عرضه چیست؟

عرضه یک مفهوم اقتصادی اساسی است که مقدار کالایی یا خدمتی را توصیف می‌کند که تولیدکنندگان مایل به عرضه به خریداران در بازار هستند. عرضه می‌تواند به مقدار موجود در قیمت خاص یا مقدار موجود در طیف قیمتی اشاره کند وقتی روی گراف نمایش داده شود. این نزدیک به تقاضا برای کالا یا خدمت در قیمت خاص مرتبط است؛ با فرض برابر بودن همه چیز، عرضه ارائه‌شده توسط تولیدکنندگان با افزایش قیمت افزایش می‌یابد زیرا همه شرکت‌ها به دنبال حداکثرسازی سود هستند.

نکات کلیدی

• عرضه به شدت با تقاضا همبسته است و دو مفهوم برای ایجاد تعادل بازار در هم تنیده شده‌اند، که در دسترس بودن کالاها در بازار و قیمت‌هایی که با آن‌ها فروخته می‌شوند را تعریف می‌کند.
• عرضه به صورت گرافیکی نشان داده می‌شود و منحنی عرضه رابطه بین قیمت و مقدار را با خط شیب‌دار رو به بالا نقشه‌برداری می‌کند.
• عرضه توسط تقاضای بازار، محدودیت‌های هزینه، ترجیحات مصرف‌کننده و سیاست دولتی تعیین می‌شود.
• عرضه اغلب به عرضه کوتاه‌مدت و بلندمدت تقسیم می‌شود، اگرچه انواع دیگری از عرضه وجود دارد.

درک عرضه

مفهوم عرضه در اقتصاد پیچیده است، با فرمول‌های ریاضی متعدد، کاربردهای عملی و عوامل مؤثر. عرضه می‌تواند به هر چیزی که در بازار رقابتی فروخته می‌شود اشاره کند، اما اصطلاح اغلب برای اشاره به کالاها، خدمات یا نیروی کار استفاده می‌شود. عامل مهم مؤثر بر عرضه قیمت کالا است. عموماً، اگر قیمت کالا افزایش یابد، عرضه نیز افزایش می‌یابد. اغلب رابطه معکوس بین قیمتی که مصرف‌کنندگان مایل به پرداخت هستند و قیمتی که تولیدکنندگان یا خرده‌فروشان می‌خواهند دریافت کنند، وجود دارد. شرایط تولید آیتم در عرضه نیز مهم است وقتی پیشرفت فناوری کیفیت کالای عرضه‌شده را افزایش می‌دهد یا اگر نوآوری اختلال‌کننده‌ای وجود داشته باشد، مانند وقتی پیشرفت فناوری کالایی را منسوخ یا کمتر مورد تقاضا می‌کند. مقررات دولتی همچنین می‌تواند عرضه را تحت تأثیر قرار دهد. قوانین زیست‌محیطی در مورد استخراج نفت را در نظر بگیرید که عرضه چنین نفتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. عرضه در اقتصاد خرد توسط چندین فرمول ریاضی نشان داده می‌شود. تابع عرضه و معادله رابطه بین عرضه و عوامل مؤثر را بیان می‌کند. ثروتی از اطلاعات می‌تواند از منحنی عرضه به دست آید، مانند حرکات ناشی از تغییر قیمت، شیفت‌های ناشی از تغییری که مرتبط با قیمت کالا نیست و کشش قیمتی.

تاریخچه عرضه

عرضه و تقاضا در اقتصاد مدرن historically به جان لاک در تکرار اولیه نسبت داده شده است و به طور قطعی توسط "تحقیق در مورد طبیعت و علل ثروت ملل" معروف آدام اسمیت، منتشرشده در ۱۷۷۶، استفاده شد. نمایش گرافیکی داده‌های منحنی عرضه ابتدا در دهه ۱۸۰۰ استفاده شد و سپس در کتاب درسی seminal "اصول اقتصاد" توسط آلفرد مارشال در 1890 محبوب شد.¹ مدت‌هاست بحث شده چرا بریتانیا اولین کشوری بود که نظریه‌های عرضه و تقاضا و اقتصاد به طور کلی را پذیرفت، استفاده کرد و منتشر کرد. ظهور انقلاب صنعتی و قدرت اقتصادی بریتانیایی بعدی، که شامل تولید سنگین، نوآوری فناوری و مقدار عظیمی از نیروی کار بود، علت بحث‌شده‌ای بوده است.

