کسر مالیاتی چیست؟

کسر مالیاتی هزینه‌ای است که یک مالیات‌دهنده فردی یا کسب‌وکار می‌تواند از درآمد ناخالص تعدیل‌شده (AGI) کم کند. هزینه کسرشدنی درآمد مشمول مالیات را کاهش می‌دهد و در نتیجه میزان مالیات بر درآمد بدهی را کاهش می‌دهد.

نکات کلیدی

• کسر مالیاتی هزینه‌ای است که یک مالیات‌دهنده یا کسب‌وکار می‌تواند از درآمد ناخالص تعدیل‌شده کم کند، که این امر درآمد مشمول مالیات آنها را کاهش می‌دهد و در نتیجه میزان مالیات بدهی را کاهش می‌دهد.
• اکثر شاغلان از کسر استاندارد استفاده می‌کنند، اما افرادی که هزینه‌های کسرشدنی بسیار بالایی دارند می‌توانند در صورت کاهش صورت‌حساب مالیاتی، اقلام کسرشدنی را فهرست کنند.
• اداره مالیات داخلی (IRS) فهرست‌ها، الزامات و مبالغ تمام کسرهای موجود را ارائه می‌دهد.
• کسرهای رایج برای افراد شامل بهره وام دانشجویی، هزینه‌های خوداشتغالی، کمک‌های خیریه و بهره وام مسکن است.
• کسرهای کسب‌وکار شامل حقوق و دستمزد، خدمات عمومی، اجاره، اجاره‌نامه‌ها و سایر هزینه‌های عملیاتی است.

کسر مالیاتی: هزینه‌ای که می‌تواند از درآمد ناخالص تعدیل‌شده کسر شود تا میزان کل مالیات بدهی کاهش یابد.

«قابل هزینه» به چه معناست؟

اصطلاح «قابل هزینه» به معنای «واجد شرایط برای ادعا به‌عنوان هزینه» است.

درک کسرهای مالیاتی

کسرهای مالیاتی به‌عنوان مشوق‌هایی عمل می‌کنند که توسط دولت‌ها برای تشویق رفتارهای خاص ارائه می‌شوند. دولت‌ها تمایل دارند که افراد کارهایی را انجام دهند که برای افراد یا جامعه به‌طور کلی مفید تلقی می‌شوند. هدف از کسرهای مالیاتی کاهش درآمد مشمول مالیات مالیات‌دهنده است که در نهایت بار مالیاتی آنها را کاهش می‌دهد، اگر افراد این کارها را انجام دهند.

کسرهای مالیاتی خاص بیشتر بحث می‌شوند، اما به‌طور کلی، دولت‌ها می‌خواهند اقداماتی مانند کمک‌های خیریه، سرمایه‌گذاری در پس‌انداز بازنشستگی، مالکیت خانه، آموزش و پرداخت‌های مراقبت‌های بهداشتی را ترویج کنند. دولت می‌خواهد افراد در همه این فعالیت‌ها شرکت کنند زیرا آنها به رشد اقتصادی، رفاه اجتماعی و ثبات مالی شخصی کمک می‌کنند.

علاوه بر این، کسرهای مالیاتی می‌توانند به افراد کمک کنند تا درآمد سخت‌کوشانه خود را بیشتر حفظ کنند. این همچنین به‌عنوان نقطه‌ای برای تشویق برنامه‌ریزی مالی مسئولانه عمل می‌کند. افراد از طریق کسرهای مالیاتی تشویق می‌شوند تا به کسب دستمزد ادامه دهند و مالیات کمتری بپردازند که به جامعه نیز کمک می‌کند.

مزایا و معایب کسرهای مالیاتی

مزایای کسرهای مالیاتی

کسرهای مالیاتی مزایای متعددی برای افراد و کسب‌وکارها ارائه می‌دهند. ابتدا، آنها به‌عنوان مشوق‌های قدرتمندی برای رفتارهای خاص عمل می‌کنند. نه‌تنها مشوق مالی برای مالیات‌دهنده وجود دارد، بلکه جامعه نیز می‌تواند از کسانی که به پرورش رشد اقتصادی، رفاه اجتماعی و بهزیستی فردی کمک می‌کنند، بهره‌مند شود.

