به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، به نقل از اکوایران، شاخص قیمت تولیدکننده در بخش زراعت، باغداری و دامداری سنتی در بهار ۱۴۰۵ رشد نقطه‌به‌نقطه ۱۲۶.۱ درصدی را ثبت کرد. این عدد بالاترین نرخ تورم تولیدکننده کشاورزی از ابتدای دهه ۱۳۹۰ تاکنون است. شاخص قیمت تولیدکننده هزینه‌ای را اندازه می‌گیرد که کشاورزان و دامداران برای فروش محصولات خود دریافت می‌کنند، نه قیمتی که مصرف‌کننده در فروشگاه می‌پردازد.
این شاخص معمولاً چند ماه زودتر از شاخص قیمت مصرف‌کننده حرکت می‌کند. به بیان ساده، وقتی هزینه تولید مواد غذایی در مزرعه بالا می‌رود، بخشی از آن دیر یا زود به قیمت نهایی میوه، سبزی، لبنیات و گوشت در بازار مصرف منتقل می‌شود. رکورد ثبت‌شده در بهار امسال از همین نظر می‌تواند سیگنالی برای مسیر قیمت خوراک در ماه‌های پیشرو باشد.
عامل‌های فشار بر هزینه تولید
هزینه تولید در بخش کشاورزی به چند متغیر وابسته است: قیمت نهاده‌هایی مانند کود، سم، بذر و خوراک دام، هزینه انرژی و سوخت ماشین‌آلات کشاورزی، و نرخ دستمزد کارگری. رشد این هزینه‌ها معمولاً با نوسان نرخ ارز نیز تشدید می‌شود، چون بخشی از نهاده‌های کشاورزی وارداتی است.
رشد ۱۲۶.۱ درصدی به این معناست که کشاورز برای همان میزان محصول، امروز نسبت به مدت مشابه سال قبل، بیش از ۲ برابر هزینه متحمل می‌شود یا برای پوشش آن، انتظار قیمت فروش بالاتری دارد. این فشار در نهایت یا از سود تولیدکننده کم می‌کند یا به قیمت فروش اضافه می‌شود.
سفره خانوار در معرض چه ریسکی است؟
داده‌های تولیدکننده در تحلیل بازار شاخصی پیشرو برای پیش‌بینی روند تورم مواد غذایی به‌شمار می‌رود. محتمل‌ترین سناریو این است که بخشی از این رشد هزینه، با تأخیری چند ماهه، در قیمت اقلام اساسی سبد خانوار دیده شود. میزان و زمان دقیق این انتقال، به عواملی مانند سیاست‌های حمایتی و حجم واردات محصولات کشاورزی نیز بستگی دارد.
تورم تولیدکننده بخش کشاورزی در سال‌های اخیر بارها نوسان داشته و با فصل برداشت، خشکسالی و تغییرات نرخ ارز پیوند نزدیکی نشان داده است. رصد این شاخص در فصل‌های آینده می‌تواند تصویر روشن‌تری از مسیر قیمت مواد غذایی در اختیار خانوارها قرار دهد.
نظرات کاربران