بدهی چیست؟

بدهی چیست؟

بدهی چیزی است که یک فرد یا شرکت بدهکار است، معمولاً مبلغی پول. بدهی‌ها با انتقال منافع اقتصادی مانند پول، کالا یا خدمات در طول زمان تسویه می‌شوند. این بدهی‌ها در سمت راست ترازنامه ثبت می‌شوند و شامل وام‌ها، حساب‌های پرداختنی، وام‌های رهنی، درآمدها معوق، اوراق قرضه، ضمانت‌نامه‌ها و هزینه‌های تعهدی هستند.

بدهی‌ها در مقابل دارایی‌ها قرار دارند. بدهی‌ها به چیزهایی اشاره دارند که شما بدهکار هستید یا قرض گرفته‌اید، در حالی که دارایی‌ها چیزهایی هستند که مالک آن‌ها هستید یا به شما بدهکار هستند.

نکات کلیدی:

• بدهی معمولاً چیزی است که به شخص دیگری بدهکار هستید.
• بدهی همچنین می‌تواند به معنای ریسک یا تعهد قانونی یا نظارتی باشد.
• در حسابداری، شرکت‌ها بدهی‌ها را در مقابل دارایی‌ها ثبت می‌کنند.
• بدهی‌های جاری، تعهدات مالی کوتاه‌مدت یک شرکت هستند که ظرف یک سال یا یک چرخه عملیاتی عادی سررسید می‌شوند.
• بدهی‌های بلندمدت یا غیرجاری در ترازنامه به‌عنوان تعهداتی ثبت می‌شوند که بیش از یک سال سررسید ندارند.

بدهی‌ها چگونه کار می‌کنند

بدهی معمولاً تعهدی بین دو طرف است که هنوز تکمیل یا پرداخت نشده است. در دنیای حسابداری، بدهی مالی تعهدی است که بیشتر توسط معاملات تجاری قبلی، رویدادها، فروش، تبادل دارایی‌ها یا خدمات، یا هر چیزی که در آینده منفعت اقتصادی ایجاد کند، تعریف می‌شود.

بدهی‌ها بر اساس زمان‌بندی به دو دسته جاری یا غیرجاری تقسیم می‌شوند. این دسته‌بندی می‌تواند شامل خدمات آینده‌ای باشد که به دیگران بدهکار هستید، مانند وام‌های کوتاه‌مدت یا بلندمدت از بانک‌ها، افراد یا سایر نهادها، یا معامله‌ای قبلی که تعهدی تسویه‌نشده ایجاد کرده است.

نکته

بدهی‌های جاری معمولاً کوتاه‌مدت تلقی می‌شوند و انتظار می‌رود ظرف ۱۲ ماه یا کمتر تسویه شوند. بدهی‌های غیرجاری بلندمدت هستند و انتظار می‌رود ۱۲ ماه یا بیشتر دوام داشته باشند.

شایع‌ترین بدهی‌ها معمولاً بزرگ‌ترین‌ها هستند، مانند حساب‌های پرداختنی و اوراق قرضه پرداختنی. اکثر شرکت‌ها این دو مورد را در ترازنامه خود دارند، زیرا بخشی از عملیات جاری و بلندمدت مداوم هستند.

بدهی‌ها برای یک شرکت حیاتی هستند، زیرا برای تأمین مالی عملیات و پرداخت هزینه‌های گسترش‌های بزرگ استفاده می‌شوند. همچنین می‌توانند معاملات بین کسب‌وکارها را کارآمدتر کنند. به‌عنوان مثال، یک تأمین‌کننده شراب معمولاً هنگام فروش یک جعبه شراب به رستوران و تحویل کالا، پرداخت فوری طلب نمی‌کند. در عوض، برای ساده‌سازی تحویل و آسان‌تر کردن پرداخت برای رستوران، فاکتور صادر می‌کند.

پول معوقه‌ای که رستوران به تأمین‌کننده شراب بدهکار است، یک بدهی محسوب می‌شود. از سوی دیگر، تأمین‌کننده شراب این پول بدهکار را به‌عنوان یک دارایی در نظر می‌گیرد.

تعاریف دیگر بدهی

بدهی معمولاً به معنای مسئولیت در قبال چیزی است. این اصطلاح می‌تواند به هر پول یا خدمتی که به طرف دیگری بدهکار است اشاره کند. بدهی مالیاتی می‌تواند به مالیات بر دارایی باشد که صاحب‌خانه به دولت محلی بدهکار است یا مالیات بر درآمدی که به دولت فدرال بدهکار است. هنگامی که یک خرده‌فروش مالیات فروش را از مشتری جمع‌آوری می‌کند تا زمانی که این وجوه را به شهرستان، شهر یا ایالت پرداخت کند، بدهی مالیات فروش در دفاتر خود دارد.

