به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از زیروهج، فیدلیتی اینترنشنال، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های مدیریت دارایی جهان با ۱٫۱۸ تریلیون دلار دارایی تحت مدیریت، در حال برنامه‌ریزی برای خروج از کسب‌وکار صندوق سرمایه‌گذاری خرد خود در چین است. این خبر را ابتدا رویترز منتشر کرد و آن را نشانه‌ای تازه از روند خروج صندوق‌های بزرگ جهانی از بزرگ‌ترین بازار نوظهور جهان دانست. این روند نشان می‌دهد رقابت شدید داخلی و تنش‌های ژئوپلیتیک، جذابیت بازار چین را برای سرمایه‌گذاران غربی به‌شدت کاهش داده است.
فیدلیتی ۳ سال پیش زیرمجموعه‌ای با مالکیت کامل در شانگهای راه‌اندازی کرد، اما تقاضای ضعیف سرمایه‌گذاران خرد چینی رشد این صندوق را ناامیدکننده کرد. طبق سندی داخلی که رویترز به آن دسترسی داشته، این شرکت برای سودآوری به بیش از ۱۴ میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت نیاز داشت؛ رقمی که پس از چند سال تنها به حدود ۶۷۰ میلیون دلار رسید، یعنی کمتر از ۵ درصد هدف تعیین‌شده. این شکاف بزرگ نشان می‌دهد ورود به بازار خرد چین برای صندوق‌های تازه‌وارد خارجی به‌مراتب دشوارتر از پیش‌بینی‌های اولیه بوده است.
چرا صندوق‌های جهانی چین را ترک می‌کنند
فیدلیتی تنها بازیگر جدید نیست. شرودرز، لیگال اند جنرال و ونگارد نیز پیش از این از چین عقب‌نشینی کرده‌اند. ونگارد در سال ۲۰۲۳ نخستین شرکتی بود که دفتر شانگهای خود را تعطیل کرد؛ در حالی که مدیرعامل بخش آسیای این شرکت در سال ۲۰۱۸ از هدف رسیدن به ۵ تریلیون دلار دارایی در چین سخن گفته بود. لیگال اند جنرال نیز برنامه دریافت مجوز فعالیت در چین را کنار گذاشت و حضور خود در شانگهای را حدود ۸۰ درصد کاهش داد. شرودرز، با ۱٫۱ تریلیون دلار دارایی جهانی، واحد مدیریت صندوق مستقل خود در چین را در سال ۲۰۲۳ راه‌اندازی کرد، اما پس از ۳ سال تنها ۲۵۰ میلیون دلار دارایی جذب کرد و طبق گزارش‌ها قصد دارد این کسب‌وکار را به واحد چینی نویبرگر برمن بفروشد.
پکن، وعده بازار ۱۲٫۸ تریلیون دلاری و واقعیت تلخ
دولت چین در سال ۲۰۱۹ برای نخستین بار به مدیران دارایی خارجی اجازه داد صندوق‌هایی با مالکیت کامل خارجی در این کشور تأسیس کنند؛ اقدامی که در قالب یک توافق تجاری معرفی شد و هدف آن دسترسی به بازار ۱۲٫۸ تریلیون دلاری دارایی‌های قابل‌سرمایه‌گذاری خانوارهای چینی بود. بلک‌راک و نویبرگر برمن در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ نخستین مجوزها را دریافت کردند. بلک‌راک در هفته نخست فعالیت خود در سال ۲۰۲۱ توانست ۱ میلیارد دلار جذب کند و به‌عنوان اولین صندوق مشترک با مالکیت خارجی، مجوز فروش مستقیم به مشتریان چینی را گرفت؛ موفقیتی که در آن زمان سایر سرمایه‌گذاران نهادی را تحت تأثیر قرار داد.
با این حال، همه صندوق‌های تازه‌وارد این مسیر را طی نکردند. صندوق‌های بزرگ‌تری مانند جی‌پی‌مورگان چین با ۳۴ میلیارد دلار، مانولایف چین با ۱۷ میلیارد دلار و مورگان استنلی چین با ۴٫۵ میلیارد دلار دارایی، که فعالیت خود را با مشارکت شرکت‌های چینی آغاز کرده و سپس سهم شرکای داخلی را خریده بودند، عملکرد بهتری داشته‌اند؛ نزدیک به یک‌سوم دارایی‌های آن‌ها بازدهی بالای ۱۰ درصد ثبت کرده است. در مقابل، بیشتر صندوق‌های تازه‌تأسیس خارجی تا ماه ژوئن بازدهی کمتر از ۵ درصد از ابتدای سال داشتند؛ رقمی به‌مراتب پایین‌تر از عملکرد صندوق‌های بزرگ داخلی چین، که ۱۱ شرکت برتر آن‌ها هرکدام بیش از ۱۴۷ میلیارد دلار دارایی مدیریت می‌کنند و بهترین ۱۵ صندوق داخلی بازدهی حداقل ۹۰ درصدی ثبت کرده‌اند.
کارشناسان بازار این برتری صندوق‌های داخلی را به شناخت برند، شبکه‌های توزیع آنلاین و بانکی جاافتاده، و آشنایی عمیق آن‌ها با ترجیحات سرمایه‌گذاران چینی نسبت می‌دهند؛ مزیت‌هایی که ساخت آن‌ها برای شرکت‌های خارجی به دهه‌ها فعالیت و شبکه‌سازی محلی نیاز دارد. فشار مقرراتی نیز بی‌تأثیر نبوده است؛ در ماه ژوئن، نهاد ناظر بورس چین معاملات الگوریتمی را هدف قرار داد، حوزه‌ای که یکی از نقاط قوت شرکت‌های غربی به شمار می‌رود. اگرچه این مقررات صندوق‌های داخلی را نیز تحت تأثیر قرار داد، اما یکی از معدود مزیت‌های رقابتی شرکت‌های خارجی را نیز محدود کرد.
نظرات کاربران