اخاذی سازمان‌یافته چیست؟

اصطلاح اخاذی سازمان‌یافته به طور کلی به اعمال مجرمانه‌ای اشاره دارد که معمولاً شامل اخاذی هستند و با یک «طرح سازمان‌یافته» برای کسب سودهای غیرقانونی همراهند. این اصطلاح معمولاً در اشاره به الگوهای فعالیت غیرقانونی که در قانون تأثیرپذیری و سازمان‌های فاسد (RICO) مشخص شده‌اند، استفاده می‌شود. این یک قانون فدرال ایالات متحده است که کسب یا کنترل یک کسب‌وکار از طریق جرایم خاص یا درآمد حاصل از آن جرایم را غیرقانونی می‌داند. همچنین مشارکت، حتی به طور غیرمستقیم، در جرایم خاصی که توسط یک کسب‌وکار انجام می‌شود یا توطئه برای انجام هر یک از موارد فوق طبق این قانون غیرقانونی است. فهرست جرایم فدرال مشخص‌شده در RICO شامل رشوه، کلاهبرداری، جرایم قمار، پولشویی، جرایم مالی و اقتصادی، مانع‌تراشی در اجرای عدالت یا تحقیقات جنایی، و قتل اجاره‌ای است. در سطح ایالتی، اخاذی سازمان‌یافته می‌تواند شامل جرایمی مانند قتل، آدم‌ربایی، قمار، آتش‌سوزی عمدی، سرقت، رشوه، اخاذی، تجارت در مواد مستهجن، و جرایم مرتبط با مواد مخدر باشد، به شرطی که با «تعریف کلی جرم ایالتی که در زمان تصویب RICO ارجاع شده است» هم‌راستا باشند.

نکات کلیدی

• اخاذی سازمان‌یافته عملی است که شامل کسب یک کسب‌وکار از طریق فعالیت غیرقانونی، اداره یک کسب‌وکار با درآمدهای غیرقانونی، یا استفاده از یک کسب‌وکار برای انجام اعمال غیرقانونی است.
• دولت ایالات متحده قانون تأثیرپذیری و سازمان‌های فاسد (RICO) را در اکتبر ۱۹۷۰ برای مهار اخاذی سازمان‌یافته معرفی کرد.
• اخاذی سازمان‌یافته می‌تواند در سطح ایالتی یا فدرال تحت پیگرد قانونی قرار گیرد.
• جرایم فدرال اخاذی سازمان‌یافته شامل رشوه، جرایم قمار، پولشویی، مانع‌تراشی در اجرای عدالت یا تحقیقات جنایی، و قتل اجاره‌ای است.
• در سطح ایالتی، اخاذی سازمان‌یافته شامل جرایمی مانند قتل، آدم‌ربایی، قمار، آتش‌سوزی عمدی، سرقت، رشوه، اخاذی، تجارت در مواد مستهجن، و جرایم مرتبط با مواد مخدر است.

درک اخاذی سازمان‌یافته

گروه‌های سازمان‌یافته ممکن است کسب‌وکارهای غیرقانونی، معروف به طرح‌های سازمان‌یافته، را اداره کنند. یک گروه سازمان‌یافته همچنین ممکن است بودجه‌هایی را از یک کسب‌وکار قانونی برای استفاده در فعالیت‌های غیرقانونی منحرف کند. طرح‌های سازمان‌یافته عمدتاً در صنایع آشکارا غیرقانونی مانند روسپی‌گری، قاچاق انسان، قاچاق مواد مخدر، تجارت سلاح‌های غیرقانونی، یا جعل فعالیت می‌کردند. اخاذی سازمان‌یافته می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد، از جمله:

• اخاذی سایبری: این زمانی رخ می‌دهد که یک هکر بدافزاری را روی رایانه شخصی وارد می‌کند و دسترسی به رایانه و داده‌ها را مسدود می‌کند. سپس هکر برای بازگرداندن دسترسی، پول مطالبه می‌کند.
• طرح‌های حفاظتی: یک نهاد جنایی تهدید به آسیب رساندن به یک کسب‌وکار یا فرد می‌کند، مگر اینکه هزینه حفاظت پرداخت شود.
• آدم‌ربایی: این به عنوان اخاذی سازمان‌یافته در نظر گرفته می‌شود زمانی که فردی به طور غیرقانونی بازداشت می‌شود و ربایندگان با دریافت باج، فرد ربوده‌شده را آزاد می‌کنند.
• طرح واسطه‌گری (Fencing racket): افراد به عنوان واسطه عمل می‌کنند تا کالاهای دزدیده‌شده را با قیمت پایین از دزدان خریداری کنند و سپس آن‌ها را برای کسب سود به خریداران ناآگاه می‌فروشند.
• قاچاق مواد مخدر: مواد مخدر غیرقانونی تولید، قاچاق و به عموم فروخته می‌شوند.
• فعالیت‌های قمار غیرقانونی: مانند کازینوهای زیرزمینی، کتاب‌های ورزشی، یا اتاق‌های کارت که در آن‌ها «خانه» سود می‌برد.

