گردآوری، تحلیل و بازیابی داده‌های الکترونیکی چیست؟

EDGAR (Electronic Data Gathering, Analysis, and Retrieval) یک پایگاه داده آنلاین است که توسط شرکت‌های عمومی برای ثبت الکترونیکی و دسترسی به اسناد مالی مورد نیاز استفاده می‌شود.

EDGAR چیست؟

EDGAR—گردآوری، تحلیل و بازیابی داده‌های الکترونیکی—یک سیستم ثبت الکترونیکی است که توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ایجاد شده است تا کارایی و دسترسی به پرونده‌های شرکتی را افزایش دهد. این سیستم توسط تمام شرکت‌های عمومی که ملزم به ارائه اسناد به SEC هستند، استفاده می‌شود. اسناد شرکتی حساس به زمان هستند و ایجاد EDGAR زمان لازم برای عمومی شدن این اسناد را به‌طور قابل‌توجهی کاهش داده است.

نکات کلیدی

• EDGAR یک پایگاه داده آنلاین از پرونده‌های عمومی است که توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار نگهداری می‌شود.
• طبق قانون بورس اوراق بهادار سال 1933، شرکت‌های عمومی ملزم به افشای اطلاعات خاصی به عموم هستند.
• علاوه بر اطلاعات سهام، EDGAR می‌تواند برای جستجوی پرونده‌های عمومی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، محصولات بیمه متغیر یا سایر انواع اوراق بهادار استفاده شود.
• EDGAR در سال 1992 راه‌اندازی شد، اما ثبت الکترونیکی تا سال 1995 اجباری نشد.
• امروزه، EDGAR می‌تواند برای یافتن گزارش‌های سالانه یا فصلی شرکت‌های عمومی تا سال 1995 یا حتی 1994 استفاده شود.

درک EDGAR

طبق قانون بورس اوراق بهادار سال 1933، شرکت‌های عمومی ملزم به انتشار داده‌های مالی خود هر سه ماه یک‌بار هستند. اگرچه این اطلاعات به‌صورت نظری برای همه سرمایه‌گذاران در دسترس بود، اما در عصر ارتباطات کاغذی دسترسی به آن دشوار بود.

SEC در اوایل دهه 1980 شروع به توسعه یک سیستم گزارش‌دهی الکترونیکی کرد و اولین آزمایش را در سال 1984 راه‌اندازی کرد. سیستم عملیاتی EDGAR در سال 1992 راه‌اندازی شد، اما در آن زمان گزارش‌دهی الکترونیکی هنوز اختیاری بود. از سال 1993، این کمیسیون شروع به مرحله‌بندی الزام ثبت الکترونیکی کرد.

اسناد شرکتی که از طریق EDGAR به SEC ارسال می‌شوند شامل بیانیه‌های سالانه و فصلی، اطلاعات درباره دارایی‌های سرمایه‌گذاران نهادی و بسیاری از فرم‌های دیگر هستند. این پرونده‌ها شامل برخی از مهم‌ترین اطلاعاتی هستند که توسط سرمایه‌گذاران و تحلیلگران استفاده می‌شوند. برخی از شرکت‌های عمومی ممکن است در صورتی که زیر آستانه‌های خاصی قرار گیرند، از ثبت معاف شوند.

واقعیت مهم:

قانون بورس اوراق بهادار سال 1933 شرکت‌های عمومی را ملزم به افشای داده‌های مالی خاصی می‌کند. EDGAR این اطلاعات را برای سرمایه‌گذاران خرده‌فروش قابل دسترس‌تر می‌کند.

استفاده از سیستم EDGAR

EDGAR شامل یک پایگاه داده قابل جستجو با بیش از بیست سال پرونده‌های الکترونیکی است. کاربران می‌توانند پایگاه داده را به همان روش جستجوی آنلاین، با استفاده از نام یک شرکت یا فرد، جستجو کنند. نتایج جستجو را می‌توان با تاریخ، مکان دفاتر اجرایی شرکت یا نوع فایل مورد نظر محدود کرد.

علاوه بر داده‌های شرکت، EDGAR می‌تواند برای تحقیق درباره صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، محصولات بیمه متغیر یا دستورات درمان محرمانه (confidential treatment orders) استفاده شود. این دستورات دسترسی به داده‌هایی که در غیر این صورت باید ثبت شوند را محدود می‌کنند.

مزایا و معایب EDGAR

یک نقطه ضعف سیستم EDGAR این است که پرونده‌ها بسیار ساده‌سازی شده و اغلب در مقایسه با گزارش‌های سالانه‌ای که سهامداران دریافت می‌کنند، خواندن آن‌ها دشوار است. تمام اطلاعات در پرونده‌ها موجود است، اما یافتن جزئیات در یک فایل متنی بزرگ می‌تواند دشوار باشد. با این حال، اطلاعات همیشه به یک روش ساختاربندی می‌شوند، صرف‌نظر از اینکه کدام شرکت اطلاعات را ثبت کرده است.

برای مثال، اگر یک تحلیلگر علاقه‌مند به دانستن این باشد که آیا شرکتی تغییراتی در روش‌های حسابداری خود ایجاد کرده است، این اطلاعات در بخش دوم، آیتم 9، در گزارش سالانه (یا فرم 10-K) یافت می‌شود.

