کبوتر در اصطلاح اقتصادی به یک مشاور سیاستگذاری اقتصادی اشاره دارد که از سیاستهای پولی حمایت میکند که معمولاً شامل نرخهای بهره پایین است. کبوترها تمایل به حمایت از نرخهای بهره پایین و سیاست پولی انبساطی دارند، زیرا شاخصهایی مانند نرخ بیکاری پایین را بر کنترل تورم ترجیح میدهند. اگر یک اقتصاددان معتقد باشد که تورم اثرات منفی کمی دارد یا خواستار تسهیل کمی (quantitative easing) شود، به او کبوتر یا دارای رویکرد کبوتری گفته میشود.
نکات کلیدی
- کبوترها بیشتر به تحریک رشد اشتغال از طریق نرخهای بهره پایین علاقهمند هستند تا کنترل تورم.
- منتقدان معتقدند که سیاست پولی کبوتری اگر کنترل نشود، میتواند اقتصاد را بیش از حد گرم کند و منجر به تورم افسارگسیخته شود.
- متضاد کبوتر، شاهین (hawk) است که از سیاست پولی انقباضی برای کنترل تورم حمایت میکند.
- اغلب، بهترین سناریو برای یک اقتصاد سالم زمانی است که سیاستگذاران پولی بتوانند بسته به شرایط بین رویکرد شاهینی و کبوتری جابجا شوند.
درک کبوتر
کبوترها نرخهای بهره پایین را بهعنوان ابزاری برای تشویق رشد اقتصادی ترجیح میدهند، زیرا این نرخها تقاضا برای وامهای مصرفی را افزایش داده و هزینههای مصرفکننده را تحریک میکنند. در نتیجه، کبوترها معتقدند اثرات منفی نرخهای بهره پایین نسبتاً ناچیز است؛ با این حال، اگر نرخهای بهره برای مدت زمان نامحدود پایین نگه داشته شوند، تورم افزایش مییابد.
این اصطلاح از طبیعت آرام پرندهای به همین نام گرفته شده و متضاد «شاهین» است. شاهین، برعکس، کسی است که معتقد است نرخهای بهره بالاتر تورم را مهار میکند.
این تنها مورد در اقتصاد نیست که از حیوانات بهعنوان توصیفکننده استفاده میشود. گاو (bull) و خرس (bear) نیز به کار میروند، که اولی به بازاری اشاره دارد که قیمتها در آن در حال افزایش است، در حالی که دومی معمولاً به بازاری اشاره دارد که قیمتها در آن در حال کاهش است.
نمونههایی از کبوترها
در ایالات متحده، کبوترها معمولاً اعضای فدرال رزرو هستند که مسئول تعیین نرخهای بهرهاند، اما این اصطلاح همچنین به روزنامهنگاران یا سیاستمدارانی که برای نرخهای پایین لابی میکنند نیز اطلاق میشود. بن برنانکه و جنت یلن، روسای سابق فدرال رزرو، به دلیل تعهدشان به نرخهای بهره پایین، کبوتر محسوب میشدند.
اما افراد لزوماً همیشه کبوتر یا شاهین نیستند. در واقع، آلن گرینسپن، که بین سالهای 1987 تا 2006 رئیس فدرال رزرو بود، گفته میشود در ابتدا رویکردی نسبتاً شاهینی داشت. اما این موضع با گذشت زمان تغییر کرد و او در نهایت کبوتریتر شد، زیرا با ترکیدن حباب اینترنت در دهه 1990، تأثیر حملات 11 سپتامبر 2001 و دیگر رویدادهای مهم جهانی مواجه شد.
در واقع، مردم ایالات متحده - چه سرمایهگذاران و چه غیرسرمایهگذاران - رئیس فدرال رزرو را میخواهند که بتواند بسته به شرایط، بین رویکرد شاهینی و کبوتری جابجا شود.
کبوترها، هزینههای مصرفکننده و تورم
وقتی مصرفکنندگان در محیطی با نرخ بهره پایین که از طریق سیاست پولی کبوتری ایجاد شده است قرار دارند، احتمال بیشتری دارد که وامهای مسکن، وام خودرو و کارتهای اعتباری بگیرند. این امر با تشویق افراد و شرکتها به خرید در زمان حال که نرخها پایین است، بهجای به تعویق انداختن خرید برای آینده که نرخها ممکن است بالاتر باشد، هزینهها را تحریک میکند.