اتحادیه‌های کارگری نیز اغلب هدف اتهامات اخاذی سازمان‌یافته بوده‌اند. گروه‌های جنایت سازمان‌یافته معمولاً از یک یا چند اتحادیه کارگری برای اخاذی پول از یک شرکت یا پیمانکار(ها) استفاده می‌کنند. در موارد دیگر، گروه‌ها از اتحادیه‌ها برای کنترل کارگران استفاده می‌کنند. جامعه جنایی مافیای ایتالیایی-آمریکایی، لا کوزا نوسترا، به دلیل کنترل خود بر اتحادیه‌های کارگری مشهور بود. لا کوزا نوسترا چنان جایگاه قوی به دست آورد که هم مدیریت شرکت و هم اتحادیه کارگری برای حفاظت به گانگسترها وابسته بودند. برای مهار تبانی غیرقانونی و سودجویی از طریق اخاذی سازمان‌یافته، دولت ایالات متحده قانون تأثیرپذیری و سازمان‌های فاسد (RICO) را در اکتبر ۱۹۷۰ معرفی کرد. این قانون به سازمان‌های اجرایی اجازه می‌دهد افراد یا گروه‌های درگیر در اعمال مختلف اخاذی سازمان‌یافته را متهم کنند. افرادی که مرتکب جرایم RICO شوند، ممکن است تحت پیگرد قانونی قرار گیرند و در صورت مجرم شناخته شدن، برای جرایم جدی می‌توانند با حبس تا ۲۰ سال یا بیشتر مواجه شوند. جریمه‌ها و سایر مجازات‌ها نیز ممکن است اعمال شوند.

ملاحظات ویژه

شرکت‌ها نیز ممکن است در اخاذی سازمان‌یافته مشارکت داشته باشند. برای مثال، یک تولیدکننده دارو ممکن است با رشوه دادن به پزشکان برای تجویز بیش از حد یک دارو، مرتکب کلاهبرداری شود تا سود خود را افزایش دهد. وام‌دهی غارتگرانه نیز ممکن است به عنوان نوعی اخاذی سازمان‌یافته تلقی شود. این زمانی رخ می‌دهد که وام‌دهنده‌ای وام‌گیرنده را فریب می‌دهد تا وامی بگیرد که عمداً توانایی بازپرداخت او را نادیده می‌گیرد یا به طور فعال مانع آن می‌شود.

مهم: یک وام شخصی رسمی همیشه از هر چیزی که یک وام‌دهنده غیرقانونی ممکن است به شما ارائه دهد، حتی اگر اعتبار بدی داشته باشید، ایمن‌تر است.

برای مثال، شرکت بیمه اتومبیل State Farm متهم شد که به طور غیرقانونی بودجه کمپین انتخاباتی قاضی دیوان عالی ایالت لوید کارمایر در سال ۲۰۰۴ را تأمین کرده است، با هدایت پول از طریق گروه‌های مدافع که اهداکنندگان را افشا نکردند. این پرونده به دعوی قضایی طولانی‌مدت مشتریان State Farm مربوط می‌شود که ادعا کردند به مدت بیش از یک دهه به جای قطعات اصلی، قطعات عمومی و غیراستاندارد دریافت کرده‌اند. شاکیان خواستار خسارت به ارزش ۱ میلیارد دلار، به علاوه ۱.۸ میلیارد دلار بهره، و همچنین خساراتی بودند که تحت قانون فدرال RICO می‌توانست سه برابر شود. مجموع خسارات درخواستی نزدیک به ۸.۵ میلیارد دلار بود. در سپتامبر ۲۰۱۸، State Farm موافقت کرد که ۲۵۰ میلیون دلار برای حل و فصل پرونده اخاذی سازمان‌یافته درست قبل از شروع اظهارات افتتاحیه پرداخت کند.

قانون تأثیرپذیری و سازمان‌های فاسد (RICO)

وزارت دادگستری (DOJ) دیدگاه گسترده‌ای در مورد اتهامات RICO ارائه می‌دهد. طبق گفته DOJ، برای اینکه فردی به نقض قانون RICO مجرم شناخته شود، دولت باید فراتر از شک معقول اثبات کند که:

1. یک بنگاه وجود داشته است.
2. بنگاه بر تجارت بین ایالتی تأثیر گذاشته است.
3. فرد با یک بنگاه جنایی مرتبط بوده یا توسط آن استخدام شده است.
4. متهم در فعالیت اخاذی سازمان‌یافته مشارکت داشته است.
5. فرد از طریق ارتکاب حداقل دو عمل فعالیت اخاذی سازمان‌یافته در اخاذی مشارکت داشته است.