محاسبه عرضه

فرمول جبری برای عرضه، عرضه یک آیتم را در هر قیمت داده‌شده نشان می‌دهد: Qs = x + yP که در آن: Qs = واحدهای عرضه‌شده x = مقدار واحدهای y = سطح فعالیت در بازار P = قیمت هر واحد

مقدار عرضه‌شده عدد منفی خواهد بود اگر قیمت آیتم صفر باشد، که نشان می‌دهد هیچ تأمین‌کننده‌ای مایل یا قادر به تولید چنین محصولی با قیمت سودآور نیست. تأمین‌کنندگان بیشتری مایل به تولید آیتم در قیمت بالاتر خواهند بود زیرا با افزایش قیمت واحد سودآورتر می‌شود.

حقیقت مهم:

مسائل زنجیره تأمین به محدودیت‌های تحویل کالاها به بازار مربوط می‌شود. این ممکن است به مقدار کافی عرضه که نمی‌تواند تولید شود یا مسائل توزیع در عرضه اشاره کند.

اصطلاحات و مفاهیم مرتبط

مفهوم عرضه در بسیاری از مفاهیم اقتصادی ریشه دارد. چندین اصطلاح مرتبط یا توابع اقتصاد با عرضه تعامل دارند.

تقاضا

مفهوم اقتصادی متضاد عرضه تقاضا است، که تمایل مصرف‌کننده به به دست آوردن محصول را نشان می‌دهد. گفته می‌شود محصول یا خدمتی تقاضای بالاتر دارد وقتی مجموعه گسترده‌ای از مصرف‌کنندگان بیشتر مایل به خرید آن باشند. مانند عرضه، تقاضا مستقیماً به قیمت داده‌شده مرتبط است. اکثر مصرف‌کنندگان به آخرین گوشی هوشمند علاقه‌مند خواهند بود اگر قیمت بازار داده‌شده ۱ دلار باشد. افزایش قیمت به ۱۰۰۰ دلار تمایل گسترده مصرف‌کننده برای محصول را شیفت می‌دهد. قیمت و تقاضا معمولاً معکوس مرتبط هستند. با افزایش یکی، دیگری کاهش می‌یابد.

منحنی عرضه

منحنی عرضه نمایش گرافیکی رابطه بین هزینه آیتم و مقداری است که بازار در آن هزینه عرضه خواهد کرد. شیب‌دار رو به بالا است زیرا با افزایش قیمت (محور y) کالایی، شرکت‌کنندگان بازار بیشتری مایل به عرضه (محور x) هستند.

تعادل

تعادل اقتصادی وقتی رخ می‌دهد که عرضه و تقاضا برابر باشند. نقطه قیمتی است که منحنی عرضه و تقاضا همپوشانی دارند. بازار روی قیمت بازار داده‌شده در تعادل توافق خواهد کرد.

انحصار

انحصار شرایطی است که یک فروشنده سمت عرضه بازار را کنترل می‌کند. تنظیمات دولتی اغلب سعی در کنترل شرایط بازار برای اطمینان از رقابت عادلانه در سمت عرضه دارد. این تلاش برای اطمینان از اینکه مصرف‌کنندگان می‌توانند کالاها را با قیمت عادلانه بخرند به جای اینکه تأمین‌کننده تک دیکته کند قیمت بازار چه خواهد بود.

رقابت

باید رقابت وجود داشته باشد تا از انحصار اجتناب شود. شرکت‌های مختلف باید کالاهای مشابه به مصرف‌کنندگان عرضه کنند که سپس باید انتخاب کنند کدام آیتم‌ها را بخرند. رقابت برای پرورش رقابت قیمتی، نوآوری و کنترل بازار طراحی شده تا اطمینان حاصل شود که شرکت‌کننده بازار تک قدرت زیادی بر مصرف‌کنندگان ندارد.

بیش‌عرضه

بیش‌عرضه وقتی رخ می‌دهد که فراوانی بیش از حد آیتمی وجود داشته باشد که تقاضای مصرف‌کننده نمی‌تواند آن را اشباع کند. برداشت فراوان را در نظر بگیرید که منجر به بیش‌عرضه محصولات کشاورزی می‌شود. نتیجه ممکن است کاهش قیمت‌ها به مصرف‌کنندگان برای تشویق بیشتر مصرف این کالا در مقایسه با کالای کمیاب‌تر باشد.