هدف اصلی کسرهای مالیاتی ارائه تخفیف مالی با کاهش درآمد مشمول مالیات است. با کسر هزینه‌های واجد شرایط از درآمد خود، مالیات‌دهندگان می‌توانند به‌طور مؤثر درآمد بیشتری را حفظ کنند. این امر مزیت اضافی تحریک اقتصاد را دارد، زیرا مالیات‌دهنده اکنون درآمد قابل تصرف بیشتری دارد که می‌تواند به اقتصاد تزریق کند.

کسرهای مالیاتی همچنین مزیت ترویج عدالت و برابری در سیستم مالیاتی را دارند. این کسرها شرایط و مسئولیت‌های فردی را به رسمیت می‌شناسند و در نظر می‌گیرند. برای مثال، کسر برای هزینه‌های پزشکی بار مالی هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را به‌ویژه برای افرادی با بیماری‌های مزمن یا معلولیت‌ها به رسمیت می‌شناسد. به همین ترتیب، کسر برای هزینه‌های کسب‌وکار کارآفرینی و نوآوری را تشویق می‌کند (برای کسانی که ممکن است در جامعه محلی شما شغل ایجاد کنند).

معایب کسرهای مالیاتی

کسرهای مالیاتی همچنین دارای معایب متعددی هستند. کسرها اغلب به پیچیدگی و ناکارآمدی در سیستم مالیاتی کمک می‌کنند. گسترش کسرهای مختلف، هر یک با معیارهای واجد شرایط بودن، محدودیت‌ها و قوانین خاص خود، می‌تواند رعایت مالیاتی را برای مالیات‌دهندگان و کسب‌وکارها دشوار کند. پیچیدگی کسرهای مالیاتی می‌تواند فرصت‌هایی برای مالیات‌دهندگان ایجاد کند تا خطاهای مالیاتی غیرعمدی زیادی مرتکب شوند.

اگرچه با یک مزیت همپوشانی دارد، کسرهای مالیاتی می‌توانند با تأثیرگذاری بر تصمیمات مالی افراد، تحریفات اقتصادی را تشدید کنند. برای مثال، کسر برای بهره وام مسکن ممکن است وام‌گیری بیش از حد برای مالکیت خانه را تشویق کند که به حباب‌های مسکن و بی‌ثباتی مالی کمک می‌کند. به همین ترتیب، کسر برای برخی هزینه‌های کسب‌وکار ممکن است هزینه‌های غیرضروری یا استراتژی‌های اجتناب از مالیات را تشویق کند که کسرها را بر رشد واقعی کسب‌وکار یا بهره‌وری اولویت می‌دهند.

در نهایت، اگرچه ترویج برابری یک مزیت بود، کسرهای مالیاتی همچنین می‌توانند نابرابری درآمدی را تشدید کنند. فرصت‌هایی برای کسرهای مالیاتی وجود دارد که به‌طور نامتناسبی به نفع افراد با درآمد بالاتر باشد. برای مثال، به مثال کسر بهره وام مسکن فکر کنید. این کسر مالیاتی تنها بر کسانی تأثیر می‌گذارد که امنیت مالی مالکیت خانه را دارند؛ بنابراین، کسی که برای پرداخت اجاره بها تلاش می‌کند ممکن است از این مزیت مالیاتی بهره‌مند نشود.

کسرهای مالیاتی

مزایا

• کسرها رفتارهای مطلوب را تشویق می‌کنند و به رشد اقتصادی و رفاه کمک می‌کنند.
• کاهش درآمد مشمول مالیات تخفیف مالی ارائه می‌دهد و هزینه‌ها را تحریک می‌کند.
• کسرها با در نظر گرفتن شرایط و مسئولیت‌های فردی، عدالت را ترویج می‌کنند.
• آنها کارآفرینی و نوآوری را تشویق می‌کنند و بارهای مراقبت‌های بهداشتی را به رسمیت می‌شناسند.