بدهی همچنین می‌تواند به خسارات احتمالی در یک دعوی قضایی مدنی اشاره کند.

نکته مهم

بدهی همچنین می‌تواند به مسئولیت قانونی یک کسب‌وکار یا فرد اشاره کند. بسیاری از کسب‌وکارها بیمه مسئولیت برای مواردی مانند شکایت مشتری یا کارمند به دلیل سهل‌انگاری تهیه می‌کنند.

بدهی‌های جاری در مقابل غیرجاری

اگر یک کسب‌وکار وام رهنی با سررسید ۱۵ ساله دریافت کند، اما پرداخت‌های وام رهنی که در سال جاری سررسید می‌شوند، به‌عنوان بخش جاری بدهی بلندمدت ثبت شده و در بخش بدهی‌های کوتاه‌مدت ترازنامه قرار می‌گیرند.

بدهی‌های جاری (کوتاه‌مدت)

تحلیلگران ترجیح می‌دهند ببینند که یک شرکت می‌تواند بدهی‌های جاری خود را که ظرف یک سال سررسید می‌شوند، با نقدینگی پرداخت کند. برخی از نمونه‌های بدهی‌های کوتاه‌مدت شامل هزینه‌های حقوق و دستمزد و حساب‌های پرداختنی هستند که می‌توانند شامل پول بدهکار به فروشندگان، قبوض ماهانه خدمات، و هزینه‌های مشابه باشند. نمونه‌های دیگر عبارتند از:

• حقوق و دستمزد پرداختنی: این مبلغ کل درآمد تعهدی است که کارکنان کسب کرده‌اند اما هنوز دریافت نکرده‌اند. بسیاری از شرکت‌ها هر دو هفته یک‌بار به کارکنان خود پرداخت می‌کنند، بنابراین این بدهی اغلب تغییر می‌کند.
• بهره پرداختنی: شرکت‌ها اغلب از اعتبار برای خرید کالا و خدمات استفاده می‌کنند. این مورد نشان‌دهنده بهره‌ای است که باید برای خریدهای اعتباری کوتاه‌مدت پرداخت شود.
• سود سهام پرداختنی: برای شرکت‌هایی که سهام منتشر کرده‌اند و به سرمایه‌گذاران سود سهام پرداخت می‌کنند، این مبلغ بدهی به سهامداران پس از اعلام سود سهام است.
• درآمدهای معوق: این بدهی شرکت برای تحویل کالا و/یا خدمات در آینده پس از دریافت پیش‌پرداخت است. این مبلغ در آینده با یک ثبت مخالف کاهش می‌یابد، زمانی که محصول یا خدمت تحویل داده شود.
• بدهی‌های عملیات متوقف‌شده: این یک بدهی منحصربه‌فرد است. شرکت‌ها ملزم به محاسبه تأثیر مالی عملیاتی، بخشی یا نهادی هستند که در حال حاضر برای فروش نگه داشته شده یا به‌تازگی فروخته شده است. این همچنین شامل تأثیر مالی خط محصولی است که به‌تازگی متوقف شده است.

بدهی‌های غیرجاری (بلندمدت)

هر بدهی که کوتاه‌مدت نباشد، تحت بدهی‌های غیرجاری قرار می‌گیرد که انتظار می‌رود در ۱۲ ماه یا بیشتر پرداخت شوند. بدهی بلندمدت، که به‌عنوان اوراق قرضه پرداختنی نیز شناخته می‌شود، معمولاً بزرگ‌ترین بدهی است و در صدر فهرست قرار دارد.

شرکت‌های با اندازه‌های مختلف بخشی از عملیات بلندمدت خود را با انتشار اوراق قرضه تأمین مالی می‌کنند که در اصل وام‌هایی از طرف‌هایی هستند که این اوراق را خریداری می‌کنند. این مورد به‌طور مداوم در حال تغییر است، زیرا اوراق قرضه منتشر، سررسید یا توسط ناشر بازخرید می‌شوند.