کمیابی

کمیابی مخالف بیش‌عرضه است. سال محصول ناموفق را در نظر بگیرید که توسط آب و هوای نامساعد خراب شده است. ممکن است برای مصرف‌کنندگان سخت‌تر باشد که کالای خاصی به دست آورند زیرا عرضه کمتری موجود است. این ممکن است به دلیل مسائل زنجیره تأمین که باعث تأخیرهای تولید یا سیاست‌های دولتی که فعالیت خاصی را متوقف می‌کند، رایج باشد.

کشش عرضه

کشش قیمتی اندازه‌گیری می‌کند که مقدار کالاهای موجود چگونه به تغییر در قیمت واحد پاسخ خواهد داد. عرضه الاستیک به معنای آن است که تغییر کوچک در قیمت‌های بازار منجر به تغییر نسبتاً بزرگ در در دسترس بودن آن کالا از تأمین‌کنندگان می‌شود. عرضه غیرالاستیک به کالاهایی اشاره دارد که عرضه آن‌ها به طور قابل توجهی در پاسخ به تغییرات قیمتی تغییر نمی‌کند. محصولی را در نظر بگیرید که جهش ناگهانی تقاضا باعث افزایش قیمت ۱۰ درصدی می‌شود. تأمین‌کنندگان آن محصول ممکن است شروع به تولید بیشتر آن کنند تا از حاشیه سود بالاتر بهره ببرند. کالا الاستیک محسوب می‌شود اگر عرضه موجود بیش از ۱۰ درصد افزایش یابد. نسبتاً غیرالاستیک محسوب می‌شود اگر افزایش عرضه کمتر از ۱۰ درصد باشد. کشش می‌تواند از شیب تابع عرضه تعیین شود. منحنی عرضه نسبتاً شیب‌دار نشان‌دهنده پاسخ بزرگ به تغییرات قیمتی است که عرضه غیرالاستیک را نشان می‌دهد. عرضه الاستیک است اگر منحنی عرضه نسبتاً مسطح به نظر برسد.² کشش تابع عرضه در نقطه داده‌شده می‌تواند با این فرمول بیان شود: کشش = درصد تغییر در عرضه / درصد تغییر در قیمت عرضه آن کالا نسبتاً الاستیک محسوب می‌شود اگر کشش محاسبه‌شده بزرگ‌تر از ۱ باشد. غیرالاستیک محسوب می‌شود اگر کمتر از یک باشد.

مهم:

کالاهایی که نسبتاً آسان تولید و به بازار آورده می‌شوند، تمایل به عرضه الاستیک دارند زیرا تولیدکنندگان می‌توانند سریع به تغییرات قیمتی پاسخ دهند. کالاهایی با عرضه محدود تمایل به غیرالاستیک بودن دارند. مسکن غیرالاستیک است زیرا می‌تواند سال‌ها طول بکشد تا واحدهای جدید به بازار آورده شوند.

منحنی عرضه

اینجا نمایش بصری عرضه است. با افزایش قیمت (محور y)، شرکت‌کنندگان بازار بیشتری مایل به عرضه محصول هستند زیرا این حاشیه سود و سودآوری را افزایش می‌دهد. شیب منحنی عرضه ممکن است برای آیتم‌های با حساسیت قیمتی کمتر شیب‌دارتر یا برای آیتم‌های حساس‌تر به تغییرات قیمتی تدریجی‌تر باشد.

حرکت در امتداد منحنی عرضه

نقطه تعادل در امتداد منحنی عرضه موجود به سادگی وقتی قیمت محصول تغییر کند، تغییر خواهد کرد. سطح فعلی عرضه برای کالایی با قیمت ۱۰۰ دلار را تصور کنید. سطح عرضه می‌تواند با حرکت در امتداد منحنی عرضه موجود به پایین تا وقتی قیمت به ۹۰ دلار کاهش یابد، پیدا شود.

شیفت در منحنی عرضه

کل منحنی عرضه وقتی تعیین‌کننده غیرقیمتی تأثیر خارجی بر عرضه داشته باشد، شیفت خواهد کرد. نوآوری‌های فناوری را در نظر بگیرید که بر مقدار کالایی که می‌تواند تحویل شود تأثیر می‌گذارد. کل منحنی عرضه حرکت خواهد کرد و نقطه تعادل جدید روی خط جدید وجود خواهد داشت، به جای اینکه فقط نقطه متفاوتی در امتداد منحنی موجود باشد.