دادستان‌های دولتی در درجه اول از این قانون برای هدف قرار دادن جنایت سازمان‌یافته و سازمان‌های جنایی استفاده کردند. قبل از اینکه این قانون اجرا شود، دادستان‌ها مجبور بودند جرایم مرتبط با مافیا را به صورت جداگانه محاکمه کنند، حتی اگر تعداد زیادی از افراد در ارتکاب یک جرم دخیل بودند. RICO به مقامات اجرایی اجازه می‌دهد پرونده‌هایی علیه کل یک طرح سازمان‌یافته تشکیل دهند. این قانون به دادستان‌ها اجازه می‌دهد دارایی‌های یک طرف متهم را مصادره کنند، در نتیجه از انتقال وجوه و اموال از طریق شرکت‌های صوری جلوگیری می‌کند. با ارائه ابزارهای بیشتر به سازمان‌های اجرایی برای مبارزه با اخاذی سازمان‌یافته، این قانون به دادستان‌ها اجازه می‌دهد سازمان‌ها یا افراد را برای فعالیت‌های جنایی مداوم متهم کنند. دوره‌های حبس تا ۲۰ سال است. این قانون همچنین به دادستان‌ها اجازه می‌دهد رهبران سازمان را برای جرایمی که به دیگران دستور داده‌اند مرتکب شوند، متهم کنند. دادستان‌های فدرال و ایالتی باید فراتر از شک معقول، میزان جرایم ارتکابی و دخالت افراد درگیر را برای اعمال آن‌ها به قانون RICO هنگام تشکیل اتهامات اثبات کنند.

واقعیت مهم:‌ RICO مخفف تأثیرپذیری و سازمان‌های فاسد است، قانونی که در اکتبر ۱۹۷۰ توسط دولت ایالات متحده تصویب شد.

تفاوت جرایم اخاذی سازمان‌یافته فدرال در مقابل ایالتی

دادستان‌ها می‌توانند فردی را از طریق RICO متهم کنند اگر حداقل دو عمل فعالیت اخاذی سازمان‌یافته مرتکب شوند، یکی از آن‌ها پس از تصویب قانون RICO رخ داده باشد و آخرین آن‌ها در عرض ۱۰ سال پس از عمل قبلی رخ داده باشد. جرایم فدرال منجر به پیگرد قانونی در هر دو سطح فدرال و ایالتی می‌شود. تحقیقات جرایم فدرال شامل آژانس‌های ملی مانند اداره تحقیقات فدرال (FBI)، اداره مبارزه با مواد مخدر (DEA)، گشت مرزی، وزارت امنیت داخلی، اداره درآمد داخلی (IRS)، اداره الکل، تنباکو و سلاح‌های گرم (ATF)، و سرویس مخفی می‌شود. در برخی موارد، اجرای قانون بین‌المللی نیز ممکن است مشارکت داشته باشد. جرایم ایالتی قوانین یک ایالت خاص را نقض می‌کنند و توسط پلیس محلی، ایالتی یا شهرستانی تحقیق می‌شوند. آدم‌ربایی، سرقت، و حمله به عنوان جرایم ایالتی در نظر گرفته می‌شوند، به شرطی که در مرزهای یک ایالت خاص رخ دهند.

واقعیت مهم: مجازات‌ها برای جرایم فدرال معمولاً طولانی‌تر و سخت‌تر از مجازات‌های اعمال‌شده برای جرایم ایالتی هستند.

