رشد بلندمدت چیست؟

رشد بلندمدت (LTG) چیست؟

رشد بلندمدت (LTG) یک استراتژی سرمایه‌گذاری است که هدف آن افزایش ارزش یک پرتفوی در بازه زمانی چندساله است.

نکات کلیدی:

• رشد بلندمدت (LTG) یک استراتژی سرمایه‌گذاری است که هدف آن افزایش ارزش یک پرتفوی در بازه زمانی چندساله است.
• اگرچه مفهوم بلندمدت به افق زمانی و سبک فردی سرمایه‌گذاران بستگی دارد، اما به طور کلی، رشد بلندمدت به منظور ایجاد بازده بالاتر از میانگین بازار در دوره‌ای ده‌ساله یا بیشتر طراحی شده است.
• پرتفوی‌های LTG می‌توانند تهاجمی‌تر باشند و ممکن است نسبت ۸۰ درصد سهام به ۲۰ درصد اوراق قرضه داشته باشند.

درک رشد بلندمدت (LTG)

اگرچه مفهوم بلندمدت به افق زمانی و سبک فردی سرمایه‌گذاران بستگی دارد، اما به طور کلی، LTG به منظور ایجاد بازده بالاتر از میانگین بازار در دوره‌ای ده‌ساله یا بیشتر طراحی شده است.

به دلیل بازه زمانی طولانی‌تر، پرتفوی‌های LTG می‌توانند تهاجمی‌تر باشند و درصد بیشتری از سهام را در مقایسه با محصولات با درآمد ثابت مانند اوراق قرضه نگه دارند. در حالی که یک صندوق متعادل میان‌مدت ممکن است ۶۰ درصد سهام و ۴۰ درصد اوراق قرضه داشته باشد، یک صندوق LTG ممکن است ۸۰ درصد سهام و ۲۰ درصد اوراق قرضه داشته باشد.

LTG دقیقاً همان چیزی را انجام می‌دهد که نامش نشان می‌دهد—رشد پرتفوی در طول زمان. اما نکته اینجاست که این رشد می‌تواند نابرابر باشد. یک پرتفوی LTG ممکن است در سال‌های اولیه عملکردی ضعیف‌تر از بازار داشته باشد و بعداً عملکرد بهتری نشان دهد، یا برعکس.

این موضوع برای سرمایه‌گذاران در یک صندوق LTG مشکل‌ساز است. حتی اگر یک صندوق در طول یک دهه رشد متوسط خوبی ارائه دهد، عملکرد سال‌به‌سال متفاوت خواهد بود. بنابراین، سرمایه‌گذاران بسته به زمان خرید صندوق و مدت‌زمان نگهداری آن، می‌توانند نتایج بسیار متفاوتی داشته باشند. زمان‌بندی سرمایه‌گذاری البته مشکلی است که همه شرکت‌کنندگان در بازار با آن مواجه‌اند، نه فقط سرمایه‌گذاران صندوق‌های LTG.

رشد بلندمدت (LTG) و سرمایه‌گذاری ارزشی

مزیت اصلی LTG این است که نوسانات کوتاه‌مدت قیمت‌ها نگرانی اصلی نیست. به طور مشابه، بسیاری از سرمایه‌گذاران ارزشی بر سهام با پتانسیل رشد بلندمدت تمرکز می‌کنند و به دنبال شرکت‌هایی می‌گردند که نسبتاً ارزان‌قیمت با بنیان‌های قوی هستند. سپس تا زمانی که ارزش آن‌ها با شناسایی قدرت بنیادی توسط بازار افزایش یابد، صبر می‌کنند و بعد سهام را می‌فروشند.

سرمایه‌گذاران فردی اغلب از تمرکز بر LTG سود می‌برند، و این ممکن است آن‌ها را به سمت استراتژی سرمایه‌گذاری ارزشی سوق دهد. با این حال، LTG صرفاً به دوره طولانی‌تری اشاره دارد که بازده‌ها در آن دنبال می‌شوند، نه یک سبک سرمایه‌گذاری خاص مانند سرمایه‌گذاری ارزشی.

صندوق‌های بلندمدت به همان اندازه که ممکن است به دنبال سهام کم‌ارزش باشند، احتمال دارد از طریق محصولات مختلف شاخص‌سازی، بازار را خریداری کنند. به‌ویژه، سرمایه‌گذاری ارزشی می‌تواند برای مدیران صندوق در بلندمدت دشوار باشد.

اگرچه به سرمایه‌گذاران در صندوق‌های LTG گفته می‌شود که انتظار بازده متوسط خوبی در طول چند سال داشته باشند، سرمایه‌گذاران کم‌صبر آزادند که از صندوق خارج شوند، مگر اینکه صندوق دوره قفل داشته باشد—چیزی که معمولاً در صندوق‌های پوشش ریسک یا خصوصی یافت می‌شود. اگر یک صندوق LTG معمولی سال‌های متوسط زیادی داشته باشد، سرمایه شروع به خروج می‌کند، زیرا سرمایه‌گذاران به دنبال بازده بهتر بازار هستند. این می‌تواند صندوق را مجبور کند تا دارایی‌های خود را زودتر از موعد، قبل از اینکه ارزش بازار با ارزش ذاتی سهام همخوانی پیدا کند، کاهش دهد.