قانون عرضه و تقاضا

مفهوم عرضه ستون اقتصادی قانون عرضه و تقاضا است. در نظر بگیرید چگونه مصرف‌کنندگان می‌خواهند محصولات را با کمترین قیمت ممکن بخرند، در حالی که تولیدکنندگان/خرده‌فروشان می‌خواهند محصولات را با بیشترین قیمت ممکن بفروشند. نقطه‌ای که عرضه و تقاضا ملاقات می‌کنند قیمت بازار را تنظیم می‌کند. رابطه بین عرضه و تقاضا دائماً در حال تکامل است زیرا تقاضاهای بازار، محدودیت‌های مواد خام و ترجیحات مصرف‌کننده دائماً هر دو منحنی را شیفت می‌دهند. قیمت کالا اگر عرضه محصول بیش از تقاضا باشد، کاهش خواهد یافت. قیمت افزایش خواهد یافت اگر تقاضا برای محصول بیش از عرضه باشد. این‌ها و نتایج دیگر می‌توانند با استفاده از هر دو منحنی عرضه و تقاضا گرافیکی نشان داده شوند. دو منحنی اغلب در قیمت بازار برای سطح داده‌شده عرضه/تقاضا همپوشانی دارند زیرا منحنی عرضه شیب‌دار رو به بالا به راست است و منحنی تقاضا شیب‌دار رو به پایین به راست است. حرکات در امتداد یا شیفت‌ها در منحنی عرضه تأثیر باقی‌مانده بر نقطه تقاطع با تقاضا خواهد داشت.

عواملی که بر عرضه تأثیر می‌گذارند

مصرف‌کننده باید چندین آیتم را در نظر بگیرد وقتی تصمیم به افزایش تولید می‌گیرد. همچنین ملاحظاتی از خریدار و طرف‌های خارجی مستقل که سطوح عرضه را دیکته می‌کنند، وجود دارد:

• تقاضای مصرف‌کننده: شرکت‌ها بر افزایش عرضه آن کالا تمرکز خواهند کرد زیرا مصرف‌کنندگان بیشتری آن را تقاضا می‌کنند. این ممکن است موجودی را افزایش دهد، اما ممکن است نشان‌دهنده‌ای باشد که تقاضای بالا باعث کمبود موجودی تا وقتی تولید بلندمدت بتواند تقاضای بازار کوتاه‌مدت را برآورده کند، شود.
• هزینه‌ها و در دسترس بودن مواد: تولیدکنندگان اغلب توسط محصولات استفاده‌شده در فرآیند تولید محدود می‌شوند. شرکت تنها می‌تواند محصول را اگر کالاهای مصرفی برای تبدیل به محصول نهایی داشته باشد، بسازد، چه به دلیل کمبود کالاهای خاص یا تأخیر در فرآیند تحویل.
• نوآوری فناوری: شرکت‌هایی که بیشتر در فناوری و نوآوری سرمایه‌گذاری کرده‌اند، احتمالاً قابلیت‌های بیشتری دارند. چه زمان توقف ماشین کمتر، استفاده کارآمدتر از مواد یا زمان تولید کوتاه‌تر، تجهیزات و ماشین‌آلات استفاده‌شده مستقیماً به تعداد کالاهایی که شرکت می‌تواند انتظار تولید و عرضه به بازار در دوره داده‌شده را داشته باشد، مرتبط است.
• سیاست دولتی: برخی سیاست‌ها می‌توانند تولید را محدود کنند یا disincentives تحمیل کنند که شرکت را نمی‌خواهد بازارها را با کالاهای خاص عرضه کند. شرکت‌ها ممکن است به طور جایگزین incentives مالیاتی یا subsidies برای افزایش تولید دریافت کنند. دولت مستقیماً مقدار محصول آزادشده به بازار را در هر مورد تأثیر می‌گذارد.
• عوامل طبیعی: بخش کشاورزی ممکن است چاره‌ای جز کم‌عرضه بازار نداشته باشد اگر آب و هوای نامساعد محصولات را آسیب بزند، اما آب و هوای مساعد ممکن است منجر به قوی‌ترین yields شود.
• شرایط اقتصادی: شرکت‌ها ممکن است انتخاب کنند تولید را کند کنند، سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت را کاهش دهند یا منتظر واکنش به تقاضای مصرف‌کننده بمانند و محصولات را بر اساس آن بسازند وقتی شرایط macroeconomic بدتر شود. شرکت‌های ارزان ممکن است بیشتر احتمال داشته باشند موجودی بسازند، هزینه‌های اضافی متحمل شوند و ریسک تولید کالاهای اضافی برای آزمایش در بازارهای جدید را بپذیرند، با این حال، اگر اعتبار به راحتی در دسترس باشد.