با توجه به دسترسی گسترده‌تر به اینترنت، اکثر گزارش‌های موجود در EDGAR را می‌توان در وب‌سایت‌های شرکتی که آن‌ها را گزارش کرده‌اند یافت. این می‌تواند تجربه کاربری آسان‌تری نسبت به پایگاه داده EDGAR باشد، جایی که کاربران ممکن است مجبور شوند گزارش‌های زیادی از شرکت‌های با نام‌های مشابه را بررسی کنند تا سند مورد نظر خود را پیدا کنند.

مزایا و معایب EDGAR

مزایا:

• ارائه یک مخزن واحد برای پرونده‌های عمومی.
• امکان دسترسی آسان به بیش از 20 سال داده‌های مالی شرکتی، همچنین صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و محصولات سرمایه‌گذاری متغیر.

معایب:

• عملکرد جستجو می‌تواند ناکارآمد باشد و با شرکت‌های با نام‌های مشابه شلوغ شود.
• یافتن گزارش‌ها در وب‌سایت شرکت گزارش‌دهنده ممکن است آسان‌تر باشد.

اسنادی که می‌توان از EDGAR دسترسی پیدا کرد

اسنادی که از طریق EDGAR دسترسی پیدا کرده و به SEC ارسال می‌شوند شامل گزارش‌های فصلی و سالانه شرکتی و صورت‌های مالی هستند. گزارش‌های سالانه (فرم 10-K) شامل تاریخچه شرکت، صورت‌های مالی حسابرسی‌شده، توضیحی درباره محصولات و خدمات و بررسی سالانه سازمان، عملیات و بازارهای شرکت است. گزارش‌های فصلی (فرم 10-Q) شامل صورت‌های مالی حسابرسی‌نشده و اطلاعاتی درباره عملیات شرکت در سه ماه گذشته هستند.

نکته: 

اسناد ثبت‌شده قبل از سال 1995 ممکن است در EDGAR در دسترس نباشند، اما می‌توان آن‌ها را از طریق قانون آزادی اطلاعات درخواست کرد.

سایر گزارش‌هایی که اغلب توسط سرمایه‌گذاران جستجو می‌شوند شامل بیانیه‌های ثبت (Registration Statements) هستند که قبل از فروش سهام به عموم لازم است؛ فرم 8-K که رویدادهای قابل‌توجه مانند ورشکستگی را افشا می‌کند؛ فرم‌های 3 و 4 که اطلاعات مالکیت را شامل می‌شوند؛ و فرم 5 که معاملاتی را گزارش می‌دهد که در فرم 4 گزارش نشده‌اند.

پایگاه داده EDGAR تا چه زمانی به عقب برمی‌گردد؟

اسناد EDGAR تا سال 1995 یا 1994 در دسترس هستند. پرونده‌های کاغذی از تاریخ‌های قبلی ممکن است از طریق قانون آزادی اطلاعات در دسترس باشند.

هکرها چگونه به EDGAR دسترسی پیدا کردند؟

در سال 2016، یک هکر اوکراینی با استفاده از اطلاعات ورود دزدیده‌شده به پرونده‌هایی در سیستم EDGAR که هنوز منتشر نشده بودند دسترسی پیدا کرد. این اطلاعات سپس به معامله‌گران منتقل شد که توانستند با دانش پیش از انتشار ارقام گزارش شرکت‌ها معامله کنند.

مدیریت فایلر EDGAR چیست؟

مدیریت فایلر EDGAR یک پورتال برای شرکت‌ها و افرادی است که مایل به ارسال پرونده‌های الکترونیکی به SEC هستند. این فرآیند پیچیده‌تر از جستجو در پایگاه داده EDGAR است و نیاز به ارسال فرم ID برای دریافت مجوز و ایجاد کد دسترسی دارد.

چگونه می‌توان یک سند نیابتی (Proxy Document) را در پایگاه داده EDGAR پیدا کرد؟

می‌توان یک پرونده نیابتی یا هر پرونده عمومی دیگر را با جستجوی پایگاه داده EDGAR با نام شرکت پیدا کرد. نتایج جستجو ممکن است نیاز به پالایش با مشخصات اضافی مانند تاریخ ثبت یا دسته‌بندی داشته باشند. بیانیه‌های نیابتی تحت فرم 14K ثبت می‌شوند.

نسخه کانادایی EDGAR چیست؟

سیستم تحلیل و بازیابی اسناد الکترونیکی (SEDAR) یک ابزار گزارش‌دهی الکترونیکی است که توسط شرکت‌های عمومی و ناشران اوراق بهادار کانادایی استفاده می‌شود. این معادل کانادایی EDGAR است که توسط مقامات اوراق بهادار کانادا (CSA) نگهداری می‌شود.

نتیجه‌گیری

EDGAR روشی مناسب برای دسترسی به گزارش‌های الکترونیکی هر شرکت عمومی در ایالات متحده است. با این حال، عملکرد جستجو می‌تواند ناکارآمد باشد و چندان بصری نیست. در عصر اینترنت، بسیاری از این داده‌ها به همان آسانی در وب‌سایت یک شرکت قابل یافتن هستند.