سازمان کشورهای شرق کارائیب (OECS) یک سازمان بین‌دولتی است که با هدف ترویج یکپارچگی اقتصادی و همکاری تجاری بین کشورهای عضو خود در شرق کارائیب فعالیت می‌کند.
نکات کلیدی
- سازمان کشورهای شرق کارائیب یک اتحادیه اقتصادی متشکل از ۱۱ کشور عضو در شرق کارائیب است.
- هفت کشور به‌عنوان اعضای پروتکل شناخته می‌شوند که از مزایای جابه‌جایی آزاد افراد، سرمایه و کالاها برخوردارند، در حالی که چهار کشور اعضای وابسته هستند.
- هشت عضو از یک ارز مشترک به نام دلار کارائیب شرقی استفاده می‌کنند.
درک سازمان کشورهای شرق کارائیب (OECS)
سازمان OECS در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۸۱ تأسیس شد، زمانی که هفت عضو اولیه معاهده باستر را در شهر باستر، پایتخت سنت کیتس و نویس، امضا کردند که نام این معاهده از آن گرفته شده است. در سال ۲۰۱۰، این معاهده بازنگری شد تا یک اتحادیه اقتصادی ایجاد شود که موانع تجاری و گمرکی را کاهش داده یا حذف کند و امکان جابه‌جایی آزادتر کالاها، افراد و سرمایه را فراهم آورد.
اعضای پروتکل سازمان کشورهای شرق کارائیب (OECS) عبارت‌اند از:
- آنتیگوا و باربودا
- مشترک‌المنافع دومینیکا
- گرنادا
- مونتسرات
- سنت کیتس و نویس
- سنت لوسیا
- سنت وینسنت و گرنادین‌ها
اعضای وابسته OECS عبارت‌اند از:
- جزایر ویرجین بریتانیا
- آنگویلا
- مارتینیک
- گوادلوپ
به‌عنوان یک اتحادیه اقتصادی، OECS یک بازار واحد و اتحادیه گمرکی است که در آن کالاها، افراد و سرمایه آزادانه جابه‌جا می‌شوند. این سازمان همچنین برای یکپارچه‌سازی سیاست‌های پولی و سیاست‌های مربوط به مالیات‌ها و درآمدهای دولتی تلاش می‌کند و رویکرد خود را در زمینه تجارت، بهداشت، آموزش، محیط‌زیست، کشاورزی، گردشگری و انرژی هماهنگ می‌کند.
هشت عضو از یک ارز مشترک به نام دلار کارائیب شرقی استفاده می‌کنند که شامل آنگویلا، آنتیگوا و باربودا، مشترک‌المنافع دومینیکا، گرنادا، مونتسرات، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا و سنت وینسنت و گرنادین‌ها هستند. جزایر ویرجین بریتانیا از دلار ایالات متحده استفاده می‌کنند، در حالی که مارتینیک و گوادلوپ، به‌عنوان مناطق فرادریایی فرانسه، از یورو استفاده می‌کنند.
از نظر جغرافیایی، این جزایر یک مجمع‌الجزایر تقریباً پیوسته را در دریای کارائیب تشکیل می‌دهند که به نام آنتیل کوچک شناخته می‌شود.
مزایای عضویت در OECS
شهروندان کشورهای عضو پروتکل می‌توانند بدون محدودیت در مرزها سفر کرده و کار کنند. آن‌ها می‌توانند با پاسپورت یا مدارکی مانند گواهینامه رانندگی، کارت شناسایی ملی، کارت ثبت رأی‌دهنده یا کارت تأمین اجتماعی این کار را انجام دهند. برای زندگی در یک کشور عضو پروتکل دیگر، نیازی به اثبات توانایی مالی نیست و افراد می‌توانند به‌صورت نامحدود در کشور دیگر عضو پروتکل زندگی و کار کنند.
همه کشورهای عضو پروتکل همچنین عضو گروه بزرگ‌تر جامعه و بازار مشترک کارائیب (CARICOM) و ابتکار آن، یعنی بازار و اقتصاد واحد کارائیب (CSME)، هستند. سیاست‌های OECS برای هماهنگی با مشارکت اعضا در CSME تنظیم می‌شوند. آنگویلا و جزایر ویرجین بریتانیا نیز اعضای وابسته CARICOM هستند.
علاوه بر بانک مرکزی کارائیب شرقی که سیاست‌های پولی و دلار کارائیب شرقی را مدیریت می‌کند، OECS دو نهاد دیگر را به رسمیت می‌شناسد: دیوان عالی کارائیب شرقی و سازمان هواپیمایی کشوری کارائیب شرقی. همچنین، سازمان مخابرات کارائیب شرقی نهاد نظارتی است که بر بخش مخابرات در منطقه نظارت می‌کند.
نظرات کاربران