معایب

• کسرها می‌توانند پیچیدگی سیستم مالیاتی را افزایش دهند.
• کسرها بر تصمیمات مالی تأثیر می‌گذارند و ممکن است بازارها را تحریف کنند.
• کسرها ممکن است نابرابری درآمدی را بدتر کنند و به نفع افراد با درآمد بالاتر باشند.
• پیچیدگی باعث خطاها می‌شود و مالیات‌دهندگان و کسب‌وکارها را تحت فشار قرار می‌دهد.

کسر استاندارد در مقابل کسر اقلامی

مالیات‌دهندگان فردی در ایالات متحده می‌توانند از کسر استاندارد استفاده کنند یا فهرستی از تمام هزینه‌های کسرشدنی خود را پر کنند، بسته به اینکه کدام یک منجر به درآمد مشمول مالیات کمتری شود. چه مالیات‌دهنده از کسر استاندارد استفاده کند یا هزینه‌های کسرشدنی را اقلامی کند، مقدار مستقیماً از درآمد ناخالص تعدیل‌شده کسر می‌شود.

از سال 2018، زمانی که این مقدار تقریباً دو برابر شد و بسیاری از کسرهای مجاز حذف یا محدود شدند، اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی‌ها از کسر استاندارد استفاده کرده‌اند.

برای سال مالیاتی 2023، کسر استاندارد برای مالیات‌دهندگان مجرد و زوج‌های متأهل که جداگانه اظهارنامه می‌دهند، 13,850 دلار است. برای زوج‌های متأهل که به‌صورت مشترک اظهارنامه می‌دهند، 27,700 دلار است. برای سرپرستان خانوار، 20,800 دلار است.
برای سال مالیاتی 2024، کسر استاندارد برای مالیات‌دهندگان مجرد و زوج‌های متأهل که جداگانه اظهارنامه می‌دهند، 14,600 دلار است. برای زوج‌های متأهل که به‌صورت مشترک اظهارنامه می‌دهند، 29,200 دلار است. برای سرپرستان خانوار، 21,900 دلار است.

کسر مالیاتی: کسر اقلامی

اقلام کردن هزینه‌های کسرشدنی به جای استفاده از کسر استاندارد نیازمند ثبت یک برگه اضافی است. فرم Schedule A، که برای ثبت کسرهای ادعاشده استفاده می‌شود، باید به فرم مالیاتی اصلی، فرم 1040 یا فرم 1040-SR، ضمیمه شود.

این فرآیند نیازمند نگهداری دقیق سوابق در طول سال، از جمله ذخیره رسیدها یا سایر مدارک هزینه‌ها است. کسرهای اقلامی رایج شامل هزینه‌های پزشکی و دندانپزشکی، مالیات‌های ایالتی و محلی، بهره وام مسکن، کمک‌های خیریه، هزینه‌های شغلی جبران‌نشده و برخی کسرهای متفرقه مانند هزینه‌های سرمایه‌گذاری یا خسارات ناشی از حوادث است.

فایل‌هایی که از کسر استاندارد استفاده می‌کنند، می‌توانند فرم 1040 را ثبت کنند. کسانی که 65 سال یا بیشتر دارند، می‌توانند از فرم 1040-SR استفاده کنند. این فرم تقریباً مشابه فرم 1040 است اما با چاپ بزرگ‌تر.

کسرهای کسب‌وکار

کسرهای کسب‌وکار به‌طور قابل‌توجهی پیچیده‌تر از کسرهای فردی هستند و نیازمند نگهداری سوابق بیشتری هستند. یک کسب‌وکار یا فرد خوداشتغال باید تمام درآمدی که دریافت شده و تمام هزینه‌هایی که پرداخت شده است را فهرست کند تا سود واقعی کسب‌وکار را گزارش دهد. این سود درآمد مشمول مالیات ناخالص کسب‌وکار است.

