به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز تصور کنید نفت برنت، شاخص اصلی بازار جهانی، پس از نوسانات شدید اخیر هنوز زنده و سرپا مانده است. اواخر ژانویه، قیمت آن به دلیل ترس از تنشهای آمریکا و ایران تا حدود ۷۲ دلار در هر بشکه افزایش یافت. اما تا ۱۳ فوریه، به سرعت تا ۶۷.۷۵ دلار سقوط کرد؛ کاهش تقریبی ۳ درصدی تنها در یک جلسه و در مسیر ثبت دومین زیان هفتگی متوالی. عامل این افت چه بود؟ موج تازهای از هشدارها درباره مازاد عرضه که حتی تاثیر اخبار ژئوپلیتیکی را کمرنگ کرد. اما داستان هنوز تمام نشده است و نیروهایی که تعیین میکنند نفت برنت در دهه ۶۰ دلار بماند یا به سمت ۵۰ دلار کاهش یابد، بسیار پیچیده و تاثیرگذار هستند.
اصول بنیادی: مازاد نفت ۲۰۲۶ در حال شکلگیری است
بازار جهانی نفت در وضعیت مازاد شدید عرضه قرار دارد و آمارها بسیار روشن هستند.
رشد عرضه:
تولید جهانی در ۲۰۲۶ قرار است ۲.۴ میلیون بشکه در روز افزایش یابد (بر اساس گزارش آژانس بینالمللی انرژی) یا طبق EIA حدود ۱.۶ میلیون بشکه، که کل تولید جهانی را به حدود ۱۰۸–۱۰۸.۶ میلیون بشکه در روز میرساند. کشورهای غیر اوپک+ شامل آمریکا، برزیل، گویانا، کانادا و نروژ نقش اصلی در این افزایش دارند؛ تولید شیل مقاوم، پروژههای جدید آبهای عمیق و بهرهوری بالای فرکینگ، بازار را با حجم زیادی نفت اشباع کرده است. اوپک+ تولید خود را در سهماهه اول ۲۰۲۶ ثابت نگه داشته اما بیشتر کاهشهای داوطلبانه پیشین خود را بازگردانده و هر کاهش اضافی در طول سال میتواند عرضه بیشتری به بازار وارد کند.
رشد تقاضا:
افزایش تقاضای جهانی ضعیف است. آژانس بینالمللی انرژی پیشبینی میکند تنها ۸۵۰ هزار بشکه در روز رشد داشته باشیم، در حالی که EIA اندکی خوشبینتر است و ۱.۲ میلیون بشکه رشد پیشبینی میکند، اما هنوز پایینتر از پیشبینی اوپک (۱.۴ میلیون بشکه) است. تقریباً تمام رشد از آسیا (غیر OECD) و عمدتاً چین و هند میآید، اما حتی در این مناطق، خودروهای برقی، افزایش بهرهوری و تغییرات در صنایع پتروشیمی رشد معمول مصرف سوخت حملونقل را محدود کردهاند.
انبارها و ذخایر:
سال ۲۰۲۵ سریعترین افزایش ذخایر جهانی از زمان همهگیری کرونا را شاهد بودیم و EIA پیشبینی میکند در ۲۰۲۶، ۳.۱ میلیون بشکه در روز به انبارها اضافه شود؛ بیشترین متوسط سالانه ثبتشده تا کنون. تنها ذخایر استراتژیک چین (~۱ میلیون بشکه در روز) مانع سقوط سریعتر قیمتها شده است.
پیشبینی قیمت ۲۰۲۶:
-
EIA: میانگین ۵۸ دلار در هر بشکه (کاهش از ۶۹ دلار در ۲۰۲۵)
-
IEA و اجماع تحلیلگران: ۵۵–۶۵ دلار، بسیاری از بانکهای والاستریت حول ۵۶–۶۰ دلار تجمع کردهاند
-
اوپک تنها دیدگاه صعودی دارد، اما حتی آنها هم عرضه را با تقاضای خود برابری میبینند، صرفاً به دلیل خوشبینی در مورد رشد تقاضا
فاکتور ژئوپلیتیکی
تنشهای آمریکا و ایران در ژانویه و اوایل فوریه قیمت برنت را بالا برد، اما تغییر مسیر ترامپ به دیپلماسی (“ممکن است مذاکرات یک ماه طول بکشد”) باعث شد پریمیوم ناشی از ریسک عرضه فوری کاهش یابد. تولید ونزوئلا نیز پس از اصلاحات مجوز آمریکا افزایش یافته است. بهطور خلاصه، معامله بر مبنای ترس که قیمت را بالای ۷۰ دلار برده بود، در حال کاهش است.