این موج هزینهها کل اقتصاد را تحت تأثیر قرار میدهد. افزایش مصرف میتواند به ایجاد یا حمایت از مشاغل کمک کند، که اغلب یکی از نگرانیهای اصلی سیستم سیاسی از دیدگاه مالیاتی و رضایت رأیدهندگان است.
با این حال، در نهایت، تقاضای کل منجر به افزایش سطح قیمتها میشود. بخشی از این افزایش به این دلیل است که سطح اشتغال افزایش مییابد. وقتی این اتفاق میافتد، کارگران در اقتصادی داغ تمایل دارند دستمزدهای نسبتاً بالاتری دریافت کنند، زیرا عرضه کارگران در دسترس کاهش مییابد. بنابراین، دستمزدهای بالاتر در قیمتگذاری محصولات لحاظ میشوند.
علاوه بر این، عوامل اقتصاد کلان ناشی از افزایش عرضه پول و اعتبار، ارزش دلار را کاهش میدهد، زیرا دلار فراوان است. این باعث میشود هزینههای ورودی برای محصولاتی که به زنجیرههای تأمین در ارز دیگری وابسته هستند، در دلار گرانتر شود. همه اینها جمع شده و منجر به تورم میشود. اگر تورم کنترل نشود، میتواند به اندازه بیکاری بالا در یک اقتصاد راکد مخرب باشد.
نظریه شاهین و کبوتر در اقتصاد چیست؟
نظریه شاهین و کبوتر در اقتصاد به دنبال دستهبندی سیاستگذاران اقتصادی در دو گروه است: کبوترها و شاهینها. کبوترها به دنبال سیاست پولی انبساطی هستند، نرخهای بهره را پایین نگه میدارند و سیاست تسهیل کمی را دنبال میکنند. شاهینها، از سوی دیگر، به دنبال سیاست پولی انقباضی هستند، نرخهای بهره را بالا نگه میدارند و از تسهیل کمی اجتناب میکنند.
شاهینها و کبوترها در سیاست به چه معنا هستند؟
شاهینها و کبوترها راهی برای دستهبندی دیدگاه مقامات دولتی نسبت به سیاست خارجی است. کسانی که به دنبال سیاستی تهاجمی مبتنی بر قدرت نظامی قوی و سایر ابزارها هستند، بهعنوان شاهین شناخته میشوند، در حالی که کبوترها به دنبال سیاست خارجی کمتر تهاجمی با قدرت نظامی کاهشیافته هستند.
دو نوع سیاست پولی چیست؟
سیاست پولی شامل سیاستهایی است که توسط بانک مرکزی یک کشور تعیین میشود. این سیاستها عموماً بهعنوان سیاست پولی انبساطی یا انقباضی دستهبندی میشوند. اولی برای تحریک و رشد اقتصاد در زمانی که کند است یا در رکود قرار دارد، مورد نیاز است. این شامل نرخهای بهره پایین است. سیاست پولی انقباضی زمانی است که اقتصاد نیاز به کند شدن یا مهار تورم بالا دارد. این شامل نرخهای بهره بالا است.
نتیجهگیری
اصطلاح «کبوتر» در سیاست اقتصادی پولی به فردی اشاره دارد که سیاست پولی انبساطی را دنبال میکند، که شامل نرخهای بهره پایین برای کاهش هزینه استقراض پول است، در نتیجه تقاضای مصرفکننده را تحریک میکند. از سوی دیگر، شاهین سیاستی انقباضی را دنبال میکند و نرخهای بهره را بالا نگه میدارد.
اگرچه دستهبندی سیاستگذاران بهعنوان کبوتر و شاهین برای مقایسه آسان است، در واقعیت، شرایط اقتصادی نیازمند حرکت سیال نرخهای بهره برای کمک به اقتصاد است. وقتی تورم بالا است یا اقتصاد بیش از حد داغ شده، نرخهای بهره باید بالا باشد؛ وقتی اقتصاد کند است یا در رکود قرار دارد، نرخهای بهره باید پایین باشد.















نظرات کاربران