به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در نشستی که روز دوشنبه ۱۰ اوت ۲۰۲۶ (۱۹ مرداد ۱۴۰۵) برگزار شد، جانشین مدیرعامل در توسعه کسب‌وکار گروه فکور صنعت گفت صنعت فولاد ایران باید از «مزیت نسبی» به «مزیت رقابتی» برسد. او با صراحت اعلام کرد که تلاش‌های صورت‌گرفته در این مسیر تاکنون کافی نبوده است.
این جمله ساده، یک هشدار اقتصادی جدی در خود دارد. فولاد یکی از اصلی‌ترین منابع درآمد ارزی غیرنفتی کشور و محل اشتغال ده‌ها هزار نفر است؛ اگر این صنعت جایگاه خود را در بازارهای صادراتی از دست بدهد، اثر آن تنها به کارخانه‌ها محدود نمی‌ماند و به عرضه ارز و ثبات اقتصادی نیز می‌رسد.
تفاوت مزیت نسبی با مزیت رقابتی
مزیت نسبی یعنی یک کشور به‌خاطر منابع طبیعی یا ارزانی نهاده‌ها، مانند انرژی یا سنگ‌آهن، در تولید یک کالا برتری دارد. این نوع برتری به شرایط بیرونی وابسته است و با تغییر قیمت جهانی انرژی یا مواد اولیه، به‌سرعت از بین می‌رود.
مزیت رقابتی اما به توان فنی، فناوری، کیفیت محصول و برند بازمی‌گردد؛ چیزی که رقبا نمی‌توانند به‌سادگی کپی کنند. صنعتی که فقط روی انرژی ارزان بنا شده باشد، در برابر رقیبانی که فناوری پیشرفته‌تر دارند، دیر یا زود عقب می‌افتد؛ همین نکته‌ای است که این مدیر صنعتی نسبت به آن هشدار داده است.
رقابت در منطقه منا
او همچنین بر لزوم استفاده از ظرفیت منطقه «منا» یعنی خاورمیانه و شمال آفریقا تأکید کرد. این منطقه با رشد ساخت‌وساز و پروژه‌های زیرساختی، یکی از بازارهای رو به رشد فولاد جهان به شمار می‌رود و کشورهایی مانند عربستان و ترکیه در حال افزایش سهم خود در آن هستند.
نیاز به ثبات سیاست‌گذاری
نکته دیگری که در این نشست مطرح شد، نیاز صنعت کشور به ثبات در سیاست‌گذاری بود. تغییرات مکرر در نرخ انرژی، تعرفه صادرات و قوانین ارزی، تصمیم‌گیری بلندمدت برای سرمایه‌گذاران را دشوار می‌کند و همین بی‌ثباتی، یکی از موانع اصلی حرکت به سمت مزیت رقابتی معرفی شده است.
ایران در میان تولیدکنندگان بزرگ فولاد جهان جای دارد و سال‌هاست از انرژی ارزان به‌عنوان برگ برنده صادراتی استفاده کرده است. اما با افزایش استانداردهای زیست‌محیطی و فناوری در بازارهای جهانی، تکیه صرف بر همین برتری قدیمی، ریسک از دست دادن بازارهای صادراتی را برای صنعت فولاد کشور بالا نگه داشته است.
نظرات کاربران