بازده حاشیه ناخالص بر سرمایه‌گذاری چیست؟

بازده حاشیه ناخالص بر سرمایه‌گذاری (GMROI) یک نسبت ارزیابی سودآوری موجودی است که توانایی یک شرکت را در تبدیل موجودی به نقدینگی بیش از هزینه موجودی تحلیل می‌کند. این معیار با تقسیم حاشیه ناخالص بر میانگین هزینه موجودی محاسبه می‌شود و اغلب در صنعت خرده‌فروشی استفاده می‌شود. GMROI همچنین به عنوان بازده حاشیه ناخالص بر سرمایه‌گذاری در موجودی (GMROII) شناخته می‌شود.

نکات کلیدی

• GMROI نشان می‌دهد که فروش موجودی پس از پوشش هزینه‌های موجودی چقدر سود تولید می‌کند.
• GMROI بالاتر معمولاً بهتر است، زیرا به این معناست که هر واحد از موجودی سود بیشتری تولید می‌کند.
• GMROI می‌تواند بسته به تقسیم‌بندی بازار، دوره زمانی، نوع کالا و سایر عوامل تفاوت قابل‌توجهی داشته باشد.

درک بازده حاشیه ناخالص بر سرمایه‌گذاری (GMROI)

GMROI یک معیار مفید است زیرا به سرمایه‌گذار یا مدیر کمک می‌کند تا میانگین مقداری که موجودی بیش از هزینه خود بازمی‌گرداند را مشاهده کند. نسبتی بالاتر از یک به این معناست که شرکت کالاها را با قیمتی بیش از هزینه‌ای که برای به‌دست آوردن آن‌ها صرف کرده است، می‌فروشد و نشان می‌دهد که کسب‌وکار تعادل خوبی بین فروش، حاشیه سود و هزینه موجودی دارد.

برعکس، نسبت زیر یک نشان‌دهنده وضعیت مخالف است. برخی منابع توصیه می‌کنند که قاعده کلی برای GMROI در یک فروشگاه خرده‌فروشی ۳.۲ یا بالاتر باشد تا تمام هزینه‌های اشغال، کارکنان و سودها پوشش داده شود.

چگونه بازده حاشیه ناخالص بر سرمایه‌گذاری (GMROI) محاسبه می‌شود

فرمول GMROI به شرح زیر است: GMROI = حاشیه ناخالص / میانگین هزینه موجودی

برای محاسبه بازده حاشیه ناخالص بر موجودی، باید دو معیار شناخته شود: حاشیه ناخالص و میانگین موجودی. حاشیه ناخالص با کسر هزینه کالاهای فروخته‌شده (COGS) از درآمد شرکت محاسبه می‌شود. سپس تفاوت به‌دست‌آمده بر درآمد تقسیم می‌شود. میانگین موجودی با جمع موجودی پایان دوره در یک بازه زمانی مشخص و تقسیم مجموع بر تعداد دوره‌ها، با در نظر گرفتن سناریوهای مربوط به بخش موجودی منسوخ، محاسبه می‌شود.

چگونه از بازده حاشیه ناخالص بر سرمایه‌گذاری (GMROI) استفاده کنیم

به عنوان مثال، فرض کنید شرکت خرده‌فروشی لوکس ABC در پایان سال مالی جاری درآمد کل ۱۰۰ میلیون دلار و هزینه کالاهای فروخته‌شده (COGS) ۳۵ میلیون دلار دارد. بنابراین، شرکت دارای حاشیه ناخالص ۶۵٪ است، به این معنا که برای هر دلار درآمدی که تولید کرده، ۶۵ سنت حفظ می‌کند.

حاشیه ناخالص همچنین می‌تواند به صورت دلاری به جای درصد بیان شود. در پایان سال مالی، شرکت دارای میانگین هزینه موجودی ۲۰ میلیون دلار است. GMROI این شرکت ۳.۲۵ یا ۶۵ میلیون دلار / ۲۰ میلیون دلار است، به این معنا که درآمدهایی معادل ۳۲۵٪ هزینه‌ها به دست می‌آورد. بنابراین، شرکت ABC کالاها را با بیش از ۳.۲۵ دلار افزایش قیمت برای هر دلار صرف‌شده برای موجودی می‌فروشد.

فرض کنید شرکت خرده‌فروشی لوکس XYZ رقیب شرکت ABC است و درآمد کل ۸۰ میلیون دلار و هزینه کالاهای فروخته‌شده ۶۵ میلیون دلار دارد. در نتیجه، شرکت دارای حاشیه ناخالص ۱۵ میلیون دلار یا ۱۸.۷۵ سنت برای هر دلار درآمدی است که تولید کرده است.

این شرکت دارای میانگین هزینه موجودی ۲۰ میلیون دلار است. GMROI شرکت XYZ برابر با ۰.۷۵ یا ۱۵ میلیون دلار / ۲۰ میلیون دلار است. این شرکت درآمدی معادل ۷۵٪ هزینه‌های خود به دست می‌آورد و برای هر دلار سرمایه‌گذاری‌شده در موجودی، ۰.۷۵ دلار حاشیه ناخالص کسب می‌کند.

این به این معناست که شرکت XYZ برای هر ۱ دلار صرف‌شده برای موجودی، تنها ۰.۷۵ دلار به دست می‌آورد که برای پوشش هزینه‌های تجاری دیگر غیر از موجودی، مانند هزینه‌های فروش، عمومی و اداری (SG&A)، بازاریابی و فروش کافی نیست. حاشیه‌های XYZ از استاندارد پایین‌تر است. در مقایسه با شرکت XYZ، شرکت ABC ممکن است بر اساس GMROI سرمایه‌گذاری ایده‌آل‌تری باشد.