تحلیلگران می‌خواهند ببینند که بدهی‌های بلندمدت می‌توانند با دارایی‌های حاصل از درآمدها یا معاملات تأمین مالی آینده پرداخت شوند. اوراق قرضه و وام‌ها تنها بدهی‌های بلندمدت شرکت‌ها نیستند. مواردی مانند اجاره، مالیات‌های معوق، حقوق و دستمزد و تعهدات بازنشستگی نیز می‌توانند به‌عنوان بدهی‌های بلندمدت فهرست شوند. نمونه‌های دیگر شامل:

• بدهی ضمانت‌نامه: برخی بدهی‌ها مانند حساب‌های پرداختنی دقیق نیستند و باید تخمین زده شوند. بدهی ضمانت‌نامه، زمان و هزینه تخمینی است که ممکن است برای تعمیر محصولات تحت توافق ضمانت‌نامه صرف شود. این یک بدهی رایج در صنعت خودروسازی است، زیرا بسیاری از خودروها دارای ضمانت‌نامه‌های بلندمدت و پرهزینه هستند.
• ارزیابی بدهی احتمالی: بدهی احتمالی ممکن است بسته به نتیجه یک رویداد نامعلوم در آینده رخ دهد یا خیر.
• اعتبارات معوق: این یک دسته گسترده است که می‌تواند بسته به جزئیات معامله به‌عنوان جاری یا غیرجاری ثبت شود. این اعتبارات، درآمدی هستند که قبل از ثبت به‌عنوان درآمد کسب‌شده در صورت سود و زیان جمع‌آوری شده‌اند. این می‌تواند شامل پیش‌پرداخت‌های مشتریان، درآمد معوق یا معامله‌ای باشد که در آن اعتبارات بدهکار هستند اما هنوز به‌عنوان درآمد در نظر گرفته نشده‌اند. این مورد با کسب درآمد کاهش می‌یابد و زمانی که درآمد دیگر معوق نباشد، بخشی از جریان درآمدی شرکت می‌شود.
• مزایای پس از اشتغال: این‌ها مزایایی هستند که کارمند یا اعضای خانواده‌اش ممکن است پس از بازنشستگی دریافت کنند. این‌ها به‌عنوان بدهی‌های بلندمدت ثبت می‌شوند، زیرا با افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی و جبران معوق به‌سرعت افزایش می‌یابند.
• اعتبارات مالیاتی سرمایه‌گذاری مستهلک‌نشده (UITC): این نشان‌دهنده تفاوت بین هزینه تاریخی یک دارایی و مبلغی است که تاکنون مستهلک شده است. بخش مستهلک‌نشده یک بدهی است، اما تنها تخمینی تقریبی از ارزش بازار منصفانه دارایی است. این اطلاعات به تحلیلگر جزئیاتی درباره میزان تهاجمی یا محافظه‌کار بودن روش‌های استهلاک شرکت ارائه می‌دهد.

بدهی‌ها در مقابل دارایی‌ها

دارایی‌ها چیزهایی هستند که یک شرکت مالک آن‌هاست یا به آن بدهکار است. این‌ها شامل اقلام ملموس مانند ساختمان‌ها، ماشین‌آلات و تجهیزات و همچنین اقلام نامشهود مانند حساب‌های دریافتنی، سود بدهکار، اختراعات یا مالکیت معنوی هستند.

اگر یک کسب‌وکار بدهی‌های خود را از دارایی‌هایش کم کند، تفاوت، حقوق صاحبان سهام یا مالک است. این رابطه را می‌توان به این صورت بیان کرد:

$\text{دارایی‌ها} - \text{بدهی‌ها} = \text{حقوق صاحبان سهام}$

با این حال، این معادله حسابداری معمولاً به این شکل ارائه می‌شود:

$\text{دارایی‌ها} = \text{بدهی‌ها} + \text{حقوق صاحبان سهام}$

بدهی‌ها در مقابل هزینه‌ها

هزینه، هزینه عملیات یک شرکت برای ایجاد درآمد است. برخلاف دارایی‌ها و بدهی‌ها، هزینه‌ها به درآمد مرتبط هستند و هر دو در صورت سود و زیان شرکت فهرست می‌شوند. هزینه‌ها برای محاسبه سود خالص استفاده می‌شوند. معادله، درآمدها منهای هزینه‌هاست.

نکته

اگر شرکتی در سه سال گذشته هزینه‌های بیشتری نسبت به درآمدها داشته باشد، ممکن است نشانه‌ای از ضعف مالی باشد، زیرا در این سال‌ها ضرر کرده است.

بدهی‌ها در ترازنامه یک شرکت و هزینه‌ها در صورت سود و زیان آن فهرست می‌شوند. هزینه‌ها هزینه‌های عملیات شرکت هستند، در حالی که بدهی‌ها تعهدات و بدهی‌هایی هستند که شرکت بدهکار است. هزینه‌ها می‌توانند بلافاصله با نقدینگی پرداخت شوند یا پرداخت آن‌ها به تعویق بیفتد که در این صورت بدهی ایجاد می‌شود.

مثال بدهی‌ها

بیایید به یک مثال تاریخی با استفاده از ترازنامه AT&T در سال ۲۰۲۰ نگاه کنیم. بدهی‌های جاری/کوتاه‌مدت از بدهی‌های بلندمدت/غیرجاری جدا شده‌اند.

