرضه پول است. عرضه پول اغلب مستقیماً با تورم مرتبط است، و فدرال رزرو اغلب عرضه پول را از طریق سیاست‌های مالی و پولی برای تأثیرگذاری بر اقتصاد مدیریت می‌کند.

تصحیح - 14 مه 2023: نسخه قبلی این مقاله به‌اشتباه بیان کرده بود که عرضه پول M0 برابر با مقدار اسکناس در گردش است. در واقع، M0 همچنین شامل موجودی‌های ذخیره‌ای است که بانک‌ها در فدرال رزرو نگه می‌دارند.