انواع عرضه

عرضه کوتاه‌مدت

عرضه کوتاه‌مدت موجودی بلافاصله در دسترس برای مصرف است. مصرف‌کنندگان باید منتظر تولید یا ساخت بیشتر کالاها وقتی عرضه کوتاه‌مدت تمام شود، بمانند. عرضه کوتاه‌مدت حداکثر مقداری است که مصرف‌کنندگان می‌توانند بلافاصله خریداری کنند.

عرضه بلندمدت

عرضه بلندمدت تقاضای مصرف‌کننده، در دسترس بودن مواد، سرمایه‌گذاری سرمایه و شرایط macroeconomic را در نظر می‌گیرد. این عوامل همه دیکته می‌کنند که شرکت چگونه باید تولید را شیفت دهد تا تقاضای بلندمدت را برآورده کند. عرضه بلندمدت ممکن است تنها به تدریج در طول زمان رشد کند، اما تأمین‌کنندگان کنترل بیشتری بر افزایش یا کاهش عرضه بلندمدت با اجرای استراتژی‌های عملیاتی دارند.

عرضه مشترک

عرضه مشترک وقتی رخ می‌دهد که تولید یک کالا منجر به byproduct کالای دیگری شود. ممکن است صرفاً در پاسخ به تقاضا برای محصول دیگر تولید و عرضه شود، بدون توجه به تقاضا برای کالای byproduct. تولید نفت خام منجر به بنزین، روغن سوخت، kerosene و آسفالت می‌شود. عرضه یک آیتم ممکن است صرفاً به دلیل تقاضای بیشتر برای آیتم‌های دیگر افزایش یابد.

عرضه بازار

عرضه بازار به عرضه روزانه کالاها اشاره دارد، اغلب با عمر قابل استفاده بسیار کوتاه‌مدت. فروشگاه‌های مواد غذایی ممکن است عرضه بازار خود از محصولات تازه یا ماهی را اندازه‌گیری کنند. هر یک از این کالاها منحصراً وابسته به توانایی تأمین‌کننده برای برداشت این محصولات است زیرا عرضه اضافی ممکن است خارج از کنترل کشاورزان باشد.

عرضه ترکیبی

عرضه ترکیبی مخالف عرضه مشترک است. عرضه محصولی است که چندین محصول با هم بسته‌بندی شده‌اند. هر دو محصول باید با هم عرضه شوند و حداکثر عرضه برابر با کوچک‌تر از دو محصول است. شرکتی را فرض کنید که پینت‌های بستنی تولید می‌کند که همراه با قاشق‌های compostable فروخته می‌شوند. هیچ محصولی به طور جداگانه فروخته نمی‌شود. مقدار عرضه ترکیبی کمتر از مقدار پینت‌های بستنی یا قاشق‌های compostable است.

حقیقت سریع

منحنی عرضه اغلب خط شیب‌دار رو به بالا منحنی است، اما ممکن است استثناهایی بر اساس عرضه و شرایط بازار برای محصول داده‌شده وجود داشته باشد.

استثناهای قانون عرضه

قوانین منحنی عرضه اغلب سازگار هستند، اما موقعیت‌هایی وجود دارد که قوانین عرضه شکسته می‌شوند و استثناها به مفهوم اقتصادی نتایج غیرعادی تولید می‌کنند.

• بسته شدن کسب‌وکارها: شرکت‌ها ممکن است incentivized یا ملزم به فروش موجودی و تبدیل کالاها به نقد وقتی liquidated می‌شوند یا مجبور به فروش دارایی‌ها هستند. این ممکن است حتی وقتی کالاها با قیمت کمتر از مساعد فروخته می‌شوند، باشد.
• محصولات غیرقابل کنترل: در نظر بگیرید چگونه منابع محدود، مانند زمین کشاورزی، مقدار عرضه را محدود می‌کند. ممکن است برای صنایع با محدودیت‌های عرضه سخت باشد که کالاهای بیشتری تولید کنند، حتی اگر قیمت‌ها برای کشاورزان مساعدتر شود.
• صنایع انحصاری: قوانین اساسی عرضه وقتی تنها یک فروشنده کالا وجود دارد، نادیده گرفته می‌شوند. این فروشنده تک ممکن است price maker باشد و ممکن است دیکته کند چه تعداد آیتم در هر قیمت داده‌شده در بازار قرار گیرد.
• کالاهای فاسدشدنی: کالاهای خاصی ممکن است عمر قفسه محدود داشته باشند. شرکت‌ها ممکن است incentivized به فروش محصول با قیمت پایین‌تر در نقطه داده‌شده برای به دست آوردن هر سطح درآمدی به جای ضرر کامل باشند.
• آیتم‌های نادر/کلکسیونی: premium قیمتی اغلب برای آیتم‌های نادر یا کلکسیونی که عرضه آن‌ها ممکن است به یک مورد کاهش یابد، رخ می‌دهد. ممکن است منحنی عرضه شیب‌دارتر و کمتر قابل پیش‌بینی که تنها در سطوح خاصی از عرضه وجود دارد، برای این دلیل باشد.