AT&T به‌وضوح بدهی بانکی خود را که در کمتر از یک سال سررسید می‌شود، تحت بدهی‌های جاری مشخص می‌کند. این اغلب به‌عنوان سرمایه عملیاتی برای عملیات روزمره توسط شرکتی به این اندازه استفاده می‌شود، نه برای تأمین مالی اقلام بزرگ‌تر که بهتر است با بدهی بلندمدت تأمین شوند.

بدهی‌ها به ارزش دفتری، نه ارزش بازار، مانند اکثر دارایی‌ها ثبت می‌شوند. آن‌ها می‌توانند طبق اصول پذیرفته‌شده حسابداری (GAAP) به ترتیب اولویت فهرست شوند، به شرطی که دسته‌بندی شوند. مثال AT&T سطح بدهی نسبتاً بالایی در بدهی‌های جاری دارد. سایر اقلام مانند حساب‌های پرداختنی (AP) و بدهی‌های آینده مانند مالیات حقوق و دستمزد برای شرکت‌های کوچک‌تر تعهدات بدهی جاری بالاتری خواهند بود.

حساب‌های پرداختنی معمولاً بزرگ‌ترین مانده‌ها را دارند، زیرا شامل عملیات روزمره هستند. حساب‌های پرداختنی می‌توانند شامل خدمات، مواد اولیه، لوازم اداری یا هر دسته دیگری از محصولات و خدماتی باشند که یادداشت تعهد پرداخت برای آن‌ها صادر نشده است. اکثر شرکت‌ها برای کالاها و خدمات در زمان دریافت آن‌ها پرداخت نمی‌کنند، بنابراین حساب‌های پرداختنی معادل انبوهی از صورت‌حساب‌های در انتظار پرداخت است.

چگونه بفهمم چیزی بدهی است؟

بدهی هر چیزی است که از دیگری قرض گرفته شده، به دیگری بدهکار است یا تعهدی نسبت به دیگری دارد. می‌تواند واقعی باشد، مانند صورت‌حسابی که باید پرداخت شود، یا احتمالی، مانند یک دعوی قضایی ممکن. بدهی لزوماً چیز بدی نیست. یک شرکت ممکن است برای گسترش و رشد کسب‌وکار خود بدهی بگیرد یا فردی ممکن است برای خرید خانه وام رهنی دریافت کند.

بدهی‌های جاری چگونه از بدهی‌های بلندمدت غیرجاری متفاوت هستند؟

شرکت‌ها بدهی‌های خود را بر اساس افق زمانی سررسیدشان تفکیک می‌کنند. بدهی‌های جاری ظرف یک سال سررسید می‌شوند و اغلب با استفاده از دارایی‌های جاری پرداخت می‌شوند. بدهی‌های غیرجاری بیش از یک سال سررسید دارند و اغلب شامل بازپرداخت بدهی‌ها و پرداخت‌های معوق هستند.

بدهی احتمالی چیست؟

بدهی احتمالی تعهدی است که ممکن است در آینده پرداخت شود، اما هنوز مسائل حل‌نشده‌ای وجود دارد که آن را تنها یک احتمال، نه قطعیت، می‌کنند. دعاوی قضایی و تهدید به دعوی رایج‌ترین بدهی‌های احتمالی هستند، اما کارت‌های هدیه استفاده‌نشده، ضمانت‌نامه‌های محصول و فراخوان‌ها نیز در این دسته قرار می‌گیرند.

نمونه‌های بدهی‌هایی که افراد یا خانوارها دارند چیست؟

ارزش خالص یک فرد یا خانوار نیز با متعادل کردن دارایی‌ها در مقابل بدهی‌ها به دست می‌آید. بدهی‌ها برای اکثر خانوارها شامل مالیات‌های سررسید، صورت‌حساب‌هایی که باید پرداخت شوند، اجاره یا پرداخت‌های وام رهنی، سود وام و اصل بدهی است. کاری که برای انجام آن پیش‌پرداخت دریافت کرده‌اید نیز ممکن است به‌عنوان بدهی تلقی شود.

نتیجه‌گیری

بدهی هر چیزی است که به فرد یا نهادی مانند وام‌دهنده یا اداره مالیات بدهکار هستید. این اصطلاح همچنین می‌تواند به یک تعهد قانونی یا عملی که ملزم به انجام آن هستید اشاره کند.

هم کسب‌وکارها و هم افراد می‌توانند بدهی داشته باشند. اگر برای خرید خودرو وام بگیرید، این وام یک بدهی است. بخشی از خودرو که قبلاً برای آن پرداخت کرده‌اید، یک دارایی است. بدهی‌های مالی می‌توانند بسته به اینکه ظرف یک سال پرداخت شوند یا خیر، بلندمدت یا کوتاه‌مدت باشند.