نمونه‌هایی از کسرهای کسب‌وکار معمولی شامل حقوق و دستمزد، خدمات عمومی، اجاره، اجاره‌نامه‌ها و سایر هزینه‌های عملیاتی است. کسرهای اضافی شامل هزینه‌های سرمایه‌ای مانند استهلاک تجهیزات یا املاک و مستغلات است.

کسرهای مجاز بسته به ساختار کسب‌وکار متفاوت است. شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLCs) و شرکت‌ها در انواع و مقادیر کسرهای موجود برای مالکانشان متفاوت هستند.

مهم: کسر استاندارد با قانون کاهش مالیات و مشاغل سال 2017 تقریباً دو برابر شد. در سال اول اجرای این قانون، 2018، حدود 90٪ از مالیات‌دهندگان از کسر استاندارد به جای اقلام کردن کسرها استفاده کردند.

مشارکت‌های بازنشستگی

انواع مختلفی از حساب‌های بازنشستگی وجود دارند که مزایای مالیاتی ارائه می‌دهند، از جمله IRAهای سنتی، 401(k)ها، 403(b)ها یا SEP IRAها. هر نوع حساب دارای الزامات واجد شرایط بودن، محدودیت‌های مشارکت و رفتار مالیاتی خاص خود است.

نکته کلیدی برای این مقاله این است که مشارکت‌ها در برخی حساب‌های بازنشستگی می‌توانند کسر مالیاتی باشند. برای مثال، اگر در یک سال 50,000 دلار درآمد داشته باشید و 5,000 دلار به یک IRA سنتی مشارکت کنید، می‌توانید 5,000 دلار را از درآمد مشمول مالیات خود کسر کنید.

IRS محدودیت‌های مشارکت سالانه را برای حساب‌های بازنشستگی تعیین می‌کند که بسته به نوع حساب و سن شما می‌تواند متفاوت باشد. برای مثال، در سال 2024، محدودیت مشارکت برای IRAهای سنتی و Roth برای افراد زیر 50 سال 6,000 دلار و برای افراد 50 سال و بالاتر 7,000 دلار (به دلیل مشارکت‌های جبرانی) است. برنامه‌های بازنشستگی تحت حمایت کارفرما مانند 401(k)ها دارای محدودیت‌های مشارکت بالاتری هستند که اغلب توسط شرایط طرح و مقررات IRS تعیین می‌شوند.

همچنین مهم است که توجه داشته باشید که کسر مالیاتی مشارکت‌ها به حساب‌های بازنشستگی ممکن است مشمول محدودیت‌های درآمدی و معیارهای واجد شرایط بودن باشد. برای مثال، اگر شما یا همسرتان تحت پوشش یک طرح بازنشستگی در محل کار هستید، کسر مالیاتی برای مشارکت‌های IRA سنتی ممکن است در سطوح درآمدی خاصی کاهش یابد یا به‌تدریج حذف شود.

تفاوت بین اعتبار مالیاتی و کسر مالیاتی چیست؟

هر دو اعتبار مالیاتی و کسر مالیاتی می‌توانند به مالیات‌دهندگان کمک کنند تا مالیات کمتری بپردازند، اما تفاوت‌های مشخصی بین این دو وجود دارد.

اعتبار مالیاتی کسر مستقیم از صورت‌حساب مالیاتی شما است. برای مثال، یک اعتبار مالیاتی 10 دلاری صورت‌حساب مالیاتی شما را 10 دلار کاهش می‌دهد. کسر مالیاتی درآمد مشمول مالیات شما را کاهش می‌دهد و در نتیجه کل مبلغی که بدهکار هستید را کاهش می‌دهد.

کسر مالیاتی درآمد مشمول مالیات شما را کاهش می‌دهد، در حالی که اعتبار مالیاتی صورت‌حساب مالیاتی شما را دلار به دلار کاهش می‌دهد.

کسرهای مالیاتی چگونه محاسبه می‌شوند؟

تمام کسرهای مالیاتی (یا کسر استاندارد) از درآمد ناخالص شما کسر می‌شوند تا به درآمد ناخالص تعدیل‌شده برسید، که مبلغ مشمول مالیات است.