استفاده از عرضه در اقتصاد کلان

عرضه پول به طور خاص به کل سهام ارز و دارایی‌های مایع در کشور اشاره دارد. اقتصاددانان این عرضه را تحلیل و نظارت می‌کنند، سیاست‌ها و مقررات را بر اساس نوسان آن از طریق کنترل نرخ‌های بهره و اقدامات مشابه فرموله می‌کنند. داده‌های رسمی در مورد عرضه پول کشور باید دقیق ثبت و دوره‌ای عمومی شود. بحران بدهی sovereign اروپایی، که در ۲۰۰۹ آغاز شد، مثال خوبی از نقش عرضه پول کشور و تأثیر اقتصادی جهانی است. مالیه زنجیره تأمین جهانی مفهوم مهم دیگری مرتبط با عرضه در جهان جهانی‌شده است. مالیه زنجیره تأمین هدف لینک مؤثر همه tenets معامله، شامل خریدار، فروشنده، نهاد تأمین مالی و، به طور proxy، تأمین‌کننده را دارد. هدف کاهش هزینه‌های تأمین مالی کلی و سرعت بخشیدن به فرآیند کسب‌وکار است. مالیه زنجیره تأمین اغلب از طریق پلتفرم مبتنی بر فناوری ممکن می‌شود و بر صنایع مانند خودرو و خرده‌فروشی تأثیر می‌گذارد.

۳ نوع عرضه چیست؟

عرضه ممکن است به عرضه کل، عرضه کوتاه‌مدت و عرضه بلندمدت تقسیم شود. هر کدام مقدار کالاهای موجود در بازار را متفاوت اندازه‌گیری می‌کنند و آژانس‌های مختلف ممکن است از هر مجموعه اطلاعات متفاوت استفاده کنند.

چه عواملی بر عرضه تأثیر می‌گذارند؟

عرضه معمولاً بیشتر با قیمت مرتبط است. با افزایش یا کاهش قیمت کالا، تولیدکنندگان ممکن است بیشتر یا کمتر مایل به تولید آن کالا بر اساس حاشیه سود پیش‌بینی‌شده باشند. هزینه تولید و توانایی شرکت برای متحمل شدن هزینه‌های مرتبط با افزایش عرضه همچنین مقادیر عرضه را برای دلایل مشابه تأثیر می‌گذارد. عرضه ممکن است خارجی توسط عوامل خارجی مانند سیاست دولتی تأثیر گذاشته شود. در نظر بگیرید چگونه قوانین زیست‌محیطی محدودیت‌هایی بر مقدار نفتی که می‌تواند drilled شود، قرار می‌دهد.

اهمیت عرضه چیست؟

بسیاری از مصرف‌کنندگان به عرضه علاقه‌مند هستند به دلیل تأثیر آن بر قیمت. ممکن است تخفیف قیمتی دریافت کنند اگر تولیدکننده بازار را بیش‌عرضه کند. عرضه با بسیاری مفاهیم مهم اضافی مرتبط است، با این حال. زنجیره تأمین کارآمد تأخیرها را به حداقل می‌رساند، هزینه‌ها را کاهش می‌دهد و به بازارها کمک می‌کند به پتانسیل کامل خود عمل کنند.

نتیجه‌گیری

یکی از سنگ‌بناهای نظریه اقتصادی مفهوم عرضه است، تعداد کالاهایی که به بازار برای مصرف ارائه می‌شود. ایده عرضه با ایده تقاضا جفت می‌شود و این دو مفهوم در هم تنیده برای ایجاد تعادل بازار که اغلب قیمت‌هایی که مصرف‌کنندگان پرداخت می‌کنند و سطح عرضه‌ای که تولیدکنندگان برای آن تلاش می‌کنند را تعریف می‌کند.