جمعبندی بنیادی: ۲۰۲۶ به لحاظ ساختاری نزولی است. تنها شوک جدی عرضه (ایران، تحریمهای روسیه یا کاهش غیرمنتظره اوپک+) یا افزایش چشمگیر تقاضا (تحریکات اقتصادی چین یا زمستان سرد) میتواند روند را تغییر دهد.
تحلیل تکنیکال: نمودار چه میگوید
نفت برنت از تابستان ۲۰۲۵ که به سقف حدود ۸۰ دلار رسید، در یک روند نزولی چندماهه قرار دارد. رشد موقتی ناشی از اخبار ایران یک “رالی اصلاحی” بود که در ناحیه مقاومت اصلی ۶۹.۵–۷۰ دلار متوقف شد.
سطوح کلیدی:
-
حمایت فوری: ۶۶.۷۵–۶۷.۰۰ دلار (کمترین نوسان اخیر و سطح روانی)؛ در صورت شکست، راه برای ۶۴.۸۵ و سپس محدوده ۶۲–۶۳ دلار باز میشود.
-
مقاومت: ۶۹.۵ دلار (دو بار ناکام)، سپس ۷۰–۷۰.۵ دلار (سقف ژانویه).
-
کف بلندمدت: ۵۵–۵۸ دلار، جایی که بسیاری از تحلیلگران میانگین سالانه را پیشبینی میکنند.
شاخصها:
میانگینهای متحرک روزانه و هفتگی هنوز نزولی هستند. RSI پس از رالی ایران از منطقه اشباع خرید خارج شده و در محدوده خنثی تا اشباع فروش قرار دارد؛ فضای محدودی برای بازگشت کوتاهمدت وجود دارد اما سیگنال برگشت صعودی هنوز صادر نشده است. حرکات قیمتی از اوایل فوریه الگوی کلاسیک “شکست ناموفق” را نشان میدهد: رالی تند بر اساس اخبار و سپس رد شدید به دلیل واقعیتهای بنیادی.
چشمانداز پیشرو: نوسانات با گرایش نزولی
کوتاهمدت (۴–۸ هفته آینده):
انتظار معاملات نوسانی بین ۶۶ تا ۷۰ دلار را داریم. هر خبر جدید از ایران یا اظهارنظر غیرمنتظره اوپک+ میتواند نوسانات ۳–۵ درصدی ایجاد کند. کاهش موجودی نفت آمریکا یا دادههای تحریککننده اقتصاد چین میتواند موقتا برتری را به سمت خریداران ببرد.
میانمدت تا بلندمدت (بقیه ۲۰۲۶):
بار مازاد عرضه بسیار سنگین است. مگر اینکه اوپک+ کاهشهای شدید و غیرمنتظره اعمال کند یا یک شوک ژئوپلیتیکی جدی رخ دهد، برنت احتمالاً تا پایان سال به محدوده ۵۵–۶۰ دلار کاهش مییابد. رسیدن به ۵۰ دلار در سناریوی رکود عمیق ممکن است و رسیدن به ۷۰ دلار نیازمند شوک واقعی عرضه است.
جمعبندی نهایی:
نفت برنت در ۲۰۲۶ داستانی است از “مازاد عرضه در کنار بلیط لاتری ژئوپلیتیکی”. اصول بنیادی کاملاً نزولی هستند، اما بازار هنوز نسبت به اخبار خاورمیانه حساس است. معاملهگرانی که همزمان تصویر کلی مازاد عرضه را درک کنند و نسبت به اخبار سریع واکنش نشان دهند، بیشترین سود را خواهند برد. میدان باز است: گلادیاتور (برنت) زخمی از مازاد عرضه است، اما تماشاگران هنوز از یک مبارزه هیجانانگیز لذت میبرند. فصل بعدی ممکن است تنها با یک توییت از واشنگتن یا ریاض نوشته شود.















نظرات کاربران