به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از مارکت‌واچ، در بسیاری از طرح‌های بازنشستگی محل کار در آمریکا موسوم به ۴۰۱(کی)، کارگران به‌طور خودکار در صندوق‌های «تاریخ هدف» ثبت‌نام می‌شوند. آلیسا وولفسون، خبرنگار مالی مارکت‌واچ، در گفت‌وگو با شبکه بردکست ریتایرمنت نتورک گفت بیشتر افراد بدون بررسی دقیق این صندوق‌ها، صرفا به فرآیند خودکار آن‌ها اعتماد می‌کنند.
صندوق تاریخ هدف نوعی صندوق سرمایه‌گذاری است که ترکیب دارایی‌ها را بر اساس ۱ سال مشخص، معمولا سال بازنشستگی سرمایه‌گذار، تنظیم می‌کند. هرچه فرد به سال هدف نزدیک‌تر شود، سهم دارایی‌های پرریسک مانند سهام در سبد کاهش و سهم دارایی‌های کم‌ریسک مانند اوراق قرضه افزایش می‌یابد؛ یعنی مدیریت ریسک به‌طور خودکار و بدون دخالت مستقیم فرد انجام می‌شود.
به گفته وولفسون، این صندوق‌ها برای افرادی که تمایلی به مدیریت فعال دارایی‌های خود ندارند، گزینه‌ای بهتر از بی‌تحرکی کامل هستند. او تاکید کرد نداشتن هیچ برنامه بازنشستگی، بدتر از داشتن یک صندوق تاریخ هدف ساده و پیش‌فرض است.
با این حال به گفته او، تنها اطلاعاتی که این صندوق‌ها از هر سرمایه‌گذار در نظر می‌گیرند، سال بازنشستگی اوست. عواملی مانند برخورداری از مستمری بازنشستگی، زمان‌بندی دریافت مزایای تامین اجتماعی و میزان ریسک‌پذیری شخصی در فرمول این صندوق‌ها جایی ندارد. نتیجه این است که ۲ نفر با شرایط مالی کاملا متفاوت، ممکن است در یک صندوق یکسان قرار گیرند و ریسکی نامتناسب با وضعیت خود بپذیرند.
صندوق‌های تاریخ هدف نخستین‌بار در سال ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۷ خورشیدی) به بازار سرمایه آمریکا معرفی شدند و از آن زمان به یکی از پرکاربردترین گزینه‌های پیش‌فرض در طرح‌های بازنشستگی ۴۰۱(کی) تبدیل شدند. به گفته کارشناسان، آگاهی از جزئیات این صندوق‌ها، به‌ویژه در سال‌های نزدیک به بازنشستگی، می‌تواند از تصمیم‌های مالی نامناسب جلوگیری کند.
نظرات کاربران