نوشتن با نسبت متغیر چیست؟
نوشتن با نسبت متغیر یک استراتژی سرمایه‌گذاری در گزینه‌ها (آپشن‌ها) است که شامل داشتن موقعیت خرید (Long Position) در دارایی پایه و به‌طور همزمان فروش چندین قرارداد اختیار خرید (Call Option) با قیمت‌های اعمال (Strike Price) متفاوت است. این استراتژی در اصل نوعی استراتژی خرید و فروش با نسبت (Ratio Buy-Write) محسوب می‌شود.
هدف معامله‌گر جمع‌آوری حق بیمه‌های (Premiums) پرداخت‌شده برای قراردادهای اختیار خرید است. استراتژی نوشتن با نسبت متغیر پتانسیل سود محدودی دارد و بهتر است برای سهام‌هایی استفاده شود که انتظار می‌رود در کوتاه‌مدت نوسانات قیمتی کمی داشته باشند.
نکات کلیدی
- نوشتن با نسبت متغیر یک استراتژی گزینه‌ای است که توسط معامله‌گرانی استفاده می‌شود که به دنبال درآمد جانبی از سهامی هستند که مالک آن‌اند.
- این استراتژی زمانی استفاده می‌شود که معامله‌گر معتقد است قیمت سهام برای مدتی ثابت باقی خواهد ماند.
- معامله‌گر در چندین قرارداد اختیار خرید با قیمت‌های اعمال متفاوت سرمایه‌گذاری می‌کند.
- سود بالقوه در حق بیمه‌های پرداخت‌شده برای قراردادهای اختیار خرید نهفته است.
آشنایی با نوشتن با نسبت متغیر
در نوشتن با نسبت اختیار خرید، واژه «نسبت» نشان‌دهنده تعداد قراردادهای گزینه‌ای فروخته‌شده به ازای هر ۱۰۰ سهم از سهام پایه است.
به‌عنوان مثال، در یک استراتژی نوشتن با نسبت متغیر ۲:۱، معامله‌گر ممکن است ۱۰۰ سهم از سهام پایه را داشته باشد و ۲۰۰ قرارداد گزینه‌ای بفروشد.
دو قرارداد اختیار خرید فروخته می‌شود: یکی «خارج از پول» (Out of the Money) است، یعنی قیمت اعمال آن بالاتر از ارزش فعلی سهام پایه است. دیگری «در پول» (In the Money) است، یعنی قیمت اعمال آن پایین‌تر از قیمت سهام پایه است.
پرداخت در استراتژی نوشتن با نسبت متغیر شبیه به استراتژی معکوس استرنگل (Reverse Strangle) است. در معاملات گزینه‌ای، استراتژی استرنگل شامل خرید همزمان یک قرارداد اختیار خرید و یک قرارداد اختیار فروش (Put Option) روی همان دارایی پایه است.
استراتژی نوشتن با نسبت متغیر به‌درستی به‌عنوان استراتژی‌ای با پتانسیل سود محدود و ریسک نامحدود توصیف می‌شود.
نکته مهم
نوشتن با نسبت متغیر دارای سود محدود و ریسک نامحدود است.
چه زمانی از نوشتن با نسبت متغیر استفاده می‌شود؟
به‌عنوان یک استراتژی سرمایه‌گذاری، معامله‌گران بی‌تجربه در زمینه گزینه‌ها باید از نوشتن با نسبت متغیر اجتناب کنند، زیرا این استراتژی دارای پتانسیل ریسک نامحدود است.
زیان‌ها زمانی آغاز می‌شوند که قیمت سهام به‌طور قابل‌توجهی به سمت بالا یا پایین، فراتر از نقاط سربه‌سر بالا و پایین تعیین‌شده توسط معامله‌گر، حرکت کند.
هیچ محدودیتی برای حداکثر زیان ممکن در موقعیت نوشتن با نسبت متغیر وجود ندارد. با وجود ریسک‌های قابل‌توجه، این تکنیک می‌تواند برای معامله‌گر باتجربه انعطاف‌پذیری قابل‌توجهی با مدیریت ریسک بازار و درآمد جذاب فراهم کند.
دو نقطه سربه‌سر برای موقعیت نوشتن با نسبت متغیر وجود دارد که به‌صورت زیر محاسبه می‌شوند:
نقطه سربه‌سر بالایی = SPH + PMP
نقطه سربه‌سر پایینی = SPL − PMP
که در آن:
SPH = قیمت اعمال گزینه فروش کوتاه با قیمت بالاتر
PMP = نقاط بیشترین سود
SPL = قیمت اعمال گزینه فروش کوتاه با قیمت پایین‌تر
مثال واقعی از نوشتن با نسبت متغیر
فرض کنید سرمایه‌گذاری ۱۰۰۰ سهم از شرکت XYZ را در اختیار دارد که در حال حاضر با قیمت ۱۰۰ دلار به ازای هر سهم معامله می‌شود. سرمایه‌گذار معتقد است که قیمت سهام در دو ماه آینده تغییر چندانی نخواهد داشت.
سرمایه‌گذار می‌تواند سهام را نگه دارد و همچنان بازدهی مثبت از آن کسب کند، در حالی که قیمت سهام ثابت باقی می‌ماند. این کار با شروع یک موقعیت نوشتن با نسبت متغیر انجام می‌شود، به این صورت که ۳۰ قرارداد اختیار خرید با قیمت اعمال ۱۱۰ دلار برای شرکت XYZ که دو ماه دیگر منقضی می‌شوند، فروخته می‌شود. حق بیمه قراردادهای ۱۱۰ دلاری ۰.۲۵ دلار است، بنابراین سرمایه‌گذار از فروش این قراردادها ۷۵۰ دلار جمع‌آوری خواهد کرد.
یعنی اگر سرمایه‌گذار در پیش‌بینی خود مبنی بر ثابت ماندن قیمت سهام درست عمل کرده باشد.
پس از دو ماه، اگر سهام XYZ زیر ۱۱۰ دلار باقی بماند، سرمایه‌گذار کل حق بیمه ۷۵۰ دلاری را به‌عنوان سود ثبت خواهد کرد، زیرا قراردادهای اختیار خرید در زمان انقضا بی‌ارزش خواهند شد.
اما اگر سهام به بالای نقطه سربه‌سر ۱۱۰.۲۵ دلار برسد، سود حاصل از موقعیت خرید سهام با زیان‌های ناشی از قراردادهای اختیار خرید کوتاه جبران خواهد شد. قراردادهای گزینه‌ای نمایانگر ۳۰۰۰ سهم از XYZ هستند، یعنی سه برابر تعداد سهامی که سرمایه‌گذار در اختیار دارد.
نظرات کاربران