نمونه‌هایی از اخاذی سازمان‌یافته

وزارت دادگستری در دسامبر ۲۰۲۰ از یک کیفرخواست علیه ۴۰ نفر در بزرگ‌ترین پرونده اخاذی سازمان‌یافته فدرال در تاریخ کارولینای جنوبی خبر داد. بر اساس بیانیه مطبوعاتی، اتهاماتی علیه اعضای باندهایی مطرح شد که در یک بنگاه جنایی مشارکت داشتند. زندانیان اداره اصلاحات کارولینای جنوبی از تلفن‌های همراهی که به عنوان کالای قاچاق به دست آورده بودند، برای برنامه‌ریزی قتل‌ها، آدم‌ربایی‌ها، توزیع سلاح‌های گرم، و یک حلقه جهانی مواد مخدر استفاده کردند. در ژوئن ۲۰۱۸، شهرستان‌های کانزاس و میسوری پرونده‌های اخاذی سازمان‌یافته فدرال علیه بیش از دوازده تولیدکننده داروهای مسکن مخدر تشکیل دادند. آن‌ها متهم به بازاریابی گمراه‌کننده و توزیع داروهای مسکن تحت بهانه‌های فریبنده بودند. دادستان‌ها ادعا کردند که شرکت‌ها خطرات اعتیاد را برای منافع سود خودشان به اشتباه معرفی کردند. مقامات و مدیران اجرایی فیفا در سال ۲۰۱۵ به اتهام توطئه اخاذی سازمان‌یافته و فساد متهم شدند که شامل رشوه و پاداش‌های پرداختی برای تأمین حقوق رسانه‌ای و بازاریابی سودآور برای تورنمنت‌های بین‌المللی فوتبال بود. در نوامبر ۲۰۱۳، کوین البای، رهبر باند لس‌آنجلس، در یک پرونده RICO به ۲۵ سال زندان فدرال محکوم شد. این باند از خشونت و ارعاب برای کنترل یک پروژه مسکن در جنوب لس‌آنجلس استفاده کرد. محاکمه RICO مشخص کرد که این بنگاه در تجارت مواد مخدر، قاچاق سلاح‌های گرم، قتل، ارعاب شاهدان، و سرقت مسلحانه برای کنترل و ترساندن پروژه‌های مسکن فعالیت داشت. هفت افسر سابق پلیس بالتیمور در ژوئیه ۲۰۱۷ به اتهامات اخاذی سازمان‌یافته فدرال اقرار به گناه کردند. آن‌ها به همراه چندین عضو دیگر از نیروی ویژه ردیابی اسلحه بالتیمور متهم به طرح‌ریزی برای سرقت پول، اموال و مواد مخدر از طریق بازداشت افراد، ورود به منازل، انجام توقف‌های ترافیکی، و ارائه سوگندنامه‌های جعلی برای حکم‌های بازرسی بودند. در ژوئن ۲۰۱۸، کورنل داوسون، رهبر یک باند خیابانی خشن به نام Black Souls، به چندین حبس ابد در یک پرونده اخاذی سازمان‌یافته محکوم شد. پنج عضو دیگر باند نیز احکام مشابهی دریافت کردند. این باند به دلیل کنترل غیرقانونی یک بخش شش بلوکی از شیکاگو مجرم شناخته شد. محکومیت اخاذی سازمان‌یافته شامل چهار قتل انجام‌شده و مشارکت در معاملات مواد مخدر بود.

آیا اخاذی سازمان‌یافته یک جرم سنگین است؟

فعالیت اخاذی سازمان‌یافته طیف وسیعی از جرایم را شامل می‌شود که شامل ارتکاب، تلاش برای ارتکاب، توطئه برای ارتکاب، یا کمک عمدی، درخواست، اجبار، یا ارعاب شخص دیگری برای ارتکاب فهرستی مشخص از جرایم است. از جمله این جرایم سنگین می‌توان به فعالیت‌های قمار، اخاذی، جرایم مواد مخدر، جرایم تسلیحاتی، قتل، حمله، روسپی‌گری، نقض زباله‌های خطرناک، نقض اوراق بهادار، اجبار، پولشویی، آتش‌سوزی عمدی، رشوه، و جعل اشاره کرد.

آیا اخاذی سازمان‌یافته همان پولشویی است؟

پولشویی شامل تمیز کردن پول «کثیف» است به گونه‌ای که به نظر برسد به طور قانونی به دست آمده است، در حالی که این‌گونه نیست. پولشویی می‌تواند تحت چتر اخاذی سازمان‌یافته قرار گیرد اگر بخشی از یک طرح سازمان‌یافته باشد.

برای اخاذی سازمان‌یافته تا چه مدت می‌توان به زندان رفت؟

هر کسی که به دلیل جرایم RICO محکوم شود، اگر جرایم جدی‌تری مرتکب شود، ممکن است با حبس ۲۰ سال یا بیشتر مواجه شود. جریمه‌ها و سایر مجازات‌ها نیز ممکن است اعمال شوند.

آیا قانون RICO مؤثر است؟

قانون RICO در مبارزه با اخاذی سازمان‌یافته و جنایت سازمان‌یافته بسیار مفید است. این قانون به دادستان‌ها اجازه می‌دهد تا به طور مؤثر بنگاه‌های جنایی و سازمان‌ها و همچنین رهبران این گروه‌ها را هدف قرار دهند، حتی اگر آن‌ها افراد دیگری را برای ارتکاب جرایم واقعی دستور داده باشند.