به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، یک عامل هوش مصنوعی که وظیفه اداره روزانه یک فروشگاه آزمایشی در سان‌فرانسیسکو را بر عهده داشت، برای نخستین بار تصمیم به پایان همکاری با یک کارمند انسانی گرفت. این خبر روز ۱۷ اوت (۲۶ مرداد) منتشر شد. این سامانه که وظایفی مانند مدیریت موجودی، قیمت‌گذاری و ارتباط با مشتریان را انجام می‌دهد، عملکرد کارمند یادشده را پایین‌تر از استاندارد تعیین‌شده تشخیص داد و فرآیند اخراج را بدون دخالت مستقیم یک مدیر انسانی پیش برد.
تا پیش از این، نمونه‌های عامل‌های هوش مصنوعی عمدتاً در نقش دستیار تصمیم‌گیری برای مدیران انسانی به کار می‌رفتند؛ یعنی داده تحلیل می‌کردند و پیشنهاد می‌دادند، اما تصمیم نهایی با انسان بود. در این مورد اما، سامانه هوشمند خودش تصمیم گرفت و آن را اجرا کرد. همین تفاوت است که این رویداد کوچک را به یک نقطه عطف در بحث اتوماسیون محل کار تبدیل کرده است.
چرا این تصمیم برای مخاطب عادی مهم است
اخراج یک کارمند در یک فروشگاه آزمایشی، به‌خودی‌خود رویدادی محدود است. اهمیت آن در پیام کلی‌تری نهفته است؛ شرکت‌ها اکنون در حال آزمودن مرزهای اختیار سامانه‌های هوشمند در تصمیم‌های حساس شغلی هستند. برای خانوارهایی که درآمدشان به ثبات شغلی وابسته است، این روند به معنای افزایش عدم قطعیت درباره آینده مشاغل خدماتی و مدیریتی است؛ حوزه‌هایی که تا چندی پیش کمتر در معرض اتوماسیون تصور می‌شدند.
کارشناسان بازار کار بر این نکته تأکید دارند که گسترش اختیار تصمیم‌گیری عامل‌های هوش مصنوعی، فشار رقابتی روی نیروی کار انسانی را افزایش می‌دهد. این فشار می‌تواند در میان‌مدت بر رفتار مصرف‌کننده و اطمینان خانوارها به آینده درآمدی‌شان اثر بگذارد، موضوعی که به‌طور غیرمستقیم به تصمیم‌های مالی روزمره از جمله پس‌انداز و هزینه‌کرد نیز مرتبط می‌شود.
پرسش‌های بی‌پاسخ درباره آینده
این رویداد هنوز محدود به یک نمونه آزمایشی است و نمی‌توان آن را به کل بازار کار تعمیم داد. با این حال، پرسش‌های حقوقی و اخلاقی روشنی مطرح شده است: چه نهادی باید پاسخ‌گوی تصمیم یک سامانه هوشمند درباره سرنوشت شغلی یک فرد باشد و چه مرزهایی باید برای اختیار این سامانه‌ها تعیین شود. پاسخ به این پرسش‌ها همچنان در دست بررسی شرکت‌های فناوری و نهادهای ناظر بازار کار در آمریکا است.
نظرات کاربران