به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اینوزز، انویدیا برنامه‌ای برای آزادسازی بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه شخص ثالث آغاز کرده است. این پول صرف ساخت نسل تازه مراکز داده و بسترهای پردازشی هوش مصنوعی می‌شود. شرکای این طرح شرکت‌های آپولو، بلک‌استون، بلک‌راک، بروکفیلد، کی‌کی‌آر و گلدمن‌ساکس هستند.
پرسش تازه بازار این است که آیا اهرم مالی به بزرگ‌ترین ریسک پنهان رونق هوش مصنوعی تبدیل شده است. اهرم مالی یعنی تأمین هزینه‌ها با پول قرض‌گرفته‌شده. اهمیت موضوع برای مخاطب عمومی روشن است: فشار بر بازار بدهی آمریکا می‌تواند خود را در نرخ بهره جهانی، ارزش دلار و قیمت طلا نشان دهد.
جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، اخیراً تراشه‌های این شرکت را «دارایی زیرساختی سرمایه‌پذیر» توصیف کرد. یعنی سخت‌افزار هوش مصنوعی مانند بزرگراه یا نیروگاه دیده می‌شود، نه تجهیزات فناوری با عمر کوتاه. این نگاه، مسیر ورود پول صندوق‌های بزرگ به بخش تراشه را باز کرده است.
بدهی‌هایی که در ترازنامه دیده نمی‌شوند
شرکت‌های بزرگ خدمات ابری، که در بازار «هایپراسکیلر» نامیده می‌شوند، دیگر تنها به وام بانکی تکیه نمی‌کنند. آن‌ها از سرمایه‌گذاری مشترک، قراردادهای اجاره و تأمین مالی مبتنی بر دارایی استفاده می‌کنند. بخشی از این تعهدات بلافاصله در ترازنامه ثبت نمی‌شود. گلدمن‌ساکس برآورد می‌کند مجموع تعهدات اجاره‌ای این شرکت‌ها اکنون حدود ۱٫۵ تریلیون دلار است؛ ۵ سال پیش این رقم حدود ۲۰۰ میلیارد دلار بود. این عدد تقریباً هم‌اندازه کل تولید ناخالص داخلی اسپانیا است.
حدود ۱ تریلیون دلار از این تعهدات در دسته اجاره‌های «آغازنشده» قرار دارد. یعنی هنوز در صورت‌های مالی ثبت نشده، اما در آینده به تعهد پرداخت قراردادی تبدیل می‌شود. تحلیلگران گلدمن‌ساکس هشدار دادند این شیوه حسابداری «می‌تواند اهرم و نیاز نقدینگی آینده را کم‌تر از واقع نشان دهد».
بزرگ‌ترین چرخه سرمایه‌گذاری پس از دوران راه‌آهن
لطفی کارویی، استراتژیست اعتباری پیمکو، در یادداشت ۱۱ آگوست ۲۰۲۶ (۲۰ مرداد ۱۴۰۵) به مقیاس این موج اشاره کرد. به گفته او، چرخه کنونی مخارج سرمایه‌ای هوش مصنوعی با تعدیل تورم، بزرگ‌ترین چرخه سرمایه‌گذاری پس از رونق ساخت راه‌آهن در قرن نوزدهم خواهد بود. پیش‌بینی‌های اجماعی نشان می‌دهد مخارج سرمایه‌ای هایپراسکیلرها از سال ۲۰۲۷ سالانه از ۱ تریلیون دلار عبور می‌کند. کارویی افزود «نشانه روشنی از کاهش سرعت دیده نمی‌شود».
بحث اهرم پس از توقف فعالیت صندوق پوشش ریسک ساچوئیشنال اَورنس شدت گرفت. این صندوق روی سهام هوش مصنوعی موقعیت‌های پراهرم گرفته بود و با افت شدید سهام فناوری، آن موقعیت‌ها از هم پاشید. بخشی از فعالان بازار آن را نمونه‌ای منفرد از مدیریت ضعیف ریسک می‌دانند. گروهی دیگر می‌گویند استقراض و ابزارهای مالی خارج از ترازنامه به بخش اصلی روایت سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی تبدیل شده‌اند.
با بالا رفتن نیاز به استقراض، شرکت‌های فناوری به بازارهای بدهی غیردلاری هم روی آورده‌اند؛ چون سرمایه‌گذاران از حجم انتشار اوراق دلاری خسته شده‌اند. داده‌ها نشان می‌دهد در چنین شرایطی اسپرد اعتباری زودتر از سود شرکت‌ها واکنش نشان می‌دهد. اسپرد اعتباری فاصله بازده اوراق شرکتی با اوراق دولتی است و بالا رفتن آن یعنی بازار ریسک نکول را بیشتر می‌بیند.
نظرات کاربران