مالیات‌دهندگانی که کسرها را اقلامی می‌کنند به جای استفاده از کسر استاندارد، فرم Schedule A را به فرم 1040 اضافه می‌کنند. این فرم برای فهرست کردن هزینه‌های کسرشده استفاده می‌شود.

کسر مالیاتی استاندارد چیست؟

کسر استاندارد مقدار دلاری مشخصی است که مالیات‌دهندگان می‌توانند برای کاهش درآمد مشمول مالیات خود استفاده کنند اگر تصمیم به اقلام کردن هزینه‌های کسرشدنی خود نداشته باشند.

برای سال 2023، کسر استاندارد برای مالیات‌دهندگان مجرد و زوج‌های متأهل که جداگانه اظهارنامه می‌دهند، 13,850 دلار است. برای زوج‌های متأهل که به‌صورت مشترک اظهارنامه می‌دهند، 27,700 دلار است. برای سرپرستان خانوار، 20,800 دلار است.
برای سال 2024، کسر استاندارد برای مالیات‌دهندگان مجرد و زوج‌های متأهل که جداگانه اظهارنامه می‌دهند، 14,600 دلار است. برای زوج‌های متأهل که به‌صورت مشترک اظهارنامه می‌دهند، 29,200 دلار است. برای سرپرستان خانوار، 21,900 دلار است.

آیا کسرهای مالیاتی بازپرداخت شما را افزایش می‌دهند؟

کسر مالیاتی درآمد مشمول مالیات شما را کاهش می‌دهد که میزان کل مالیات بدهی را کاهش می‌دهد. این می‌تواند منجر به بازپرداخت شود اگر در طول سال مالیات بیش از حد پرداخت کرده باشید.

آیا باید کسر استاندارد را انتخاب کنم؟

شما باید کسر استاندارد یا کسرهای اقلامی را انتخاب کنید، بسته به اینکه کدام یک منجر به صورت‌حساب مالیاتی کمتری شود.

ممکن است لازم باشد کسرهای مجاز خود را، حداقل به‌طور تقریبی، تخمین بزنید تا این را مشخص کنید. همچنین، به خاطر داشته باشید که باید سوابق و رسیدهای هزینه‌های کسرشدنی را در طول سال نگه دارید تا اعدادی که در فرم Schedule A وارد می‌کنید را پشتیبانی کنید.

ممکن است سال‌هایی وجود داشته باشد که دلایل خوبی برای اقلام کردن کسرهای خود داشته باشید. برای مثال، اگر هزینه‌های پزشکی جبران‌نشده بسیار بالایی برای یک سال داشته باشید، این هزینه‌ها می‌توانند به صرفه‌جویی مالیاتی بیشتری نسبت به کسر استاندارد منجر شوند.

نتیجه‌گیری

کسر مالیاتی هزینه‌ای است که یک مالیات‌دهنده یا کسب‌وکار می‌تواند از درآمد ناخالص تعدیل‌شده کسر کند و در نتیجه میزان مالیاتی که بدهکار هستند را کاهش دهد. IRS فهرست‌ها، الزامات و مبالغ تمام کسرهای موجود را ارائه می‌دهد.

اکثر مالیات‌دهندگان هنگام ثبت مالیات از کسر استاندارد استفاده می‌کنند، که برای سال 2024 برای مالیات‌دهندگان مجرد و زوج‌های متأهل که جداگانه اظهارنامه می‌دهند، 14,600 دلار، برای زوج‌های متأهل که به‌صورت مشترک اظهارنامه می‌دهند، 29,200 دلار و برای سرپرستان خانوار، 21,900 دلار است.

مالیات‌دهندگان با هزینه‌های کسرشدنی بسیار بالا ممکن است انتخاب کنند که کسرهای خود را اقلامی کنند. در این صورت، فرم Schedule A باید به فرم مالیاتی اصلی ضمیمه شود.